ช่วยตอบหน่อยค่ะ “ผิดด้วยเหรอ ? ….ที่ฉันอยากได้ของๆฉันคืน”

ขอนำเอาบทความมาให้อ่านและคิดตามกันค่ะ
สำหรับคนที่คิดจะทำอะไรลงไป...อ่านดูค่ะ ไว้คิดและยึดเหนี่ยวใจไว้ค่ะ.... เคราะห์กรรม(กรรมคือการกระทำค่ะ)มีจริงค่ะ.. ตามบทความที่ว่า
๑) ทุกข์ทางใจ
...... จิตที่เป็นปกติสุข ไม่อาจคิดลงมือขโมย
- การจะถือเอาทรัพย์สินของใครมาเป็นของตนโดยไม่ได้รับอนุญาตต้องใช้จิตที่เป็นทุกข์เท่านั้น
.... เพราะส่วนลึกรู้อยู่ว่าเป็นเรื่องผิด เป็นเรื่องน่าเศร้าใจ แม้แต่เศษเงินสักบาทก็เป็นประโยชน์กับเจ้าของได้ การฉกฉวยประโยชน์ของผู้อื่นมาเป็นของตนจึงนับเป็นเรื่องน่าอาย แสดงถึงความไร้ศักดิ์ศรี ต้องมีชีวิตอยู่ด้วยวิธีแอบขอคนอื่นกินโดยไม่ให้เขารู้ตัว

- ของที่หาย ไปย่อมเป็นทุกข์แห่งเจ้าของ ถ้าเราเป็นผู้ทำให้ของของเขาหาย ใจเราจะเป็นสุขไปได้อย่างไร

- การสังเกตเข้ามาในตนเองจะทำให้เห็นทุกข์เป็นขณะ ๆ อย่างชัดเจน

- ทุกข์ เริ่มต้นตั้งแต่เมื่ออยากขโมย สังเกตเข้ามาในตนเอง จะเห็นเป็นความตื่นเต้นแบบมีพิรุธ เหมือนตัวเราที่หน้าไม่อายพยายามโผล่ขึ้นมาเอาชนะตัวเราที่ยังรักศักดิ์ศรี อยู่

- ทุกข์จะทวีตัวขึ้นเมื่อตัดสินใจคิดขโมยจริง สังเกตเข้ามาในตนเอง จะเห็นเป็นความทึบตัน ไม่อาจปลอดโปร่งสบายใจไปได้ ในเมื่อรู้อยู่แก่ใจว่ากำลังจะปล้นน้ำพักน้ำแรงที่มีศักดิ์ศรีของผู้อื่น ด้วยน้ำพักน้ำแรงที่ไร้ศักดิ์ศรีของตน

- ทุกข์จะทวีตัวขึ้นอีกเมื่อมี การพยายามขโมย สังเกตเข้ามาในตนเอง จะเห็นเป็นการฝืนใจ เค้นเอาความโลภขึ้นมาพยายามเอาชนะความกลัวถูกจับได้ ต่อให้เป็นมืออาชีพมากี่สิบปีก็ต้องกำเกร็งด้วยความระแวงระวัง ตัวลีบเล็กลงทุกคราวไป

- ทุกข์จะทวีตัวขึ้นถึงขีดสุดเมื่อลงมือขโมย สังเกตเข้ามาในตนเอง จะเห็นความรู้สึกฝืดฝืน ราวกับถูกต่อต้านจากตัววัตถุ ซึ่งกระแสต่อต้านนั้นก็คือสิทธิ์แห่งเจ้าของที่แฝงอยู่ในตัววัตถุนั่นเอง

- ทุกข์ จะไม่จบโดยง่ายแม้เมื่อขโมยสำเร็จ สังเกตเข้ามาในตนเอง จะเห็นเป็นความรู้อยู่แก่ใจว่าข้าวของที่ได้มาไม่ใช่ของของเรา ต่อให้พยายามใช้ของอย่างเป็นสุขเพียงใด ก็ขาดความภาคภูมิใจที่สุจริตชนทั้งโลกเขามีกัน

- ถ้าทรัพย์ที่ขโมยมามี ค่าน้อย ก็อาจไม่ต้องอาศัยกำลังใจในการขโมยมากนัก ทุกข์ในขณะต่าง ๆ จึงอาจปรากฏเป็นของเล็กเกินกว่าจะจับสังเกตได้

- หรือในอีกทางหนึ่ง แม้จะเป็นทรัพย์มีค่าควรแก่ความไม่สบายใจ แต่ทว่าความมีค่าของทรัพย์นั้นเองก็อาจท่วมทับความไม่สบายใจได้มิดชิด เพราะมัวเพ่งคิดอยู่แต่ว่าเราได้ทรัพย์มามาก เราจะนำทรัพย์ไปใช้ให้หนำใจ

- ความไม่รู้จักเห็นใจผู้อื่นที่ต้องสูญเสียทรัพย์สิน กับความโสมนัสที่ได้ของสมประสงค์ จึงเปรียบเหมือนม่านอำพรางทุกข์ทางใจของเราได้ แต่ขอเพียงเราใส่ใจสังเกต ก็จะพบว่าทุกข์ทางใจอันเกิดจากการขโมย ยังคงเป็นความจริงอยู่เสมอ

Sretsis ของเค้าแรงจริงๆๆๆๆ
((ทำให้คนเรา รัก โลภ โกรธ หลง ได้ขนาดนี้ เพื่อนรักเพื่อน เพื่อนอยากได้ของเพื่อน เพื่อนเสียเพื่อน เพราะ???????))
ps เป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้นะคะ ^^

เป็นกำลังใจให้พี่อ้อ นะคะ
ขอให้ได้ของคืนไว ๆ ของเยอะมาก เห็นละเซงแทน
แล้วราคาก็ไม่ใช่ถูก ๆ เลยนะนั่นแต่ละตัว



สู้ ๆ นะคะ พี่อ้อ

ของเยอะขนาดนั้น เป็นใครก้ออยากได้คืนค่ะ ไม่ใช่ความผิดของพี่อ้อเลยที่ต้องมาลงห้องร้องเรียนแบบนี้

เป็นกำลังใจให้พี่อ้ออีกคนนะคะ ยังไงก้อขอให้เรื่องจบลงด้วยดีค่ะ ^^

เอาของคนอื่นไปโดยที่เจ้าของไม่ให้ถือว่าเป็นโจร แล้วเค้าใช้ของราคาแพง ใส่่เสื้อผ้ามียี่ห้อของคนอื่นที่ไม่ใ่ของตัวเอง
อย่างนี้ภูมิใจแล้วเหรอ แล้วศักดิ์ศรีของตัวเองหายไปไหน สำหรับเราไม่ต้องมีของที่มียี่ห้อหลายชิ้น
มีไม่กี่ชิ้นแต่หามาโดยสุจริต เราก็ภูมิใจทุกครั้งที่ได้ใช้ รู้สึกสบายใจกว่านะ

เห็นยอดเงินแล้วพูดไม่ออกเลย Stesis แพงมากมายจริงๆ ค่ะ
เอาใจช่วยคุณ Lertyaso นะคะ ขอให้จบลงด้วยดีจ้า สู้ๆ

โห... เฟิร์นก็ไม่ได้เข้ามาซะนานนนนมาก
หากเป็นจริงดังที่พี่อ้อกล่าวมา...

พี่อ้ออย่าไปยอมเค้านะคะ... สู้เค้านะคะ ขอให้ได้คืนโดยไว
เป็นที่รู้ๆกันอยู่ sretsis ช่วงหลังๆนี้ยิ่งหายาก ขนาดเป็น member ก็เหมือนไม่เป็น ไปแทบจะไม่ทันเลย ได้บ้างไม่ได้บ้าง
เรื่อง size นี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง เหลือแต่ตัวใหญ่ๆทั้งน้านน พูดแล้วเศร้า T^T

พี่อ้ออย่ายอมให้เค้ามาเอาเปรียบเราจนเกินไปนะคะ
พี่อ้อใจดีและใจเย็น ให้เวลาและโอกาสมามากพอแล้วนะคะ

ขอให้เรื่องจบลงโดยดีนะคะ เพราะไม่ว่าจะชาติไหน พูดภาษาไหน นับถือศาสนาอะไร คนเราก็เกิดมาเท่าเทียมกัน
เราเชื่อว่าทุกคนไม่ได้เกิดมาเป็นคนไม่ดีหรอกค่ะ ถ้าคุณทำผิด คุณต้องรุ้อยู่แล้วว่าต้องแก้ไขอะไรตรงไหน
แล้วก็อย่าลืมพูดคำว่าขอโทษนะคะ สังคมนี้จะได้น่าอยู่เหมือนเดิมค่ะ

อ่านแล้วเหนื่อยใจแทนเลยค่ะ เอาใจช่วยนะคะ

มาเป็นกำลังใจให้พี่อ้อค่ะ