ดิชั้นเป็นอีกคนนึงที่ซื้อกระเป๋าแม่ค้าคนนี้มา หลังจากทราบเรื่องก็โทรไปหาแม่ค้า ได้รับคำแนะนำว่าให้ไปดูที่ช็อป
ดิชั้นร้อนใจมากจึงไปดูที่ช็อปเอ็มโพเรียม ทำทีว่าเป็นลูกค้าเข้าไปซื้อกระเป๋าธรรมดาคนนึง
หลังจากที่หยิบจับลูปคลำกระเป๋ารุ่นนี้ในช็อปอยู่นาน ด้วยความรู้สึกของคนแก่อย่างดิชั้น
คิดว่าคุณภาพของกระเป๋าไม่ได้มีอะไรต่างกันมากอย่างที่เห็นในรูป ทั้งเนื้อผ้า หนัง และอุปกรณ์
ที่จะต่างอย่างเดียวคือการ์ดและป้ายราคา โดยป้ายราคาของที่ช็อปจะเป็นป้ายราคาแผ่นเล็กๆสีน้ำตาล
และยังได้ความรู้จากผู้ขายเพื่มเติมอีกด้วยว่า
กระเป๋ารุ่นนี้ ถ้าเป็นสีดำข้างในต้องเป็นสีม่วง ถ้ากระเป๋าเป็นสีกากีข้างในจะต้องเป็นสีชมพูบานเย็น

จากนั้นดิชั้นก็โทรไปหาแม่ค้าอีกรอบ แม่ค้าบอกว่าถ้ายังไม่สบายใจอยู่ก็คืนกระเป๋าได้
ดิชั้นจึงเข้ามาหากระเป๋ารุ่นนี้จากในเว็ปอีกครั้งเพื่อเปรียบเทียบพอดีในกระทูก่อนหน้ามีคนอ้างถึงคุณAfterwork
ดิชั้นจึงเข้าไปดูและก็พบกระเป๋ารุ่นนี้ที่ดูเหมือนไม่มีอะไรแตกต่างกันเลยทั้งเลขนัมเบอร์ที่ป้าย ผ้า และ หูหิ้ว







อีกทั้งผู้ขายรายนี้ก็ไม่แสดงใบเสร็จหรือแหล่งที่มาของสินค้าที่ชัดเจนเช่นเดียวกับรายแรก
ในความรู้สึกของผู้ซื้อคนนึงรู้สึกเหมือนคุณหมูน้อยที่อยากให้ผู้ขายทุกคนแสดงใบเสร็จแหล่งที่มาของสินค้าที่ชัดเจน
มาร่วมกันสร้างบรรทัดฐานกันเถอะค่ะ ถ้าไม่อยากให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก
หลังจากนี้อยากให้ผู้ขายทุกท่านแสดงใบเสร็จหรือหลักฐานให้ผู้ซื้ออย่างเราๆอุ่นใจกันนิดนึง

ส่วนเรื่องกระเป๋า ตอนแรกดิชั้นคิดว่าจะคืน แต่หลังจากไปดูที่ช็อปและโทรคุยกับแม่ค้าแล้ว
รู้สึกนับถือน้ำใจคุณแม่ค้าที่รับผิดชอบ อย่างน้อยก็ยังทำให้ดิชั้นสบายใจขึ้นมาได้บ้างที่ไม่หายไปเลย
ตอนนี้เลยคิดว่าคงใช้กระเป๋าใบนี้ต่อไป ของแบบนี้ขึ้นอยู่กับความพอใจของผู้ซื้อแต่ละท่านนะคะ
ส่วนตัวดิชั้นทำใจตั้งแต่ซื้อของราคานี้มาแล้วล่ะค่ะ ว่าราคาเท่านี้คงไม่ได้คุณภาพเดียวกับในช็อป

แต่ก็อยากฝากไว้เป็นบบรทัดฐานของผู้ขายทุกท่านด้วยนะคะ ช่วยเห็นใจคนซื้อด้วยการแสดงใบเสร็จแหล่งที่มาของสินค้า
ที่ชัดเจนทุกครั้งด้วย เพราะดิชั้นไม่อยากให้มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นบ่อยๆ