Quote Originally Posted by wannit View Post
ตอบคำถามทุกล็อคอิน เกี่ยวกับเรื่องของคุณเม ที่โอ๋เขียนกระทู้ทิ้งไว้ จนเป็นที่มาของความเห็นในบางกระทู้ค่ะ

โอ๋คงไม่เรียกร้องอะไรต่อแล้วนะคะ เรื่องคุณเม เพราะตัวคุณเมคงไม่ต้องการความยุติธรรมใดๆ จากสังคมแห่งนี้อีกต่อไป(เดาเอา) หลังจากโดนยำเละจากฝีมือเพื่อนของคุณเม

ตัวโอ๋คงชื่นชมคุณเม ที่ไม่ตอบโต้คุณมะลิ ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม ที่ ณ ตอนนั้นใช้เกือบ 10 ล็อคอินในการถล่มคุณเม

ส่วนความจริงเรื่องของคุณเม คงไม่ต้องอธิบายข้อกล่าวหาที่มาจากคุณมะลิอีกต่อไป เพราะตอนนี้ โอ๋ก็คิดว่า ไม่จำเป็น เพราะถ้าออกมาอธิบาย สุดท้ายก็แค่สนองความอยากรู้เท่านั้น พอรู้ไปก็แค่เสมอตัว

ความจริงมีเพียงคุณเมและคุณมะลิ ที่รู้เท่านั้น

และต้องขอชื่นชมในความกล้าหาญและฉลาดของคุณมะลิ ที่ออกมายอมรับความจริง ทำให้เพื่อนสมาชิกเห็นในสปีริต กล้าทำ กล้ารับ และให้อภัยคุณมะลิ

ส่วนเรื่องคุณเมคงแล้วแต่บุญทำกรรมแต่ง ไม่ขอยุ่งอีก


สุดท้ายนี้..ความสามารถในการเขียนอธิบายสิ่งที่ออกมาจากใจโอ๋ โอ๋ทำได้เท่านี้ ถ้าสมาชิกอ่านแล้วเหมือนข้อความบางข้อความไปกระทบ หรือขัดใจใคร ต้องขออภัย เพราะไม่มีเจตนาเขียนไปกระทบกับสมาชิกท่านใด ด้วยความสัตย์จริง


wannit

พอดีว่าเข้ามาอ่านเจอ ก็ขอยืม quote ข้อความคุณ wannit ค่ะ

เรารู้สึกดีที่ได้รับรู้ความรู้สึกที่มีการชื่นชมบุคคลที่สามนะคะ


สำหรับเรานะคะ คือตัวเอเองแหละ เอจะขอชื่นชม
คนที่ผิด แล้วออกมายอมรับผิด มาตอบ ชี้แจง
เพราะเขาก็มีสามัญสำนึก กล้าออกมายอมรับอย่างเปิดเผยค่ะ
ทั้งที่เขารู้ว่า เขาคงถูกยำแน่ เจอกัดไม่ปล่อย
(อาจจะดูแรงนะคะที่ใช้คำนี้ แต่เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนค่ะ)

ส่วนคนที่ถูกยำ เพราะความผิดของตนเองเป็นที่ประจักษ์แล้ว
จึงขอไม่โต้ตอบ ขอเงียบ โดยคิดว่า ถ้าไม่เจ็บตัวก็เสมอตัว
กรณีบุคคลเช่นนี้ เราไม่ได้มีความรู้สึกชื่นชมให้เลยค่ะ
เพราะดูแล้วเป็นคนที่ขลาดกลัว ที่สำคัญเลยคือ กลัวความจริง



ฉะนั้น ภาพจำของใครจะเป็นอย่างไรก็ตาม เช่น
- ผิดแล้วยอมรับผิด >> ภาพจำ คือ คนกล้า
- ผิดแล้วนิ่งเฉย >> ภาพจำ คือ คนขลาดกลัว

ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลจริงๆ ค่ะ
เพราะบังคับไม่ได้ สั่งไม่ได้ และห้ามก็ไม่ได้


หากเอจะเลือกชื่นชมบุคคลใดก็ตาม เอจะใช้สติและดูความสมเหตุสมผลค่ะ

ขอตอบเป็นกลางๆ มิได้ตั้งใจพาดพิงใครค่ะ จากใจจริงนะคะ