บทเรียนราคาแพง..แพงจริงๆค่ะ หนูควรได้รับขนาดนี้หรือเปล่าคะ

[oum_ja]

เห็นด้วยค่ะ

ขออนุญาตออกความเห็นแบบเป็นกลางนะคะ (อีกคนแล้ว)

คุณลูกค้า ผิด ตรงที่ผิดนัดนะคะ การที่แม่ค้าให้ผ่อน ก็ถือว่าเค้าใจดีส่วนนึงแล้ว ดังนั้น เราจึงต้องมีความรับผิดชอบในตรงนี้

ในฐานะ เอ๋ก็เป็นคนขายของคนนึงในพื้นที่ดี ๆ แห่งนี้ ไม่อยากใช้คำว่าแม่ค้า เพราะไม่มีธุรกิจหน้าร้าน แค่ค้าขายเพื่อการโอนเงินมาเมืองไทย

เอ๋ขายระบบผ่อนมาเยอะมาก มากหลายสิบครั้ง ติดต่อกับลูกค้าด้วยใจที่เปิดกว้าง เข้าใจและให้โอกาส เอ๋โชคดีที่เจอแต่ลูกค้าน่ารัก ๆ มีบ้างที่จ่ายช้ากว่ากำหนด แต่ก็ไม่ว่ากัน เพราะเค้าไม่ได้หายหน้าหนีไป ถ้าเค้าช้า เอ๋เห็นเกินกำหนดอาทิตย์นึง (เค้าอาจติดธุระ) เอ๋จะพีเอ็มไป ว่ามีอะไรมั้ย เอ๋จะให้โอกาส เพราะยังงัย ของก็ยังอยู่กับเอ๋ ลูกค้าเสียอีกที่จ่ายเงินให้ใครก็ไม่รู้ โดยที่ยังไม่เห็นสินค้าตัวจริงด้วยซ้ำ อันนี้เอ๋ก็เกรงใจและเข้าใจลูกค้าส่วนนึง

สำหรับเอ๋ไม่ว่าผ่อนหรือซื้อสด เอ๋ให้ราคาเท่ากัน ไม่ได้บวกถ้าขอผ่อน อาจเป็นเพราะเอ๋ไม่ได้ร้อนเงิน (ไม่ใช่ร่ำรวยนะคะ ) แต่อย่างที่บอกว่าเอ๋ต้องการโอนเงินเท่านั้น ไม่ได้รีบใช้เงิน เอ๋จึงให้ผ่อนจนถึงกำหนดที่เอ๋จำเป็นต้องใช้เงิน ลูกค้าต้องเคลียร์ก่อนกำหนดที่เอ๋ต้องใช้เงิน เท่านั้นพอ

แต่ในกรณีนี้ เอ๋ไม่แน่ใจว่าคุณแม่ค้า ให้ผ่อนในราคา 55000 แต่บังเอิญลูกค้าผิดสัญญา (ปากเปล่า) แต่พอมาปล่อยขายอีกรอบ ก็ปล่อยที่ 52500 ซึ่งรอบหลัง อาจเป็นเพราะจ่ายเงินสด จึงปล่อยในราคาที่ถูกกว่า อันนี้เข้าใจถูกต้องรึเปล่าก็ไม่แน่ใจนะคะ

อันนี้ไม่รู้ว่า จากกำหนดเดิมที่ผ่อน 3 เดือน แล้วลดเหลือเดือนครึ่ง เป็นความคิดของแม่ค้าหรือลูกค้า ถ้าลูกค้าเสนอเอง ถ้าลูกค้าเสนอเอง ก็แปลว่าลูกค้าผิดเต็ม ๆ ที่ รับปากแล้ว แต่ทำไม่ได้ แต่ถ้าแม่ค้ามาบีบ เพราะเห็นว่าคนมาสนใจเยอะ อันนี้ก็ไม่น่ารักนะคะ

เอ๋เองเคยปล่อยของแบบผ่อน ให้คนนึงผ่อนไปแล้ว แถมลดราคาให้ ผ่านไปไม่นาน มีคนมาขอซื้อสด แถมไม่ต่อราคา เอ๋ก็ยังต้องยืนยันว่าปล่อยไปแล้ว เอ๋ไม่สามารถดึงกลับมาเพราะเห็นแก่เงินได้ เพราะมันไม่ถูกต้องค่ะ เสียชื่อเสียง เสียความรู้สึกค่ะ ได้น้อยกว่า แต่ไม่ขาดทุน ก้อน่าจะโอเคนะคะ

กล่าวซะยาว เรื่องของคนอื่น แต่ที่กล่าวมาทั้งหมด ก็เพื่ออยากให้แม่ค้าเห็นใจลูกค้านิดนึง การยึดมัดจำบ้าง ก็น่าจะโอเค แต่การยึด 5000 บาท เอ๋ว่าก้อน่ากลัวเกินไปนะคะ เพราะ มันเป็นเงินได้เปล่านะคะ อย่าคิดว่าขายคนนึงถูกกว่าแล้ว จะมาบวกหรือว่าหักจากอีกคนนึงอ่ะค่ะ เอ๋คิดว่ามันไม่แฟร์กับเค้าอ่ะค่ะ เพราะว่า การที่เราตั้งขายในราคาต่ำลง มันเป็นความสมัครใจของคนขาย คนซื้อไม่ได้บังคับให้เราตั้งราคาที่ถูกลง

ณ ตอนนี้ เอ๋คิดว่าคุณลูกค้าคงไม่หวังจะได้เงินกลับ แต่ถ้าคุณแม่ค้าจะใจดี เห็นใจน้องเค้า โอนกลับไปให้เค้าอีกหน่อย เก็บมัดจำไว้สัก 3000 (ค่าส่วนต่างที่ขายได้น้อยลง) ก็น่าจะแฮปปี้ทั้งสองฝ่ายเนอะ

การกระทำใดที่เราได้ประโยชน์ บนความลำบากของคนอื่น ไม่ได้ทำให้เรารวยขึ้น แต่สร้างความขัดสนให้คนอื่น สงสารเค้าเถอะค่ะ

คำพระว่านะคะ ยิ่งให้ยิ่งรวยค่ะ

ปล อย่าโกรธกันนะคะ หมายถึงอย่าโกรธเอ๋ด้วยนะคะ แค่มาร่วมออกความคิดเห็นในเว็บที่ใจดี ค้าขายกันแบบพี่น้อง เว็บนี้ใจดีมากนะคะ เจ้าของเว็บน่ารัก ให้มีการปล่อยของโดยไม่ได้ค่าใช้จ่ายใด ๆ จากเรา ขอให้เรื่องจบลงด้วยดีนะคะ

ถ้ามีคุณแม่ค้าที่ไม่คิดแต่เรื่องการค้าอย่างเดียว แต่มองเรื่อง ETHICS สำคัญด้วยเช่นกัน

คงไม่มีเคสแปลกๆเกิดขึ้นบนเวปนี้อย่างแน่นอนค่ะ

[pla-o]

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าถ้าไม่จำเป็น ไม่ควรซื้อของ ด้วยเงินผ่อน หรือเงินในอนาคตกาล ที่

คาดว่าจะได้มาจากที่อื่น คนอื่นอีกที หรือจากเงินเดือนเดือนหน้า เดือนไหน เพราะอะไรก็เกิดขึ้น

ได้ ตัวอย่างเช่น น้องเป็นพนักงานบริษัท กะว่าจะแบ่งเอาเงินเดือนมาผ่อนกระเป๋า หากระหว่างนั้น

เกิดโดนเลิกจ้างขึ้นมา จะทำอย่างไร ไอ้ที่มัดจำไปแล้วผ่อนไปแล้วเค้าก็ไม่คืน กระเป๋าก็ยังไม่เคย

ได้จับต้อง มีแต่เสียกับเสีย

ขอแนะนำว่า ให้หยอดกระปุก เก็บออม ไว้กับตัวเอง หรือฝากธนาคารไว้ก็ได้ แยกไว้เป็นบัญชี

ชอปปิ้ง พอได้ยอดครบตามที่ตั้งใจค่อยเบิกออกมาพร้อมตะลุยช้อปให้สมกับที่รอคอย เอาเข้า

จริงๆ พอเห็นตัวเลขในสมุดที่เราอุตส่าห์เก็บออมมาอาจซื้อไม่ลงก็ได้นะคะ

ซื้อของต้องใจเย็นๆ ค่า กระเป๋าต่อให้มันหายากแค่ไหน หลุดไปอยู่กับใครแล้วก็ช่างมัน สำคัญ

ให้เงินยังอยู่กับเราเป็นพอ พี่รับประกันได้ว่า น้องก็ต้องมีเป้าหมายใหม่ต่อๆ ไปอีกไม่รู้จบ ไม่ว่าจะ

รุ่น แบบ แบรนด์

ของอย่างนี้มันอยากได้ไม่จบ ไม่สิ้น หรอก พี่เคยมาแล้ว อดใบนั้น อุ๊ยไม่เป็นไร ใบนี้ก็ยังไม่มีเอา

ใบนี้ก็ได้ อิอิ อย่าไปเครียด ซื้อของใช้ของให้มีความสุขดีกว่านะ อย่าทำให้เป็นทุกข์เลย

เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นบทเรียนบทนึงแล้วกัน ชีวิตเรายังต้องทำพลาดและเรียนรู้อีกเยอะ

[LoVe59]

คนซื้อ ผิดเต็มๆค่ะ ที่ผิดนัดชำระ...แต่คนขาย ก็ ไม่น่าจะหักเยอะขนาดนี้ หักแค่2-3000 ก็น่าจะพอ
เพราะยังไงของก็ขายได้แล้ว ถ้าหากของขายไม่ได้ ก็ค่อยว่ากันอีกเรื่องนึง

[cocoa]

ขอเข้ามาตอบเรื่องที่ว่า แม่ค้าไม่เสียอะไร ได้เงินมาฟรีๆ นะคะ ไม่จริงค่ะ

เสียค่ะ ลองคิดดูว่า ถ้าคุณแม่ค้าขายท่านอื่น แล้วได้เงินมาเลย เอาเงินไปลงทุนทำอย่างอื่นได้เงินคืนมา หรือซื้อกระเป๋าใบอื่นเลย แต่นี่ไม่ได้เงินตามกำหนด อาจทำให้พลาดซื้อกระเป๋าใบใหม่ใช่มั้ยคะ

หรือ ถ้าคุณแม่ค้าร้อนเงินจริงๆ จำเป็นต้องใช้เงิน แต่เห็นว่าคุณลูกค้าอยากได้ของมากจริงๆ เลยเก็บไว้ให้
คุณแม่ค้าต้องเดือดร้อนไปหาเงินตรงอื่นก่อน แถมเงินที่น่าจะได้ก็ไม่ได้ตามเวลา เดือนร้อนใช่มั้ยคะ

หรือถ้าคุณแม่ค้ายังไม่มีแผนจะใช้เงิน แทนทีจะขายได้เงิน เอาเงินไปฝากบัญชี ได้ดอกเบี้ยเล็กน้อย (แม้จะเล็กน้อย) ก็ถือว่าเสียประโยชน์ใช่มั้ยคะ

แล้วถ้าจริงๆ แล้วคุณแม่ค้าจะขายเพื่อเอาเงินไปจ่ายค่าบัตรเครดิต(สมมติ) โดยต้องได้เงินตามกำหนดเพื่อไปจ่าย แล้วคุณลูกค้าไม่โอนมา คุณแม่ค้าจ่ายไม่ทัน ต้องเสียดอกเบี้ย ควรมั้ยคะ


เราไม่ได้พูดกันเรื่องความสามารถในการหมุนเงิน หรือความมีวินัยในการใช้จ่ายของแม่ค้า

แต่ความมีวินัย และความซื่อสัตย์ต่อคำพูดตัวเอง และสัจจะของคำสัญญา น่าจะสำคัญกว่า
เพราะถ้าผู้ที่พูด ไม่สามารถปฎิบัติได้ตามที่พูด ความน่าเชื่อถือ และน้ำหนักของคำพูดก็จะไม่มี

ก่อนพูดเราเป็นนายของคำ พูดไปแล้วคำเป็นนายของเราค่ะ


เพราะฉะนั้น ยังคิดว่า การที่คุณลูกค้าผิดสัญญาก่อน ก็เป็นเรื่องที่ผิดก่อนอยู่ดีค่ะ ก่อนคุณแม่ค้าจะขอเปลี่ยนแปลงสัญญา
อีกอย่างการที่คุณลูกค้าผิดสัญญามิได้แจ้งคู่กรณีเพื่อตกลง แต่คุณแม่ค้าแจ้งให้ทราบก่อนจะเปลี่ยนแปลง ตรงนี้ เป็นมารยาทนะคะ
และยังเห็นด้วยกับการที่ใช้กรณีเป็นบทเรียน เพื่อต่อไปในภายภาคหน้าคุณลูกค้าจะได้ระมัดระวังมากขึ้น เพื่อจะเป็นผู้ที่รักษาสัจจะได้ดีกว่านี้ค่ะ

[veryorn]

เรื่องน้ำท่วมทุ่งที่คุยกันกับแม่ค้าว่าเคยคุยกันว่ายังงั้นยังงี้
แนะนำน้องว่าไม่ต้องเอามาคิดแล้วค่ะ บทเรียนคือ

1.ซื้อขายอะไรไม่ว่าจะเป็นเงินเต็มหรือผ่อน จะกับเพื่อนหรือกับแม่ค้า
ให้จ่ายกันตามที่สัญญาไว้ เราอาจจะยุ่ง แต่ก็ต้องให้น้ำหนัก
กับคุณค่าของเวลาของคนอื่นด้วย เราคิดว่างานชั้นยุ่ง เธอน่าจะรอได้
ก็แค่กระเป๋า แต่สำหรับเขามันอาจจะเรื่องใหญ่โต ยิ่งเป็นดีลกับคนที่ค้าขายด้วย
รับรองคะว่าต้องเป็นเรื่องแน่ๆ เรื่องเงินต้องแพลนล่วงหน้าค่ะ เขียนไว้ที่ปฏิทินเลย
ถ้าเราใส่ใจมันต้องจัดเวลาไปโอนตังได้แน่ๆค่ะ ยกเว้นแต่ว่าเราจะปล่อยไปตามลม
ให้ปัญหามันเกิดขึ้นแล้วค่อยมาแก้ทีหลัง

2. ถ้าติดขัดอะไรต้อง ชัดเจน อย่าเกรงใจ
อย่าอ้อมค้อม คุยให้เคลียร์ ถามไปตรงๆ ถ้าคำตอบคือเขารอไม่ได้
ก็ต้องยอมรับ ต้องทำใจรับให้ได้ เพราะไม่งั้นความไม่เคลียร์ทำให้เกิดปัญหา
ดังที่เกิดขึ้นนี้ ของไม่ได้ ต้องเสียตัง แถมโดนคนว่าอีก

นิดนึงถึงคุณแม่ค้าเข้าใจความรู้สึกคนค้าขายนะคะ แต่จริงๆ ก็ไม่ได้คุย
กันไว้แต่ต้นว่าถ้าผิดสัญญาจะหักเท่าไหร่ พอหัก 5,000 เลยดูเยอะไปเลย
เคยเห็นบางท่านก็เขียนไว้เลยว่า ถ้าผิดสัญญาจะหักกี่เปอร์เซนต์ๆ อันนี้ หรือจะริบทั้งหมด
เราว่าจะช่วยให้ทำเรื่องเคลียร์และตัวแม่ค้าก็ไม่ดูโหดนะคะ

[apple]

เอ่อ...อย่าหาว่าใจร้ายเลยนะ...คุณลูกค้าขา...หนูสัญญาแล้วผิดสัญญาก่อน(2รอบเลยนะเยี่ย) แล้วยังไม่โทรไปแจ้งทันทีที่เกิดความผิดพลาดอีก จริงๆถ้ารีบโทรไปแจ้งแล้วขอพี่คนขาย เค้าคงไม่ใจร้ายหรอกค่ะ แล้วแค่บอกว่ายุ่งๆเลยไม่ได้โอนกับไม่ติดต่อคนขาย หายไปเฉยๆและคิดเอาเองว่าคนขายจะเข้าใจว่าจะโอนยอดรวม2เดือนเนี่ย แบบว่าเหตุผลมันไม่ค่อยน่าเห็นใจน่ะค่ะ เออ..ถ้าป่วยหรือมีเหตุจำเป็นอื่นค่อยน่าฟังกว่าอ่ะค่ะ ..มันก็...อะนะคะคุณน้อง...คราวหน้าจะได้ไม่ทำอีกนะคะ... พี่เค้าไม่ริบทั้ง10000ก็แอบใจดีแว้วนะเนี่ย

[Fony]

กระเป๋าต่อให้มันหายากแค่ไหน หลุดไปอยู่กับใครแล้วก็ช่างมัน สำคัญ

ให้เงินยังอยู่กับเราเป็นพอ พี่รับประกันได้ว่า น้องก็ต้องมีเป้าหมายใหม่ต่อๆ ไปอีกไม่รู้จบ ไม่ว่าจะ

รุ่น แบบ แบรนด์

ของอย่างนี้มันอยากได้ไม่จบ ไม่สิ้น หรอก พี่เคยมาแล้ว อดใบนั้น อุ๊ยไม่เป็นไร ใบนี้ก็ยังไม่มีเอา

ใบนี้ก็ได้ อิอิ อย่าไปเครียด ซื้อของใช้ของให้มีความสุขดีกว่านะ อย่าทำให้เป็นทุกข์เลย

เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นบทเรียนบทนึงแล้วกัน ชีวิตเรายังต้องทำพลาดและเรียนรู้อีกเยอะ





^ เห็นด้วยค่ะ ไม่ใช่แค่กระเป๋าด้วย ทุกอย่าง เสื้อผ้าหรืออะไรก็ตาม ต่อให้หายากแค่ไหน ถ้ายังไม่พร้อม ปล่อยมันไป ให้พร้อมแล้วค่อยจัดการ 555


และเห็นด้วยทุกประการกับคุณ cocoa ค่ะ แม่ค้าเป็นฝ่ายถูกผิดสัญญาก่อน แม่ค้าคือผู้เสียหาย

[Jellyfish]

จากเหตุการณ์นี้ เท่าที่แมงอ่านจากทั้งจขกท และ คุณแม่ค้า

แมงเข้าใจทั้ง 2 ท่านคะ คงไม่ต้องอธิบายอะไรมาก ยกตัวอย่างง่าย ๆ

เหมือนน้องมัดจำซื้อของอะไรสักอย่าง เมื่อน้องหายไป ไม่มาเอา เงินมัดจำนั้นก็หลุดลอยไป

ต่างกันเพียงว่า สินค้านี้ อาจทำให้คุณแม่ค้าเสียโอกาสในการขาย


แมงเห็นว่า ปรับน้องได้คะ แต่ 5,000 แมงเห็นว่าอาจจะหนักไป

แม่ค้าคิดเห็นประการใดก็คุยกันกับน้องจขกท คะ แต่ส่วนตัว แมงเห็นว่า น่าจะปรับน้องเค้า

สัก 1,000 หรือ 2,000 ไม่น่าเกิน 3,000 บาท



อันนี้ความเห็นส่วนตัวนะคะ ไม่ได้รู้จักใครแต่ประการใด

[meandu]

เลิกเอาคำว่าพี่น้องมาใช้กับเรื่องนี้ดีกว่ามั้ยคะ

แทนที่จะมองเป็นบทเรียนให้กับน้อง หรือ คนอื่นที่คิดจะทำแบบนี้

กลับมาพูดต่อว่าแม่ค้าว่าเอาเปรียบน้อง

ก็เหมือนเลี้ยงลูกล่ะค่ะ ผิดก็ต้องว่าไปตามผิด ไม่ใช่ทุกอย่างจะใช้วิธีอะลุ้มอะหล่วยไปซะหมด

อย่างนั้นเวลาพ่อแม่ทำโทษลูก ไม่บอกพ่อแม่ไปล่ะคะว่าให้คิดแบบพ่อแม่ลูก

คนเราเวลาทำผิด ไม่มีใครบอกว่า ตั้งใจทำหรอกค่ะ ทุกคนไม่ตั้งใจทั้งนั้น

แต่กรรมคือเครื่องแสดงเจตนา ของแบบนี้น้องเค้าหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดขึ้นได้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

และพี่คนขายก็ให้โอกาสนั้นหลายหนด้วย แต่น้องไม่สนใจเอง มันก็ช่วยไม่ได้

เพราะคนเราก็ต้องช่วยตัวเราเองก่อนค่ะ คือต้องทำตามสัญญา

ถ้าน้องทำตามสัญญา เรื่องนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นหรอกค่ะ

[kikalicious]

ขอเข้ามาตอบเรื่องที่ว่า แม่ค้าไม่เสียอะไร ได้เงินมาฟรีๆ นะคะ ไม่จริงค่ะ

เสียค่ะ ลองคิดดูว่า ถ้าคุณแม่ค้าขายท่านอื่น แล้วได้เงินมาเลย เอาเงินไปลงทุนทำอย่างอื่นได้เงินคืนมา หรือซื้อกระเป๋าใบอื่นเลย แต่นี่ไม่ได้เงินตามกำหนด อาจทำให้พลาดซื้อกระเป๋าใบใหม่ใช่มั้ยคะ

หรือ ถ้าคุณแม่ค้าร้อนเงินจริงๆ จำเป็นต้องใช้เงิน แต่เห็นว่าคุณลูกค้าอยากได้ของมากจริงๆ เลยเก็บไว้ให้
คุณแม่ค้าต้องเดือดร้อนไปหาเงินตรงอื่นก่อน แถมเงินที่น่าจะได้ก็ไม่ได้ตามเวลา เดือนร้อนใช่มั้ยคะ

หรือถ้าคุณแม่ค้ายังไม่มีแผนจะใช้เงิน แทนทีจะขายได้เงิน เอาเงินไปฝากบัญชี ได้ดอกเบี้ยเล็กน้อย (แม้จะเล็กน้อย) ก็ถือว่าเสียประโยชน์ใช่มั้ยคะ

แล้วถ้าจริงๆ แล้วคุณแม่ค้าจะขายเพื่อเอาเงินไปจ่ายค่าบัตรเครดิต(สมมติ) โดยต้องได้เงินตามกำหนดเพื่อไปจ่าย แล้วคุณลูกค้าไม่โอนมา คุณแม่ค้าจ่ายไม่ทัน ต้องเสียดอกเบี้ย ควรมั้ยคะ


เราไม่ได้พูดกันเรื่องความสามารถในการหมุนเงิน หรือความมีวินัยในการใช้จ่ายของแม่ค้า

แต่ความมีวินัย และความซื่อสัตย์ต่อคำพูดตัวเอง และสัจจะของคำสัญญา น่าจะสำคัญกว่า
เพราะถ้าผู้ที่พูด ไม่สามารถปฎิบัติได้ตามที่พูด ความน่าเชื่อถือ และน้ำหนักของคำพูดก็จะไม่มี

ก่อนพูดเราเป็นนายของคำ พูดไปแล้วคำเป็นนายของเราค่ะ


เพราะฉะนั้น ยังคิดว่า การที่คุณลูกค้าผิดสัญญาก่อน ก็เป็นเรื่องที่ผิดก่อนอยู่ดีค่ะ ก่อนคุณแม่ค้าจะขอเปลี่ยนแปลงสัญญา
อีกอย่างการที่คุณลูกค้าผิดสัญญามิได้แจ้งคู่กรณีเพื่อตกลง แต่คุณแม่ค้าแจ้งให้ทราบก่อนจะเปลี่ยนแปลง ตรงนี้ เป็นมารยาทนะคะ
และยังเห็นด้วยกับการที่ใช้กรณีเป็นบทเรียน เพื่อต่อไปในภายภาคหน้าคุณลูกค้าจะได้ระมัดระวังมากขึ้น เพื่อจะเป็นผู้ที่รักษาสัจจะได้ดีกว่านี้ค่ะ

เห็นด้วยกับ คห. คุณโกโก้ค่ะ