เอ่อ แอบอ่านมาตั้งแต่ยังไม่ edit ลบรายละเอียดการบ่นออก...ตอนแรกก็ว่าจะไม่เมนท์อะไรเพราะว่าการที่เราหงุดหงิดใจมันก็เกิดขึ้นได้เป็นธรรมดา เมื่อคนอื่นทำไม่ถูกใจเรา หรือตามที่เราคาดหวังและต้องการ เราก็เป็นค่ะ แต่เราก็เก็บเอาไว้เป็นฐานข้อมูลลูกค้าไปว่า เออ คนนี้เป็นอย่างนี้นะให้สิบเต็มน่ารักดีเยี่ยม เออ ส่วนคนนั้นเป็นอย่างนั้นนะ ไม่ดีไม่น่าคบตรงไหนอะไรก็ว่าไป แต่เราก็ไม่เคยเอามาเปิดเป็นประเด็นตั้งหัวข้อสักทีเรื่องที่ลูกค้าที่จู้จี้จุกจิก แต่มีนะคะ เจอค่ะ ไม่ใช่ไม่มี เจอเยอะด้วย ถามเยอะถามมากถามโน่น นี่ นั่น คุยใน whatsapp มาสามสี่วันแล้วก็ถามต่อ ต่อแล้วต่ออีก ต่อกดจนหัวจมดินแล้วก็ไม่เอา ก็มีค่ะ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็เป็นสิทธิ์ของเค้า เพราะเค้าจะซื้อของนี่คะ เราเป็นแม่ค้าก็ต้องทำหน้าที่คนขายค่ะ แล้วของก็มีราคา ไม่ใช่ 20 30 บาทที่จะ เออ ซื้อๆไปเหอะ ขำๆ เหมือนกินก๋วยเตี๋ยวหนึ่งห่อ มันก็ไม่ใช่...แต่แน่นอนค่ะ ว่า level , ความถี่และความเข้มข้นของการซักถาม มันก็มากน้อยต่างกันไปตาม nature ของแต่ละคนอ่ะค่ะ บางคนระดับปรกติ normal ทั่วไปจัดอยู่ใน range คนปรกติ แต่บางคนก็เยอะเกิ๊นน จัดเต็ม panic + paranoid บางคนจะซื้อมือสองแต่อยากได้สภาพ perfect มุมไม่ถลอก ใหม่กริ๊ง เข้มข้นมากมายจนเกินความพอดีจนเข้าข่ายของคำคุ้นเคยที่ว่า 'จิก' กันไป
เราว่าในกรณีนี้ ผู้ขายในเมื่อคุณรู้สึกว่าผู้ซื้อ โน่น นี่ นั่น และอะไรต่างๆที่คุณบอกมา บลาๆๆ ตามที่บ่น แล้วคุณก็จะไปเอาเงินเค้ามาทำไมคะ ก็ไม่ขาย หรือขายให้คนอื่นไปซะก็หมดเรื่อง...นี่คุณเลือกที่จะขายให้เค้าเอง ไม่มีใครบังคับ แล้วเค้าให้เงินคุณ และเค้าก็ยังไม่ได้โวยวายอะไรหรือตีโพยตีพายเรื่องอื่น ก็ไม่น่าจะมาบ่นกันแรงๆในที่สาธารณะขนาดนี้น๊าา มันก็อาจจะเกินไป (คุณเองพอสงบสติอารมณ์แล้ว อาจจะคิดได้ว่ามันแรงไป ก็เลยมาลบ edit ซะ เพราะถ้าคุณยังกล้ายืนยันความรู้สึกเดิม คุณคงไม่ลบหรอกมั้งคะ)
ส่วนคนที่ซื้อ ในที่นี้ก็อาจจะ panic + paranoid มากไปหน่อยนะคะ ความกลัวของคุณทำให้คุณกังวลมากเกินไป ตอนแรกกลัวว่าจะไม่ได้ของ กลัวว่าเค้าจะไม่ขายให้คุณ...พอต่อมาเค้าขายให้คุณ คุณโอนเงินให้เค้าแล้วก็ยังกลัวต่อ กลัวว่าจะโดนหลอก กลัวว่าจะส่งของช้า ไม่ทันใจตัวเอง จินตาการไปต่างๆนาๆ กลัว กลัว กลัว เพราะแม่ค้าไม่ส่งข่าวหายเงียบหรืออะไรก็แล้วแต่...ส่วนตัวเรา เราว่าคนซื้อก็ควรต้องให้ space หรือที่ว่างให้กับคนขายด้วยนะคะ ให้เค้าหายใจหายคอบ้างอะไรบ้าง ไม่ใช่แบบว่า panic + paraniod ไปเองแล้วก็ยิกๆๆๆ บางทีมันก็น่ารำคาญค่ะ...ถ้าเค้ายังไม่ตอบ email หรือ pm คุณ ภายในเวลา สาม ชม. ก็อย่างเพิ่ง panic เลยค่ะ....คนเรามีอะไรให้ทำตั้งเยอะ ไม่ใช่นั่งอยู่กับหน้าจอคอมหรือกอดโทรศัพท์เพื่อที่จะ chat ตลอด 24 ขม. คอยจ้องดูว่าจะมีใคร pm หรือ email หาชั้นบ้าง มันก็ไม่ใช่ ... เออ แต่ถ้าสาม สี่วัน อาทิตย์นึงแล้วยังเงียบค่อยมานั่ง panic ค่ะ ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ ณ บัดนาว เรากล้าพูดได้เลยว่าไม่ใช่แต่เฉพาะคนซื้อแล้วที่กลัวโดนหลอก.....คนขายก็กลัวนะคะ ไม่ใช่ไม่กลัว เพราะคนลวงโลก มิจฉาชีพมันเยอะ ชุมยิ่งกว่ายุงซะอีก....
เอาว่าทางสายกลางน่ะค่ะ ทางสายกลางดีที่สุด ไม่มากไม่น้อยไป ทั้งคนซื้อและคนขาย เอาใจเขามาใส่ใจเรา คิด คิด คิด ก่อนที่จะกระทำน่าจะเป็นคำตอบที่ดีที่สุด
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ซื่อสัตย์ต่อตนเองและผู้อื่น แค่นี้สังคมคงน่าอยู่ขึ้น
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -