ใจเย็นๆ นะคะคุณแย้ม เราเองเข้าใจหัวอกคุณแย้มและคุณตาลนะคะ เพราะเราไปก็เคยนัดเย็บกระเป๋ากับคุณตาล และเข้าใจว่ามันเป็นงานมาสเตอร์พีซจริงๆ เพราะสั่งกี่ทีมันก็จะไม่เหมือนกันเด๊ะๆ เป็นงานที่ใช้ฝีมือมากๆ เลยค่ะ

เท่าที่เคยคุยกับคุณตาลระหว่างที่รอประมาณชั่วโมงกว่า เราก็เคยพูดให้คุณตาลฟังว่ามีคนเอามาขายใน sbn เป็นมือสอง แล้วเรายังพูดอีกว่าเดี๋ยวนี้มีแม่ค้าหลายเจ้ามากๆ คุณตาลก็รับฟังโดยที่ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยค่ะ คุณตาลยังบอกเลยว่าถ้าทำเป็นอาชีพหลักคงไม่ได้ เพราะยอดมันไม่แน่นอน แต่อาศัยทำเพราะใจรัก แค่ขับรถมาเย็บหูจับให้ลูกค้าก็ยังไม่คุ้มเลย..ประมาณนั้น

เราคิดว่าคุณตาลและคุณแย้มคงไม่ได้หวงวิชาชีพ ว่าใครจะทำเหมือนหรืออะไรหรอกค่ะ เพราะยังไงๆ มันก็ไม่เหมือน แต่ที่โกรธอาจเป็นเพราะมีการอ้างอิงถึงแหล่งที่มามากกว่า แล้วก็อาจจะคิดว่าคุณหนูพิซซ่าทำขายแบบจริงจังน่ะค่ะ แล้วเราก็เข้าใจคุณหนูพิซซ่านะคะว่าที่ลงขายแล้วอ้างชื่อคุณตาลเป็นเพราะเค้าไม่ทราบจริงๆ เค้าเข้าใจตลอดว่าเป็นงานของคุณตาล แล้วงานของร้านคุณตาลหรือคุณกะทิก็เป็นที่ชื่นชอบของลูกค้า คุณหนูพิซซ่าจึงลงชื่อคุณตาลไป ยังไงก็ให้อภัยกันไปเถอะนะคะ อย่าให้เรื่องมันใหญ่โตเลยค่ะ

ขอแนะนำท่านอื่นๆ แล้วกันนะคะว่าถ้าคิดจะลงขาย แต่ไม่แน่ใจถึงที่มาที่ไปเพราะได้รับต่อมาอีกที เราว่าก็ไม่ควรอ้างอิงชื่อแหล่งผลิตนะคะ เพราะถ้าอ้างแล้วมันผิดก็จะมีปัญหาทีหลัง เราว่าลูกค้าที่ซื้อกับเจ้าประจำเค้าก็ดูออกน่ะค่ะว่างานใครเป็นงานใคร และของแบบนี้ขึ้นอยู่กับความชอบความพอใจของผู้ซื้อ ต่อให้ไม่มีชื่อคุณตาลหรือคุณกะทิมาอ้างอิง ถ้าเราเห็นแล้วเราชอบเราก็ซื้อค่ะ

เป็นกำลังใจให้ทั้งสองฝ่ายนะคะ ขอให้เรื่องจบลงด้วยดีค่ะ