สาระน่ารู้^^ ความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ และ หมิ่นประมาททางอินเตอร์เน็ท

สวัสดีค่ะ

ช่วงนี้เห็นว่า SBN ร้อนเหลือเกิน จริงๆก็ร้อนเป็นพักๆแหละเนอะ:rolleyes:
เลยอยากจะนำสาระดีๆมาฝากให้ผู้ใช้คอมพิวเตอร์และเว็บบอร์ดทุกท่านได้อ่านกัน

จริงๆลิเคยตั้งกระทู้เรื่อง การหมิ่นประมาทบนอินเตอร์เน็ท ไปแล้วก่อนหน้านี้
ซึ่งต่อมามีเพื่อนๆสมาชิก ได้นำข้อมูลในกระทู้ดังกล่าวไปอ้างอิง (ซึ่งลิยินดีค่ะ:))
เพียงแต่ว่า ข้อมูลในกระทู้นั้นไม่ครบถ้วน
ลิเลยเกรงว่า เวลาที่เพื่อนๆSBN นำกระทู้นั้นไปอ้างอิงมันอาจจะขาดความชัดเจนในเนื้อหา

ดังนั้น ลิจึงขอรวบรวมข้อมูล การหมิ่นประมาทางอินเตอร์เน็ท ซึ่งในกระทู้นี้จะมีเรื่องความผิดตาม
พรบ.คอมพิวเตอร์ด้วยค่ะ เพราะความผิดฐานหมิ่นประมาทที่ปรากฏขึ้นบนอินเตอร์เน็ทนั้น
นอกจากผิดฐานหมิ่นประมาทตามกฎหมายอาญา และ ผิดฐานละเมิดตามกฎหมายแพ่งแล้ว
มักจะมีความผิดตามพรบ.คอมพิวเตอร์ด้วย

หวังว่ากระทู้นี้ จะเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อย

ขอบคุณค่ะ





หมายเหตุ เจตนาในการตั้งกระทู้นี้เพื่อ ให้เราทุกคนร่วมกันมีความรับผิดชอบต่อชุมชนSBNแห่งนี้
และมีการใช้เว็บบอร์ดในทางสร้างสรรค์ ด้วยการคิด พิเคราะห์
ก่อนการส่งผ่านข้อมูลต่างๆทุกครั้ง ว่า ข้อมูลที่ส่งออกจากมือเรา
จะส่งผลเสียหายในทางลบต่อบุคคลหนึ่งบุคคลใดหรือไม่

:)

หมิ่นประมาททางinternetนั้น มีความผิดทั้งทางอาญา ทางแพ่ง และ พรบ.คอมพิวเตอร์
กล่าวคือ

>นำเรื่องจริงของผู้อื่นไปพูดต่อบุคคลที่สาม โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่น เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท ตามกม.อาญา มาตรา326

>นำเรื่องไม่จริงของผู้อื่นไปพูดต่อบุคคลที่สามโดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่น เป็นความผิดฐานละเมิด ตามกม.แพ่ง มาตรา423

>นำเรื่องไม่จริงไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน เข้าสู่คอมพิเวตอร์ โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่น เป็นความผิดตามพรบ.คอมพิวเตอร์ 2550 มาตรา14


สำหรับการโพสทางหน้าเว็บบอร์ดนั้น อาจะเป็นกากระทำผิดฐานหมิ่นประมาทด้วยการโฆษณาได้ (โทษหนักกว่าหมิ่นประมาทในบทหลัก)
เพราะว่า เว็บบอร์ดเป็นบอร์ดสาธารณะ คล้ายๆหนังสือพิมพ์ ที่ใครก็สามารถเข้ามาอ่านข้อความได้
แม้ว่า จะมีผู้มาอ่านเพียง 1คน ก็อาจเป็นความผิดฐานนี้ได้ เพราะกม.พิจารณาถึงลักษณะของการกระทำว่าเข้าข่ายการโฆษณาหรือไม่
มิใช่พิจารณาจำนวนบุคคลที่เข้ามาอ่าน

ตัวอย่าง
คดีหมายเลขแดงที่ 3529/2547 ผู้เสียหายถูกบุคคลนิรนามโพสต์ถ้อยคำซึ่งเข้าข่ายหมิ่นประมาทลงในอินเตอร์เน็ต
ผู้เสียหายได้เริ่มคดีโดยเข้าแจ้งความกับตำรวจเพื่อสืบหา IP และค้นหาตัวผู้กระทำผิด จนรู้ตัวว่าเป็นใคร
และในที่สุดศาลก็ได้ตัดสินว่าบุคคลนั้นมีความผิดในคดีหมิ่นประมาททางอาญา มาตรา 328 โดยเรียงตามกระทงที่ทำผิดตามจำนวนครั้งที่เขียนลงข้อความ รวม 5 กระทง
ตัดสินให้จำคุกกระทงละ 3 เดือน และปรับกระทงละ 10,000 บาท รวมจำคุก 15 เดือน และปรับ 50,000 บาท
ต่อจากนั้น ผู้เสียหายยังได้ดำเนินการฟ้องเรียนค่าเสียหายในคดีแพ่ง ซึ่งจะเป็นจำนวนเงินเท่าใดก็ได้โดยไม่มีการจำกัดเพดานสูงสุด ตามความเสียหายที่เกิดขึ้นจริง

หมายเหตุ หากคดีนี้เกิดขึ้นภายหลังการบังคับใช้พระราชบัญญัติการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ.2550 มาตรา 14 บัญญัติไว้ว่า
ผู้กระทำผิดอาจต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ นอกจากนี้ผู้เสียหายยังสามารถเรียกร้องค่าเสียหายทางแพ่งได้อีกด้วย

กล่าวถึง มาตรา 326 ว่าด้วย การหมิ่นประมาท คือ การใส่ความผู้อื่นไม่ว่าจะด้วยวิธีการใดๆ เช่น พูด เขียน พิมพ์ข้อความ หรือแสดงกริยาต่างๆ
โดยการใส่ความดังกล่าวนั้น ต้องเป็นการกระทำให้บุคคลที่สามรับทราบ ซึ่งเป็นการกระทำให้ผู้ถูกใส่ความนั้น ได้รับความเสียหาย

1.การใส่ความ
การ “ใส่ความ” ในทางกฎหมาย ไม่ได้จำกัดเฉพาะแต่ว่าเอาเรื่องไม่จริงไปแต่งความใส่ร้ายคนอื่นเท่านั้น
แต่รวมถึงการนำเอาเรื่องจริงของผู้อื่นอันทำให้ผู้อื่นได้รับความเสียหาย ไปกล่าวต่อบุคคลที่สาม ก็มีความผิด

เพราะฉะนั้น แม้เราจะเอา “เรื่องจริง” ของคนอื่นไปพูด แต่ถ้าพูดแล้วคนอื่นเค้าเกิดความเสียหาย
กฎหมายก็ถือว่า ผิดมีโทษได้ เพราะว่า กฏหมาย มุ่งพิจารณาแต่เพียงว่าถ้ามีการกล่าวถึงบุคคลอื่น ในด้านที่ไม่ดีแล้ว
ย่อมจะทำให้สังคมไม่สงบสุข การกระทำดังกล่าวกฎหมายจึงถือว่ามีความผิด
เพราะฉะนั้น หากเป็นการพูดหาเหตุร้าย หรือ กล่าวหาเรื่องร้ายให้ผู้อื่นได้รับความเสียหาย แม้จะเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ ก็ถือเป็นความผิด ตามคำพิพากษาฎีกาที่ 3252/2543

แล้วถ้าบุคคลที่สามไม่เชื่อข้อความนั้นล่ะ? กฎหมายก็ถือว่าผิดอยู่ดี เพระว่า ความผิดสำเร็จตั้งแต่บุคคลที่สาม
ได้รับทราบหรืออ่านข้อความนั้นแล้ว ไม่จำเป็นว่าบุคคลที่สามนั้นจะต้องเชื่อ แม้ไม่เชื่อข้อความนั้น ก็ผิด

^^ผมก็เป็นอีกคน ที่เคยใช้กระทู้ของคุณลินะครับ
ขอบคุณมากๆสำหรับ สิ่งดีๆ เมื่อไรจะเห็นคุณลิกลับมาคอมเม้นอีกนะครับ
รออยู่ครับ

สำหรับวิธีการใส่ความ ตามหลักคือแสดงข้อความให้ปรากฎ ไม่ว่าด้วยการพูด เขียน หรืออ่าน ฯลฯ ให้บุคคลที่สามรับรู้
(ไม่ใช่ให้บุคคลที่สามเชื่อ เพียงแค่บุคคลที่สามรับรู้ ก็ถือว่า ความผิดสำเร็จ)


และ..แม้ว่า เราไม่ใช่ คนพูดหรือเขียน หรือพิมพ์ ข้อความดังกล่าวขึ้นมาเองตั้งแต่แรก
คือรับฟังมาอีกที ได้รับข้อความมาจากคนอื่นอีกทีหนึ่ง แต่ถ้าหากเราส่งต่อข้อความนั้นไปยังบุคคลที่สามรับทราบ
และเป็นการทำให้ผู้ถูกใส่ความนั้นได้รับความเสียหาย ผู้ส่งก็มีความผิดฐานหมิ่นประมาท
เสมือนว่า เป็นผู้พูด เขียน หรือพิมพ์ข้อความนั้นด้วยตนเอง เช่น

จำเลยเล่าข้อความตามที่ได้ยินมาว่าโจทก์กอดจูบได้เสียกับชายอื่นให้ผู้อื่นฟัง เช่นนี้ถ้อยคำที่
จำเลยกล่าวเป็นข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ (แม้ว่าจำเลยจะได้ยินได้ฟังมาอีกที)
ตามคำพิพากษาฎีกาที่ 380/2503

เอาจดหมายที่มีข้อความหมิ่นประมาท ก. ให้ ข.อ่านเอาเอง ผู้ส่งให้เป็นผู้หมิ่นประมาท
(แม้ว่าผู้ส่งจะบอกว่าไม่มีเจตนาหมิ่นประมาทโจทก์)
ตามคำพิพากษาฎีกาที่ 2822/2515

สำหรับการใส่ความทาง internet ก็เช่น การfwd mail หรือ การส่งต่อ ข้อความในกล่องส่วนตัว ฯลฯ

และเหตุที่มองว่าการ forward mail ไปให้ผู้อื่นเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท เพราะว่า
การส่งต่อข้อความนั้นเท่ากับเป็นการใส่ความผู้เสียหายต่อไปอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเป็นการขยายความเสียหายออกไปอีก



และถ้า forward ต่อไปให้ผู้อื่นอีกหลายคน(โดยไม่คำนึงว่าจำนวนบุคคลผู้รับข้อความจะมีจำนวนมากน้อยเพียงใด) จะถือว่าเป็นการหมิ่นประมาทด้วยการโฆษณาที่ต้องรับโทษหนักขึ้น ตามป.อาญา ม.328
เพราฉะนั้น หากพิจารณากาการะทำว่าเป็นการโฆษณาโดยส่งต่อไปยังบุคคลอื่น แม้จะส่งต่อไปยังบุคคลอื่น
เพียง3คน ก็อาจจะมีความผิดตาม ม.328 ซึ่งเป็นบทหนักของ ม.326 ได้



ส่วน เจตนา ของการ fwd mail หรือ นำเรื่องของคนอื่นไปเผยแพร่ต่อยังบุคคลที่สามนั้น
การที่บุคคลหนึ่งได้ "รับทราบข้อความ" แล้ว "เผยแพร่ข้อความ" ที่ทำให้บุคคลอื่นได้รับความเสียหาย
ไปยังบุคคลที่สาม ก็ถือว่าความผิดสำเร็จ ไม่สามารถอ้างว่าส่งต่อโดยไม่ได้มีเจตนาหมิ่นประมาทได้
เพราะว่า การที่เรา “รับทราบ” ข้อความอันอาจจะนำมาซึ่งความเสื่อมเสียชื่อเสียงของบุคคลอื่น
แล้วเรายังคง “ส่งต่อ”ไปอีก ก็เท่ากับเรามีเจตนาในการให้บุคคลที่สามรับรู้ข้อความดังกล่าวนี้ด้วย
การอ้างว่า ทำไปด้วยเจตนาดีไม่สามารถอ้างได้ เพราะว่ากฎหมายอาญามุ่งพิจารณาแต่เพียงว่าถ้ามีการกล่าวถึงบุคคลอื่น ในด้านที่ไม่ดีแล้ว
ย่อมจะทำให้สังคมไม่สงบสุข การกระทำดังกล่าวกฎหมายจึงถือว่ามีความผิด

ส่วนผู้อื่น ก็คือผู้ที่ถูกใส่ความ

ซึ่ง “ผู้อื่น” นั้น ไม่จำเป็นจะต้อถูกเอ่ยชื่อ นามสกุล เพียงแค่เจาะจงตัวได้ว่ากล่าวถึงใครก็มีความผิดแล้ว

เพราะฉะนั้น แม้ว่า ไม่ได้เอ่ยชื่อ หรือ เอ่ยแค่ชื่อย่อ หรือ ไม่ได้เอ่ยชื่ออะไรเลย
แต่...ถ้าสามารถอ่านโดยตลอดแล้วผู้อ่านเข้าใจได้ว่าหมายถึงใคร
ก็เป็นความผิดหมิ่นประมาทผู้อื่นได้ เทียบเคียง ฎ.1068/2537

แล้วอะไรคือ คำพูดหมิ่นประมาท?

หลายคนอาจะเข้าใจว่าคำด่าหยาบคาย เป็นคำหมิ่นประมาท
แต่จริงๆแล้ว ไม่ใช่เสมอไป ดังตัวอย่างด้านล่างนี้ค่ะ
(ขออนุญาตWM พิมพ์ข้อความไม่สุภาพด้วยค่ะ)

เช่น คำว่า ผีเปรต ผีปอบ ไม่ใช่การใส่ความผู้อื่นเพราะเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
เทียบเคียง ฎ.200/2511

คำว่า ชาติหมา ไอ้ควาย ไอ้สัตว์ เป็นคำด่า ไม่ใช่หมิ่นประมาท เทียบเคียง ฎ.481/2506
แต่ถ้าคำด่า มีคำหมิ่นประมาทรวมอยู่ด้วยก็ผิด


แต่ ถ้อยคำดังกล่าวอาจเป็น ดูหมิ่น ได้ถ้ากล่าวต่อหน้า ซึ่งก็จะมีความผิด
ดูหมิ่น กับ หมิ่นประมาท คนละความผิดกันค่ะ

คำพูดที่จะเป็นหมิ่นประมาทได้นั้น
หลักง่ายๆ คือ ต้องเป็นการใส่ความ (ไม่ว่าเรื่องนั้น บุคคลนั้นจะเป็นเช่นนั้นจริงหรือไม่ก็ตาม)
ในความประพฤติเสื่อมเสียในทางประเวณี ในทางส่วนตัว ในหน้าที่การงาน
หรือ ฐานะการเงินไม่น่าเชื่อถือ ฯลฯ

และ มีพฤติกรรมโดยประการ ที่น่าจะทำให้ผู้อื่นเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น ถูกเกลียดชัง
พูดง่ายๆ คือการพูดถึงผู้อื่นในทางที่ทำให้ผู้อื่นนั้นเสียหายไม่ว่าทางใดก็ตาม

อนึ่ง การเสียชื่อเสียง อาจหมายความว่าทำให้ผู้อื่นมองไปในทางไม่ดี ลดคุณค่า ความน่าเชื่อถือลง
ยกตัวอย่าง ข้อความหมิ่นประมาท เช่น
กล่าวว่า โจทก์ เป็นคนชอบมีเรื่องทะเลาะวิวาท และ ตามแก้แค้นผู้อื่นถึงตัว
กล่าวว่า โจทก์ ลักลอบเป็นชู้กับสามีชาวบ้าน
กล่าวว่า โจทก์รับสินบน

อนึ่ง ศาลจะพิจารณาข้อความทั้งหมด ไม่ใช่เพียงบางส่วน
เพระฉะนั้น หากตอนต้นเป็นข้อความหมิ่นประมาท แต่ตอนท้าย ไม่ใช่ข้อความหมิ่นประมาท
ก็ยังเป็น ข้อความหมิ่นประมาท เพราะจะพิจารณาจากข้อความโดยรวมทั้งหมด





รวมทั้ง การใช้ถ้อยคำที่มีความหมายพิเศษ เช่น
(ขออนุญาตWM พิมพ์คำไม่สุภาพด้วยค่ะ)
บ้ากาม หมายถึงคนมักมากในกามคุณผิดวิสัยคนทั่วไป ฎ.782/2524
สาวก้นแฉะ หมายถึง ชอบร่วมประเวณีกับชาย ฎ.1348/2519
กะหรี่ หมายถึง ผู้หญิงทำอาชีพค้าประเวณี ฎ. 310/2508

เพราะฉะนั้น คำที่มีความหมายพิเศษบางคำ ก็อาจจะเป็นคำหมิ่นประมาทได้




และ การหมิ่นประมาท อาจจะเป็นคำถามก็ได้ ถ้าคำถามเช่นนั้น แล้วทำให้บุคคลอื่นเข้าใจว่า
บุคคลนั้นเสื่อมเสียชื่อเสียง หรือ เสียหายไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง

เช่น ก.ถาม ข. ต่อหน้า ค. ว่าข.เคยติดคุกมาด้วยสาเหตุอะไร?
เช่นนี้หมิ่นประมาท เพราะเป็นการยืนยันข้อเท็จจริงว่า ข.เคยติดคุก
แม้ในความเป็นจริง ข.จะเคยติดคุก หรือ ไม่เคยติดคุกก็ตาม
และ แม้ว่า ค. จะเชื่อ หรือ ไม่เชื่อก็ตาม
ก. ก็ทำการหมิ่นประมาท ข. ครบองค์ประกอบความผิด
และความผิดสำเร็จแล้วเมื่อ ค.ได้รับรู้ข้อความนั้น ฎ.1352/2482

เพราะฉะนั้น หลักง่ายๆในการพิจารณาว่า เป็น ข้อความหมิ่นฯหรือไม่

คือ ต้องเป็นคำพูด ในการยืนยันข้อเท็จจริง ที่ทำให้บุคคลอื่นเสียหาย ไม่ว่าในทางใดๆก็ตาม
พูดอีกแง่ คือ การพูดหาเหตุร้าย ให้ผู้อื่นเสียหาย

อนึ่ง การยืนยันข้อเท็จจริงนี้ ไม่ใช่การที่ผู้พูด(จำเลย) ยืนยันว่าสิ่งที่ตนเองพูด/พิมพ์
คือเรื่องจริง แต่เป็นการแสดงพฤติการณ์อันเป็นข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นแล้ว
หรือกำลังเกิดข้นอยู่ เรียกว่า เป็นการยืนยันข้อเท็จจริง

เช่น จำเลยพูดว่าได้ยินเจ้านายบอกมาว่า โจทก์เป็นคนโกงชาติบ้านเมือง
เป็นการยืนยันข้อเท้จจริงว่าโจทก์เป็นคนเลว เห็นแก่ตัว ทำให้ผู้อื่นดูถูก ดูหมิ่น หรือ เกลีดชังได้
(ไม่จำเป็นว่าจำเลยต้องเป็นคนพูดขึ้นมาเอง แม้ได้ยินจากคนอื่น แต่นำมาพูดต่อ ก็คือ การยืนยันข้อเท็จจริงตามกม.อาญา
-รศ.ดร.ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ์)

แต่ถ้าจำเลยพูดว่า โจทก์เป็นคนชาติหมา เลวยิ่งหว่าหมา ไม่ใช่การยืนยันข้อเท็จจริง
เพราะไม่ได้ทำให้เข้าใจว่าเลวอย่างไร ฎ.481/2506

พรบ.คอมพิวเตอร์2550
http://www.yenta4.com/law/document.php
http://www.inet.co.th/computer_act/

แบบไหนจึงจะเรียกว่าเข้าข่ายความผิดตามพ.ร.บ. ฉบับนี้?

ตอบ การเข้าถึงระบบคอมพิวเตอร์ของผู้อื่นโดยมิชอบ

การเปิดเผยข้อมูลมาตรการป้องกันการเข้าถึงระบบคอมพิวเตอร์ที่ผู้อื่นจัดทำขึ้นเป็นการเฉพาะ
การเข้าถึงข้อมูลคอมพิวเตอร์โดยไม่ชอบ
การดักรับข้อมูลคอมพิวเตอร์ของผู้อื่น
การทำให้เสียหาย ทำลาย แก้ไข เปลี่ยนแปลง เพิ่มเติมข้อมูลคอมพิวเตอร์โดยไม่ชอบ
การกระทำเพื่อให้การทำงานของระบบคอมพิวเตอร์ของผู้อื่นไม่สามารถทำงานได้ตามปกติ
การส่งข้อมูลคอมพิวเตอร์รบกวนการใช้ระบบคอมพิวเตอร์ของคนอื่นโดยปกติสุข
การจำหน่ายชุดคำสั่งที่จัดทำขึ้นเพื่อนำไปใช้เป็นเครื่องมือในการกระทำความผิด
การใช้ระบบคอมพิวเตอร์ทำความผิดอื่น ผู้ให้บริการจงใจสนับสนุนหรือยินยอมให้มีการกระทำความผิด
การตกแต่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่เป็นภาพของบุคคล
เหล่านี้ถือว่าเข้าข่ายความผิดตามพ.ร.บ. ฉบับนี้


แต่มาตรา ที่จะขอกล่าวถึงเป็นพิเศษ เพราะว่ามีความเกี่ยวเนื่องกับ ความผิดหมิ่นประมาท
คือ มาตรา14(1) แห่งพรบ.คอมพิวเตอร์ 2550
ซึ่งมีสาระสำคัญว่า การนำข้อมูลอันเป็นเท็จ คือ ข้อมูลที่เป็นเรื่องไม่จริงทั้งหมด หรือ ไม่จริงเพียง
บางส่วน เข้าสู่คอมพิวเตอร์ แล้วทำให้บุคคลอื่นเกิดความเสียหาย เป็นความผิด

พูดง่ายๆคือ ทำให้บุคคลอื่นเสียหาย ด้วยข้อความอันเป็นเท็จ
ผ่านทางคอมพิวเตอร์ ก็ผิดตามมาตรานี้แล้ว
^
^
ประเด็นนี้ มีการบรรยายให้ผู้พิพากษาฟัง โดย อ.พรเพชร วิชิตชลชัย

นอกจากนี้ การโพสข้อความตามกะทู้ต่างๆที่มีเนื้อหาไม่เหมาะสม เป็นเท็จ
ก็ผิดตาม ม.14นี้ด้วย

และ การเผยแพร่ภาพให้ผู้อื่นได้รับความเสียหาย หรือ อับอาย ผิด ม.16




เพราะฉะนั้น การจะโพส หรือ ส่งต่อข้อความใดๆผ่านคอมฯ
จึงต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก เพราะทุกตัวอักษร
ที่พิมพ์ลงไปนั้น แม้ว่าจะลบออกไปแล้ว ก็สามารถกู้กลับคืนมาได้เสมอ

เคยได้ยินมา แต่ไม่มั่นใจ ว่า แม้แต่กล่องข้อความส่วนตัว WMก็มีอำนาจตรวจสอบ[
(มีคนรู้จัก เล่นที่เว็บไซต์ชื่อดังเว็บหนึ่งในประเทศไทย ไม่ใช่เว็บSBNค่ะ
แล้วมีการส่งต่อข้อความหมิ่นประมาท สมาชิกคนหนึ่งในเว็บนั้น ไปยังสมาชิกคนอื่นๆในเว็บ
ต่อมาWM ได้รับรายงานว่ามีการกระทำเช่นนี้เกิดขึ้น จึงเข้าไปตรวจสอบข้อความนั้น)

เนื่องจาก พรบ.คอมฯครอบคลุมความผิด ไปถึงเจ้าของเว็บบอร์ดและผู้ดูแลด้วย
ตามมาตราด้านล่างนี้ค่ะ
มาตรา ๑๕ ผู้ให้บริการผู้ใดจงใจสนับสนุนหรือยินยอมให้มีการกระทำความผิดตามมาตรา ๑๔ ในระบบคอมพิวเตอร์ที่อยู่ในความควบคุมของตน ต้องระวางโทษเช่นเดียวกับผู้กระทำความผิดตามมาตรา ๑๔
จึงทำให้ผู้ดูแลเว็บบอร์ดหรือWebmaster อาจมีสิทธิเข้าไปตรวจสอบ
กล่องข้อความส่วนตัว ซึ่งเป็นอุปกรณ์อย่างหนึ่งในเว็บไซต์แห่งนั้น
****ยังไงจะมาบอกอีกทีว่าเข้าไปตรวจสอบได้หรือไม่****
และ ถ้าเข้าไปตรวจสอบได้ จะเข้าไปตรวจสอบได้ กรณีใดบ้าง?

ดังนั้น เพื่อความปลอดภัย ของผู้ใช้บริการเว็บบอร์ดทุกคน
ควรระมัดระวัง การนำเข้าข้อมูลคอมพิวเตอร์ ไม่ว่าต่อหน้าเว็บบอร์ด
เช่น การโพสหน้ากระทู้ หรือ หลังเว็บบอร์ด คือ กล่องข้อความส่วนตัว
ก็ไม่ควรจะมีการนำเข้าซึ่งข้อความเท็จอันทำให้ผู้อื่นเกิดความเสียหาย
เพราะข้อมูลบนคอมพิวเตอร์สามารถกู้มาได้ แม้จะลบไปแล้วก็ตาม