เราเองก็ขายของในนี้ค่อนข้างบ่อยเหมือนกัน ตอนแรกก็คิดเหมือนคุณ จขกท ค่ะว่าลูกค้าหรือแม่ค้าในนี้ก็น่าจะอยู่ในระดับนึง ปรากฏว่าเราเจอเคสอย่างที่คุณว่ามาหมดแล้ว หลัง ๆ ได้แต่ทำใจนะคะว่ามันก็เป็นสิทธิ์ของลูกค้าที่เค้าจะสามารถต่อราคาได้เท่าไหร่ก็ได้ที่เค้าพอใจ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่า

1. ลูกค้าคนนั้นฐานะรวยหรือจน เพราะบางทีคนรวยเนี่ยขี้เหนียวเยอะแยะค่ะ ต่อราคาซะ...ในขณะที่คนฐานะกลาง ๆอยากได้ก็จะซื้อเลย
2. ลูกค้าทำงานแล้วหรือยังเรียนเพราะบางทีคนทำงานภาระหนี้สินเยอะแต่อยากจะไฮโซ ก็ขอต่อราคาให้ได้ถูก ๆ บางคนเป็นโสด อยากซื้อก็ซื้อเลย ไม่คิดอะไรมาก ในขณะที่นักศึกษาบางคนมีเงินมากกว่าคนทำงานอีก พวกนี้เจอของที่ชอบก็จะซื้อเลย ในทางกลับกัน นักศึกษาบางคนไม่พร้อมเรื่องเงิน ก็ขอต่อราคาเยอะ ๆ ก็มี มันเป็นเรื่องที่อยู่เหนือการควบคุมจริง ๆ ค่ะ

มีอยู่ครั้งนึงเราลงขายนาฬิกา dior สภาพใหม่ในราคา 7500 บาท (คิดว่าถูกที่สุดเลยค่ะ ท้าให้หาใน ebay เลย) และระบุไว้ว่า "เก็บไว้คงไม่ได้ใช้ เอามาขายให้ถูก ๆ เลยค่ะ" ปรากฏว่ามีลูกค้ามาต่อราคาเหลือ 3000 บาทได้ไหม เราตอบกลับไปว่าไม่ไหวจริง ๆ เค้าตอบกลับมาว่า ให้เถอะนะ ไหน ๆ เก็บไว้คุณก็ไม่ได้ใช้ไม่ใช่เหรอ ขายเถอะ เราเลยตอบกลับไปว่าจริงอยู่ที่เก็บไว้แล้วไม่ได้ใช้ แต่ถ้าจะขายในราคาขนาดนี้ขอเอาไปให้ญาติพี่น้องใชฟรี ๆ เลยดีกว่า

ทั้งนี้เราไม่โกรธลูกค้าที่แปลก ๆ หรอกค่ะ เพียงแต่สงสัยในบางครั้งว่าเค้าไม่ทราบจริง ๆ เหรอว่าของที่เราลงขายเนี่ยมันของดีมีราคาและถูกกว่าไปซื้อที่อื่นมาก ๆ แล้ว ถ้าเค้ารู้ในใจแล้วยังกล้าต่อราคาแบบน่าเกลียดอีก มันเหมือนเค้าดูถูกของเราน่ะค่ะ อารมณ์แบบ..เนี่ย ชั้นให้ได้เท่าเนี้ย ขายมะ เจอแบบนี้แล้วเรารู้สึกว่าเค้าไม่ได้ชอบของที่เราขายจริง ๆ ดังนั้นเราก็ไม่อยากขายให้

ผิดกับลูกค้าที่อยากได้ของเราจริง ส่วนใหญ่เค้าจะแบบว่า เออ..ทราบว่างดต่อรองแต่ขอต่อหน่อยได้ไหมอีกนิดนึง สองสามร้อยอะไรเงี้ยค่ะ แบบนี้เราก็ลดให้ไปเพราะคนที่ต่อราคาเท่านี้ แสดงว่าเค้าก็กลัวเราจะไม่ขายให้ หมายความว่าเค้าก็อยากได้ของเราจริง ๆ

สรุปว่าอย่าท้อและอย่าคิดมากค่ะ เดี๋ยวต่อไปคุณจะชินไปเอง