ลูกค้าดูกระเป๋าไม่เป็น แล้วหาว่ากระเป๋าเราปลอม แล้วไม่เอาค่ะ

อยากรระบายเฉยๆค่ะ เรื่องมีอยู่ว่า จ๊อยโพสขาย chanel Timless tote สี Metallic sillver ไว้ ปกติแล้ว ลูกค้าคนอื่น คือมัดจำ500-1000 นัดรับตรวจของ จ่ายส่วนที่เหลือคือเสร็จสิ้นการขายค่ะ

กระเป๋าใบนี้เป็นของใหม่ค่ะ นัดกันที่เซนทัลบางนาค่ะ ลูกค้าที่นัดรับชื่อคุณเก๋ ค่ะ ดูเหมือนจะมีปัญหาเยอะๆตั้งแต่ทีแรก ก่อนที่เค้าจะนัดรับเค้าก็ถามจ๊อยว่า ถ้ากระเป๋าไม่แท้ล่ะ แล้วทำไมต้องให้โอนเงินก่อน (เราขอมัดจำแค่ 500หรือ1000บาทเพื่อแสดงว่าคุณจะมาจริงๆเท่านั้น)กว่าจะโอนมามัดจำได้2วันค่ะ แค่เงิน1พันบาท กับกระเป๋าราคา 76,000บาท (จ๊อยว่ามันก็ไม่ได้เยอะค่ะ) และเราก็บอกเรายินดีคืนเงินค่ะถ้ากระเป๋าไม่แท้ แรกๆก็ไม่คิดไรค่ะ เพราะเราขายของแท้แน่นอน พอไปถึงค่ะ จ๊อยให้พี่ชายเปนคนไปส่งกระเป๋าให้ เค้ามากับเพื่อน นัดกันที่ร้านเซน เพื่อนเค้าลองถือ แล้วบอกคุณเก๋ว่า ทำไมกระเป๋าเบาๆอะ ของแท้ไม่เบาอย่างงิ้นะ โซ่ก็เบาๆเกินไป จับการ์ดโฮโลแกรมมาดูก็บอก เหมือนจะแท้ แต่กระเป๋าไม่แท้อะ เบาเกินไป ..... ลูกค้าพูดอย่างนี้แปลว่าอะไรคะ โมโหมากๆค่ะ สรุปดูไปๆมาๆเค้าก็ไม่เอาค่ะ

จ๊อยเลยโทรกลับไปหาเค้า ส่วนพี่ชายแยกกันกลับ ถามว่าพี่คะ พี่หาว่ากระเป๋าหนูเป็นของปลอม แล้วไม่เอาอย่างนี้หรอ เค้าก็บอกว่า เค้าไม่ได้ว่าของเราปลอม แต่เค้าดูไม่ขาด เค้าพูดงี้แปลว่าอะไรคะ ดูไม่ขาด แปลว่าดูของแท้ไม่เป็นหรอ เราบอกแล้วเอาเข้า catch fake ก่อนมั๊ย เค้าบอกไม่เปนไร แล้วมานัดจะซื้อ-ขายกันทำไม มันเสียเวลา รูปเค้าขอเพิ่มเติมไปก่อนหน้านี้ก็ส่งไปให้ดูตามคำขอแล้ว ถ้าลองแล้วไม่โอเคหรือของมีตำหนิ ไม่เหมือนตามรูปก็ว่าไปอย่าง นี่มาหาว่าเราขายของปลอมค่ะ เสียใจ เสียทั้งค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ดูของไม่เป็นแล้วมานัดเรามาทำไม ถ้าดูไม่เปนก็นัดไปเจอกันที่ช็อปก็ยังได้

ลูกค้าพูดอย่างนี้แม่ค้าเสียใจ และโมโหมากค่ะ นัดแล้วไม่เอาก็เซ็งแล้วส่วนนึง ยังมากล่าวหาว่าเราขายของปลอม แล้วยังจะมาขอเงินมัดจำ1000บาทคืนอีกค่ะ

ไม่มีไรอะไรค่ะ แค่อยากบ่นเฉยๆ

เข้าใจความรู้สึกนะจ๊ะ เพราะพี่ก็เคยเหมือนกันคนที่ดูของไม่เป็น แล้วบอกว่าของเราปลอมเนี่ย(พี่เอาเข้าห้องตรวจสอบทั้งยกทู้ไปเลย จำได้ แบบว่ามันปวดใจ เหมือนโดนตบหน้าอะไรประมาณนั้น) พี่โทรคุยกับเขาว่าไปชอปด้วยกันไหม ที่ไหน ๆ ก็ได้ เอาเข้า TPF หรือ web ที่รับตรวจสอบกันไปเลยก็ได้ ถ้าของฉันไม่แท้ ฉันยินดีจ่ายให้คุณ 100 เท่าของราคาของ ถ้าของฉันแท้คุณจ่ายให้ฉัน 10 เท่าของราคาของเอาไหม คำตอบคือตะกุกตะกัก บอกที่บ้านมีเป็นร้อยใบ คุณหญิงแม่ใช้ประจำ เออ ก็แปลก ๆ ที่บ้านมีเป็นร้อยใบ จับกระเป๋ามากมายขนาดนั้นกับแค่กระเป๋าสตางค์ใบเดียวยังดูไม่เป็นเนี่ย จะให้ฉันเช่ื่อไหม

ปล่อย ๆ ไปน้อง ไม่ต้องคืนหรอกมัดจำ ถ้ามาบอกว่าของพี่ปลอมเพราะว่าอยากได้มัดจำคืนเนี่ย พี่ไม่ใช้แค่ไม่คืนมัดจำ พี่จะพาไปแจ้งความด้วย ข้อหาหมิ่นประมาทกันไปเลย อย่างอื่นว่าได้ แต่ว่ามาว่าเราขายของปลอม หลอกลวงคนอื่นเนี่ย พี่รับไม่ได้ มันคือการดูถูกกันเกินไป อย่าได้ยอม

ริบมัดจำได้ค่ะ ไม่ผิด

เห็นด้วยค่ะว่าไม่ต้องคืนมัดจำ เป็นค่าเสียเวลากับคนไร้สาระ

เคยเจอเหมือนกันค่ะ หาว่าของเราปลอมเนี่ยยย ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

แต่การที่เค้าอ้างแบบนั้น เพราะเค้าเห็นของเราแล้วไม่ถูกใจ สะพายแล้วไม่เข้ากะเค้าอย่างที่คิด แต่ก็หาเห็นผลจะยกเลิกไม่ได้ แล้วอ้างว่าไม่มั่นใจว่าเป็นของแท้ซะงั้น

อย่างนี้เราควรแก้เผ็ดด้วย การฟ้องร้องว่าหมิ่นประมาท ดีไหมคะเนี่ยย 5555

ปล. เงิน 1000 ไม่ต้องไปคืนหรอกค่ะ ถือเป็นค่าเสียเวลาไปเลยจ้าา

นึกถึงใจเค้าใจเราค่ะ

ในฐานะคนซื้อ นัดรับของแล้วแต่เกิดไม่ชอบใจ ควรจะให้ค่าเสียเวลาคนขายนะค่ะ เพราะเค้าต้องมีค่าเดินทาง ดังนั้นถ้าไม่แน่ใจ ไม่ควรนัดรับค่ะ ยกเว้นคนขายเค้ายินดีให้นัดดู สินค้าก่อนตัดสินใจ

ในฐานะคนขาย พี่เชื่อว่า นัดรับ กับ นัดดูมันต่างกันค่ะ
กรณีนัดรับ หมายถึง ลูกค้าตัดสินใจแน่นอนว่าซื้อ ถ้าไม่เอา พี่ว่ามันดูไม่ถูกต้องเลยค่ะ เพราะเหมือนคุณไปรับปากคนขายแล้วว่าเอาชัวร์ ไปหลอกให้เค้ามี
ความหวัง อย่างนี้ไม่น่ารักเลย

กรณีนัดดู หมายถึง ขอดูสภาพสินค้าจริงๆ ก่อนตัดสินใจซื้อ แบบนี้ ไม่เอาก็คงไม่ผิด (อันนี้แล้วแต่คนขายนะค่ะว่าจะโอเคมั๊ยกับการนัดดู) ถ้าจะให้ยุติธรรม การนัดดู และยังไม่แน่ใจว่าจะซื้อหรือไม่ ควรจะนัดใกล้บ้านคนขายค่ะ เพราะ เค้าจะได้ไม่เสียเวลามาก >>>>> อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวค่ะ

Quote:

---

Originally Posted by umabee

นึกถึงใจเค้าใจเราค่ะ

ในฐานะคนซื้อ นัดรับของแล้วแต่เกิดไม่ชอบใจ ควรจะให้ค่าเสียเวลาคนขายนะค่ะ เพราะเค้าต้องมีค่าเดินทาง ดังนั้นถ้าไม่แน่ใจ ไม่ควรนัดรับค่ะ ยกเว้นคนขายเค้ายินดีให้นัดดู สินค้าก่อนตัดสินใจ

ในฐานะคนขาย พี่เชื่อว่า นัดรับ กับ นัดดูมันต่างกันค่ะ
กรณีนัดรับ หมายถึง ลูกค้าตัดสินใจแน่นอนว่าซื้อ ถ้าไม่เอา พี่ว่ามันดูไม่ถูกต้องเลยค่ะ เพราะเหมือนคุณไปรับปากคนขายแล้วว่าเอาชัวร์ ไปหลอกให้เค้ามี
ความหวัง อย่างนี้ไม่น่ารักเลย

กรณีนัดดู หมายถึง ขอดูสภาพสินค้าจริงๆ ก่อนตัดสินใจซื้อ แบบนี้ ไม่เอาก็คงไม่ผิด (อันนี้แล้วแต่คนขายนะค่ะว่าจะโอเคมั๊ยกับการนัดดู) ถ้าจะให้ยุติธรรม การนัดดู และยังไม่แน่ใจว่าจะซื้อหรือไม่ ควรจะนัดใกล้บ้านคนขายค่ะ เพราะ เค้าจะได้ไม่เสียเวลามาก >>>>> อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวค่ะ

---

เห็นด้วยกับคุณบีเป็นที่สุดค่ะ

ขอบคุณ คุณบี ที่เข้าใจค่ะ เรานัดดู ไม่ได้นัดรับค่ะ

คนที่คุณจอยซ์พูดถึงนั้นคือเราเองค่ะ ใช้ ล๊อคอินว่า Kay คิดว่าจะจบตั้งแต่เมื่อวาน แต่เมื่อเจอทู้นี้ เงียบไม่ได้ค่ะ
เราอาจจะผิดที่ไม่เอาของ ทำให้คุณเสียเวลา แต่เรื่องมันไม่ใช่แค่นั้น คำพูด ข้อความต่างๆ หลังจากนั้น ทำให้เรารู้สึกผิดน้อยลงทันที

ในเมื่อคุณมาโพสต์แบบนี้ พี่ก็จะขอต้องโพสต์บ้าง เงินพี่หามาลำบากค่ะ 1000 บาท มันไม่ได้มากมายสำหรับพี่ก็จริงนะคะ แต่พี่ก็ไม่ได้รวยล้นฟ้า ที่จะสามารถ มี กระเป๋าราคาเป็นแสนเหมือนน้องตอนอายุ 21 ปี พี่ไม่ได้พูดซักคำว่า ของคุณปลอม ทางคุณ คุยกันบอกพี่เอง ถ้าพี่ดูแล้วไม่แน่ใจว่าแท้ หรือลองแล้วไม่ชอบ ยินดีคืนเงินมัดจำ จริงๆ พี่ก็ไม่ได้จะเอาคืนนะ เข้าใจว่าคุณเสียเวลา ถ้าคุณพูดว่า ถ้าเอาไปให้ดู แล้วต้องเอาเนี่ย พี่คงไม่นัดดูของ
แต่อยากได้ใบนี้ เพราะเห็นรูปแล้วชอบ ก็ได้ไปเห็นของจริงที่ร้านคุณจุ๋มมาแล้ว แต่เนื่องจากร้านคุณจุ๋มมีแต่สี Navy Blue เราอยากได้สี
Metallic เลยคิดว่าจะมาดูของคุณจอยซ์ ก่อน เราใช้เวลาสองวันในการโอนเงินจริงๆ มีเรื่องวุ่นวายที่บ้าน
ประกอบกับเราอยากให้แน่ใจเรื่องของก่อนจะโอนเงิน

วันที่ 29/6 10.30 โทรไปหาคุณยูก็ไม่รับสาย โทรหาน้องจอยซ์ ก็เพิ่งตื่น ก่อนโอนเงินแค่ถามว่า ถ้าตกลงซื้อขาย เอาของมาแล้วเกิดมันไม่แท้ จะยังไงคะ น้องจอยซ์บอกว่างั้นเดี๋ยวถามพี่ยูก่อน แล้วจะติดต่อกลับ (ซึ่่งสำหรับเราๆว่าแปลกมาก คุณขายของมาเป็นร้อยใบ และคำถามแบบนี้ก็ไม่ใช่ครั้งแรกจากเราแน่ๆ) เรารอการติดต่อกลับจนบ่าย เลยเวลานัดโอนเงิน เลยโทรหาคุณยู ไม่รับสายอีก เลย BB หาคุณยูถามเหมือนที่ถามน้องจอยซ์ ว่าถ้าตกลงซื้อขาย เอาของมาแล้วเกิดมันไม่แท้ จะยังไงคะ (นี่คือเรายังไม่ได้เห็นของ ถามว่า "ถ้า") เค้าตอบเต็มคำว่า ยินดีคืนเงินให้ทั้งหมด อ่ะ สบายใจค่ะ (ประมาณเย็นๆ น้องจอยซ์ โทรหาว่า เมื่อเช้าพี่ถามอะไรนะคะ หนูเพิ่งตื่น เบลอๆ ??? ก็เลยบอกว่าพี่คุยกะคุณยูแล้วค่ะ ) ดึกๆ เราก็โอนเงิน เพราะนัดพรุ่งนี้

โทรหาคุณยูยากมาก ไม่รับสาย คุยทาง BB ตลอด วาจาดีมากมาย น่ารัก ผิดกันกะตอนที่เราปฏิเสธซื้อของ ก็ไม่เข้าใจว่าของซื้อของขาย เงินเรา ไม่มีสิทธิ์จะปฏิเสธเหรอ จนโอนเงิน คุณยูริถึงจะรับโทรศัพท์ โดยบอกทาง BB ว่าติดประชุมบ้าง เบอร์ไม่คุ้นไม่รับ ทั้งๆที่น้องจอยซ์บอกว่าวันนี้พี่เค้าว่าง ไม่ได้ทำอะไร ก็งง แต่แรก ว่าคุณขายของ แต่เบอร์ไม่คุ้นไม่รับได้ไง ทุกคนที่เราเคยคุยด้วย เค้าโทรกลับด้วยซ้ำ

วันที่ 30 วันที่นัดเจอ Starbuck Central บางนา พอดีเพื่อนพาลูกเล็กมา เที่ยงแล้วตามเวลานัด เด็กหิว เลยขอว่าให้ไปเจอกันทีร้าน Zen
คุณยูริ ก็ไม่ได้ปฎิเสธอะไรเลยว่าเจอร้านอาหารไม่ได้ รับว่าได้ค่ะๆ เดี๋ยวจะบอกน้องชายให้ไปที่ร้าน พอทางน้องชายคุณยูริมาถึงหน้าร้าน
เราเห็นว่ามากะคุณป้าคนนึง(ซึ่งตอนหลังทราบว่าคือคุณแม่) ใส่แว่นกันแดดทั้งคู่ คุณน้องชายก็โทรหาเราๆ บอกว่านั่งอยู่ในร้านตรงชั้นสอง
(ถ้าใครเคยไป Zen Central บางนาจะนึกออกว่าร้านเค้าทำชั้นลอยเพิ่มให้นั่ง) พอเค้ามองเห็นโต๊ะที่เรานั่ง
คุณป้าก็เดินเอาถุงของไปจากมือน้องชาย แล้วหายไปจากหน้าร้าน เรากะเพื่อนก็งงๆ แล้วได้รับโทรจากน้องชายเค้าว่า
พี่ไม่ให้เอาของให้ดูในร้านอาหาร เราก็ตอบไปว่า อ่าวเราสั่งอาหารแล้ว มีเด็กด้วย จะทิ้งไปได้ยังไง
ที่แปลกคือแล้วตอนเราโทรบอกว่าขอให้ไปเจอที่ Zen ไม่เห็นว่าอะไร เลยโทรหาคุณยูริอีกที
ก็เลยทราบว่าเพราะกลัวอาหารจะเปื้อนกระเป๋าเคยมีประสบการณ์มาแล้ว โอเค อันนี้เข้าใจได้ แต่ตอนบอกย้ายที่ไม่บอกว่าไม่ได้แฮะ

แต่ซักพักน้องชายกะคุณป้าก็มาที่ร้าน ใส่แว่นกันแดดเดินเข้ามาทั้งสองคน บอกตรงๆ สัญชาติญาณเราว่ามันแปร่งๆ มาห้าง เข้าร้านต้องใส่แว่นตลอดเลย
ทั้งสองคน น้องชายยังไม่ทำให้เรารู้สึกกดดันเท่าคุณป้า คุณป้ามาถึง ถามด้วยสีหน้าเครียด น้ำเสียงเข้มว่า “คนไหนดูกระเป๋าคะ”
เรากะเพื่อนก็มองหน้ากัน งงๆ ทำเหมือนเรามาขอของเค้าเฉยๆ ก็บอกว่าเราดู ก็เอากระเป๋ามาดู แล้วเชิญคุณป้ากะคุณน้องชายนั่ง
บอกตรงๆ ณ เวลานั้น กระเป๋าเราไม่อยากได้แล้ว กระจิตกระใจมันกระอักกระอ่วนค่ะ อารมณ์มันไม่ใช่แล้ว ไม่อยากซื้อ ไม่อยากได้แล้ว
เพราะสายตาคุณป้ากะคุณน้องชาย จ้องมองเหมือนจับผิดเราตอนเราดูกระเป๋า ดูกระเป๋าไม่ถึง ห้านาที เค้ามีใบเสร็จมาให้ดู
แต่เราดูไม่รู้เรื่องแล้ว คือตอนนั้นไม่อยากได้ของแล้ว มองผ่านๆ เพราะใจเราตอนนั้นไม่เอากระเป๋าแน่แล้ว ถึงตอนนี้ทุกท่านจะว่าเราผิดก็ผิด
แต่เราไม่แน่ใจของจริงๆ แต่ไม่ได้พูดออกมาว่าปลอม เพื่อนก็พูดว่าสายมันเบาๆ นะ คุณป้าทำหน้าไม่พอใจ แต่เราก็คิดว่าเงินเรานะ
เรามีสิทธิ์ปฏิเสธ

หลังจากแยกย้ายไป เราก็โทรหาคุณยูริ ว่าเราไม่ได้เอาของนะ ยังไงโอนเงินมัดจำคืนได้มั๊ย คุณยูริรับปากแล้วขอเบอร์บัญชี ซึ่งก็ BB ไปให้
ซักพักได้รับโทรจากน้องจอยซ์ ต่อว่าว่า มาว่าของหนูปลอมได้ไง มันดูถูกกัน เราก็ตอบไปว่าไม่ได้ว่าปลอมนะ แต่พี่แค่ไม่แน่ใจ แล้วคุยกันนิดหน่อยก็วางสายไป เราไม่ได้ใส่อารมณ์กะน้องเค้าเลย ที่ไม่เข้าใจคือทำไมต้องเป็นฟืนเป็นไฟมาก แถมทั้งคุณจอยซ์กะคุณยูริ BB มาว่าเราต่างๆนา งง ค่ะ
เราก็ไม่ชอบนะ อยู่ใครไม่รู้ไม่รู้หัวนอนปลายเท้ามาทำอย่างงี้กะเรา เด็กกว่าเราเยอะ


เราคิดอยู่แล้ว ว่าจะต้องมาเจอกระทู้แบบนี้ เพราะสัญชาติญาณอีกแล้ว
ขอโทษคุณจอย คุณยูรินะคะ ทีทำให้เสียเวลา เงิน 1000 มันไม่ได้มากมาย แต่เราเสียความรู้สึกเช่นกันกับข้อความใน BB
ที่ทั้งสองคนส่งมาหาเรา มันดูไม่น่ารักเลย คำพูดที่ว่า มีหน้ามาขอเงินคืนเนี่ยแรงนะ ถ้าคุณไม่เสนอก่อนพี่คงไม่ถามถึง
แต่ที่สุดแล้วเงิน 1000 นึง เราไม่ได้เอาคืนจากน้องเค้านะคะ ถ้าคุณสองคนคุยดีๆ พี่จะไม่เสียดายเงินเลย เพราะรู้อยู่คุณเสียเวลา
แล้วเมื่อวานก็คุยกันทาง BB จน ลงท้ายว่า จบ ไปแล้ว คุณยูยังทิ้งท้ายว่า ขอลบคอนแทคออกนะคะ เปลืองเมมโมรี่ แรงได้อีก
คุณมาทำแบบนี้เราว่าไม่แฟร์ กับเรา เราจ้องทู้อยู่นานว่าจะโต้ตอบดีมั๊ย แต่คิดว่าต้องลงด้านเราบ้าง
เราไม่แคร์ว่าจะซื้อขายในนี้ได้หรือไม่ ก็ดีค่ะคงไม่ใช่เราคนเดียวที่กระทบ แล้วก็คงไม่กล้าซื้อแล้วแน่ๆ กะแม่ค้าหน้าใหม่ๆ

ขอบคุณทุกคนที่มาอ่านค่ะ

หลังจากได้อ่านข้อความของทั้ง 2 ท่านแล้ว หญิงขอเสนอความคิดเห็นใหม่อีกครั้งนะคะ..

1. ถ้าแม้ค้าเสนอว่า " ถ้าพี่ดูแล้วไม่แน่ใจว่าแท้ หรือลองแล้วไม่ชอบ ยินดีคืนเงินมัดจำ" แม่ค้าก็ควร "คืนมัดจำ" ค่ะ แต่หากลูกค้าจะใจดีให้ค่าเสียเวลาแม่ค้าก็ไม่ผิดจ้ะ ^^

2. ถ้าลูกค้าแจ้งแม่ค้าไปว่า "เราไม่ได้เอาของนะ ยังไงโอนเงินมัดจำคืนได้มั๊ย" แล้วแม่ค้าตอบว่า "รับปากแล้วขอเบอร์บัญชี" แม่ค้าก็ควรคืนเงินค่ะ เพราะถือว่ารับปากลูกค้าแล้ว และถือเป็นการซื้อใจลูกค้าค่ะ

หญิงไม่ได้รู้จักใครเป็นการส่วนตัวนะคะ แต่ถ้าเป็นอย่างที่คุณลูกค้าเล่า หญิงก็เห็นด้วยที่ว่า ไม่น่าใช่ความผิดที่ลูกค้าดูของแล้วไม่ถูกใจ แล้วจะขอคืนเงินจากแม่ค้า เพราะก่อนนัดเจอกัน แม่ค้าก็ได้แจ้งว่าถ้าไม่แน่ใจเรื่องแท้ หรือลองแล้วไม่ชอบ ก็ยินดีคืนเงินมัดจำ (ในกรณีที่สิ่งที่ลูกค้ากล่าวอ้างเป็นจริงนะคะ)


ทั้งนี้ทั้งนั้น.. วิเคราะห์จากข้อความข้างต้นของแม่ค้า + ลูกค้าเท่านั้นค่ะ ยังไงก็แล้วแต่.. ขอให้ตกลงกันได้ด้วยดีนะคะ เอาใจช่วยทั้ง 2 ฝ่ายค่ะ

ใจเย็น ๆ ร่ม ๆ ทั้ง 2 ฝั่งเลยนะคะ

สาระสำคัญอาจเป็นเรื่องของการสื่อสาร มุกจะถามลูกค้าทุกครั้งที่นัดดูของ ว่านัดดูกระเป๋าคือลูกค้าต้องมันใจเรื่องสี, ไซส์ และแบบเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่ความแท้และตำหนิของกระเป๋า (ในกรณีที่เป็นของยูส) แต่อาจเป็นไปได้ ว่าเพราะมีตัวเดินเรื่องหลายคน อาจทำให้ลูกค้าเสียความรู้สึกในการนัดรับและมีอคติในการซื้อ แต่ถ้าลูกค้าอยากได้กระเป๋าจริง ๆ และได้โอนมัดจำไปแล้ว ก็น่าจะรับกระเป๋าขึ้นมา นะคะ ถึงเรื่องจะวุ่นวายยังไง สาระสำคัญมันอยู่แค่ตรงนี้ การที่แม่ค้าขอยึดมัดจำก็ไม่น่าจะผิด เพราะแม่ค้าไม่ได้ทำผิดสัญญาอะไร

มั่นใจว่าตัวแม่ค้าขายแต่ของแท้ และก็เข้าใจที่เวลามีคำพูดพาดพิงสงสัยตัวกระเป๋าอาจทำให้แม่ค้ามีปรี๊ดได้บ้าง (เคยเจออยู่เหมือนกัน)



ไม่ได้รู้จักกับใครเป็นการส่วนตัว แต่แค่แสดงความคิดเห็นค่ะ เห็นใจทั้ง 2 ฝ่ายค่ะ