สำหรับวิธีการใส่ความ ตามหลักคือแสดงข้อความให้ปรากฎ ไม่ว่าด้วยการพูด เขียน หรืออ่าน ฯลฯ ให้บุคคลที่สามรับรู้
(ไม่ใช่ให้บุคคลที่สามเชื่อ เพียงแค่บุคคลที่สามรับรู้ ก็ถือว่า ความผิดสำเร็จ)


และ..แม้ว่า เราไม่ใช่ คนพูดหรือเขียน หรือพิมพ์ ข้อความดังกล่าวขึ้นมาเองตั้งแต่แรก
คือรับฟังมาอีกที ได้รับข้อความมาจากคนอื่นอีกทีหนึ่ง แต่ถ้าหากเราส่งต่อข้อความนั้นไปยังบุคคลที่สามรับทราบ
และเป็นการทำให้ผู้ถูกใส่ความนั้นได้รับความเสียหาย ผู้ส่งก็มีความผิดฐานหมิ่นประมาท
เสมือนว่า เป็นผู้พูด เขียน หรือพิมพ์ข้อความนั้นด้วยตนเอง เช่น

จำเลยเล่าข้อความตามที่ได้ยินมาว่าโจทก์กอดจูบได้เสียกับชายอื่นให้ผู้อื่นฟัง เช่นนี้ถ้อยคำที่
จำเลยกล่าวเป็นข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ (แม้ว่าจำเลยจะได้ยินได้ฟังมาอีกที)
ตามคำพิพากษาฎีกาที่ 380/2503

เอาจดหมายที่มีข้อความหมิ่นประมาท ก. ให้ ข.อ่านเอาเอง ผู้ส่งให้เป็นผู้หมิ่นประมาท
(แม้ว่าผู้ส่งจะบอกว่าไม่มีเจตนาหมิ่นประมาทโจทก์)
ตามคำพิพากษาฎีกาที่ 2822/2515

สำหรับการใส่ความทาง internet ก็เช่น การfwd mail หรือ การส่งต่อ ข้อความในกล่องส่วนตัว ฯลฯ

และเหตุที่มองว่าการ forward mail ไปให้ผู้อื่นเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท เพราะว่า
การส่งต่อข้อความนั้นเท่ากับเป็นการใส่ความผู้เสียหายต่อไปอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเป็นการขยายความเสียหายออกไปอีก



และถ้า forward ต่อไปให้ผู้อื่นอีกหลายคน(โดยไม่คำนึงว่าจำนวนบุคคลผู้รับข้อความจะมีจำนวนมากน้อยเพียงใด) จะถือว่าเป็นการหมิ่นประมาทด้วยการโฆษณาที่ต้องรับโทษหนักขึ้น ตามป.อาญา ม.328
เพราฉะนั้น หากพิจารณากาการะทำว่าเป็นการโฆษณาโดยส่งต่อไปยังบุคคลอื่น แม้จะส่งต่อไปยังบุคคลอื่น
เพียง3คน ก็อาจจะมีความผิดตาม ม.328 ซึ่งเป็นบทหนักของ ม.326 ได้



ส่วน เจตนา ของการ fwd mail หรือ นำเรื่องของคนอื่นไปเผยแพร่ต่อยังบุคคลที่สามนั้น
การที่บุคคลหนึ่งได้ "รับทราบข้อความ" แล้ว "เผยแพร่ข้อความ" ที่ทำให้บุคคลอื่นได้รับความเสียหาย
ไปยังบุคคลที่สาม ก็ถือว่าความผิดสำเร็จ ไม่สามารถอ้างว่าส่งต่อโดยไม่ได้มีเจตนาหมิ่นประมาทได้
เพราะว่า การที่เรา “รับทราบ” ข้อความอันอาจจะนำมาซึ่งความเสื่อมเสียชื่อเสียงของบุคคลอื่น
แล้วเรายังคง “ส่งต่อ”ไปอีก ก็เท่ากับเรามีเจตนาในการให้บุคคลที่สามรับรู้ข้อความดังกล่าวนี้ด้วย
การอ้างว่า ทำไปด้วยเจตนาดีไม่สามารถอ้างได้ เพราะว่ากฎหมายอาญามุ่งพิจารณาแต่เพียงว่าถ้ามีการกล่าวถึงบุคคลอื่น ในด้านที่ไม่ดีแล้ว
ย่อมจะทำให้สังคมไม่สงบสุข การกระทำดังกล่าวกฎหมายจึงถือว่ามีความผิด