เจอแบบนี้มันชวนเซ็งมั้ยคะ..

[Tarit]

ไม่รู้ว่าที่ตั้งนี่ถูกห้องรึเปล่านะคะ
แต่เจอแบบนี้บางทีมันก็น่าน้อยใจค่ะ

วันก่อนลงขายเป๋าตัง mulberry ไปค่ะ
ใช้ไปแค่2-3วันเองค่ะ สภาพใหม่มากกกกกก จะบอกไปว่ามือหนึ่งยังได้เลยค่ะ เพราะน้องเป๋าไม่มีรอยการใช้งานเลย
แต่โกหกไปเพื่อเงินอีกไม่เท่าไหร่ก็บาปเปล่าๆ ลูกค้าถามมือใหน เราก็บอกตรงๆว่าของมือสองสภาพดี

ราคาซื้อมาสี่พันกว่า ตั้งใจจะขายสามพันเผื่อให้ลูกค้าต่อค่ะ
คุณลูกค้าคนนึง (สงวนชื่อค่ะ) ขอซื้อที่ราคาต่ำกว่าสองพันค่ะ!!!
ต่อจนแม่ค้าจะเป็นลม T^T แต่พอเค้าบอกงบน้อย แต่อยากซื้อให้คุณพ่อเราก็บ้าจี้เออ-ออตามเค้าค่ะ

คุยกันเสร็จ ก็ตกลงจะนัดรับของที่พารากอนห้าโมง
เราไปรอตั้งแต่สี่ครึ่ง เพราะไม่อยากไปสาย
ไกล้ๆห้าโมงโทรหา ลูกค้าไม่รับ ก็ไม่เป็นไรรอไปเรื่อยๆ แล้วก็โทรไปเป็นระยะๆด้วย
จนหกโมงครึ่งส่งแมสเซจไป ว่าสรุปเอารึเปล่า ไม่เอาจะได้กลับ
ลูกค้าแมสเซจกลับมาว่า เอาแน่ๆ ไม่เกินสองทุ่ม พอดีติดธุระอยู่รับโทสับไม่ได้ แต่จะไปประมาณสองทุ่ม!!

อ้าววววววววววววววววววววววววว..

แล้วจะนัดกันทำไมห้าโมง
แล้วไม่สะดวกทำไมไม่แจ้ง
มือถือก็มี โทรไม่ได้ก็ยังแมสเซจได้

เสียความรู้สึกจังค่ะ คุณลูกค้าต่อทีไม่เห็นใจคนค้าขายเลยค่ะ
แต่นั่นก็นังพอให้อภัยกันได้ค่ะ แต่เรื่องปล่อยให้คนอื่นเค้าต้องรอเก้อเนี่ย จะโทร-แมสเซจบอกหน่อยก็ไม่มี
ต้องให้เราจี้ๆๆๆไปเองว่าอยู่ไหน ยังไง เอารึเปล่า.. เห้อออ

น่าโมโหจริงๆค่ะ.. ลูกค้าบางคนก็ไม่เข้าใจความรู้สึกคนอื่นเลย
ถึงจะนัดไม่ไกลจากบ้านแม่ค้า แต่การออกมาข้างนอกมันก็เป็นธุระทั้งนั้นแหละค่ะ

อยากฝากถึงลูกค้าหลายๆท่านค่ะ จะนัดจะอะไร รบกวนดูตารางเวลาของท่านก่อน
หรือถ้านัดกันไปแล้วไม่สะดวกจริงๆ กรุณามีน้ำใจแจ้งซักนิดเถอะค่ะ เราไม่กัดท่านหรอกค่ะ.....

ตอนแรกตั้งใจพิมสั้นๆ สรุปยาวมากค่ะ.. ใครอ่านจบปรบมือให้ค่ะ 5555