ยังไงเรื่องนี้ก็จบไปแล้วโอ้จะไม่ขอพูดถึงรายละเอียดเพื่อให้มันจบกันไปด้วยดีละกันนะครับ
แต่โอ้แค่อยากจะออกมาบอกว่าเรื่องนี้ทั้งหมดมันเกิดจากการเข้าใจผิดและการปล่อยเรื่องให้มีเการเคลียให้จบโดยใช้เวลานานแค่นั้นเองครับ
ซึ่งเรื่องนนี้โอ้ยอมรับจริงๆครับว่าโอ้เป็นคนผิดเอง มันมาติดตรงกับช่วงเทศกาลจริงๆครับ
และมันมาประจวบเหมาะกับที่วันที่ 14 กุมาพันธ์ โอ้เป็นหัวในการจัดไปทำบุญมอบความรักในวันแห่งความรัก
ที่บ้านเด็กพิการซ้ำซ้อนที่บ้านนนทภูมิอยู่ที่ปากเกร็ด ซึ่งช่วงเวลาก่อนหน้านั้นโอ้ต้องใช้เวลาในการเดินทางไปรวบรวมเงินบริจาค
จากผู้ใหญ่ที่โอ้รู้จักและคนที่โอ้รู้จักให้มากที่สุดเพื่อที่ว่าจะได้มีปัจจัยให้มากที่สุดเพื่อมาซื้อสิ่งจำเป็นแก่พวกน้องๆต่อไปในอนาคต
ซึ่งมันมันอาจทำให้โอ้ไม่มีเวลาจริงๆจนทำให้ลูกค้าค่อนข้างร้อนใจ และโอ้ก็ต้องขอโทษเรื่องนี้จริงๆครับ
แต่โอ้ก็ขอยืนยัน ณ ที่นี้เลยตลอดเวลาที่โอ้ใช้ชีวิตโอ้ไม่เคยมีเจตนาร้ายหรือแม้กระทั่งจะเอาเปรียบใครทั้งสิ้น
เพราะโอ้ค่อนข้างจะกลัวเรื่องบาปบุญจริงๆครับ ทุกครั้งที่โอ้ขายของหรือทุกวันที่โอ้ได้มาอยู่ในสังคมแห่งนี้โอ้ค่อนข้างมีความสุข
กับการได้รู้จักพี่ๆที่น่ารักที่โอ้ได้ไปพบเจอ และทุกคนก็ค่อนข้างเอ็นดูโอ้อย่างมาก
โอ้พร้อมเทคแคร์และบริการลูกค้าทุกคนด้วยใจจริงๆครับซึ่ง โอ้อยู่ในสังคมแห่งนี้มาประมาณปีกว่าเกือบ2ปี
ลูกค้าทีได้มาเจอโอ้จริงๆจะรู้ได้ทันทีเลยครับว่าโอ้ไม่มีการเอาเปรียบใครแน่ๆครับ
และโอ้ก็ขอยืนยันอีกครั้งทุกครั้งที่มีการติดต่อโอ้ก็ไม่เคยหายแค่ว่าอาจจะไม่สะดวกรับโอ้ก็ส่ง Massege ตอบกลับไป
และทุกครั้งเป็นการติดต่อกันด้วยดีครับ แต่อย่างที่ว่าโอ้เข้าใจลูกค้าครับว่าเรื่องมันค่อนข้างนานเลยทำให้ลูกต้องการความถูกต้อง
แต่ไม่เป็นไรครับโอ้ก็ขอจบเรื่องนี้ด้วยดีกันทั้ง2ฝ่ายนะครับ และโอ้ขอขอโทษอีกครั้งนะครับที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจและทุกสิ่งทุกอย่างด้วยครับ

ปล.1โอ้ขอขอบคุณพี่ๆทุกคนที่โทรมาให้กำลังใจโอ้ด้วยนะครับ และทุกคนที่ยังเชื่อใจโอ้อยู่ในขณะที่มันเกิดเรื่องแบบนี้แล้ว
เพราะว่าจริงๆแล้วกระทู้นี้โอ้เพิ่งมารู้หลังจากที่โอ้เคลียจบหลังจากนั้นมาประมาณ4ชั่วโมงครับ มีลูกค้าท่านนึงบีบีมาบอกโอ้
โอ้เลยถึงเพิ่งได้ทราบเรื่องครับไม่อย่างนั้นโอ้คงไม่ปล่อยให้มีการเข้าใจผิดโดยโอ้ไม่ได้มาตอบคำถามแบบนี้แน่นอนครับ
ขอขอบคุณจริงๆจากใจเลยครับ เพราะพอเกิดเรื่องแบบนี้มาโอ้พูดจริงๆครับโอ้แอบท้อและทำให้โอ้ไม่อยากขายของแล้ว
เพราะโอ้ไม่แน่ใจว่าหลายๆคนที่เพิ่งเข้ามาและยังไม่รู้จักโอ้จะมองโอ้ยังไง
แต่พอมีคนที่เข้าใจและเชื่อใจโอ้ติดต่อมาหลายๆท่านทำให้โอ้มีกำลังใจและทำให้คิดได้ว่าถ้าเรื่องแค่นี้มาท้อแล้วอนาคตจะประสบความสำเร็จได้ไง
โอ้ก็จะขอเอาของสวยๆงามๆน่ารักๆมาแบ่งปันแก่เพื่อนพี่ๆน้องๆต่อไปครับ ขอขอบคุณอีกครั้งนะครับ

ปล.2 โอ้อยากจะขอฝากบอกบุญผ่าน ณ ที่นี้เลยละกันนะครับ ใครที่มีโอกาสหรืออยากจะทำบุญแต่ไม่รู้จะทำไงดี
โอ้ขอแนะนำที่นี่ครับ บ้านเด็กพิการซ้ำซ้อนที่บ้านนนทภูมิอยู่ที่ปากเกร็ดครับ ขอบอกว่าน้องๆที่บ้านนี้น่าสงสารจริงๆครับ
เด็กพิการเราว่าน่าสงสารแล้วแต่เด็กๆที่นี่หลายคนน่าสงสารสุดๆครับ เพราะหลายๆคนไม่สามารถเดินไปไหนได้เลยไม่มีแม้กระทั่งนิ้วมือมาหยิบจับของ
ต้องนอนอยู่บนเตียงอย่างเดียวหรือบางคนมีนิ้วก็ไม่สามารถหยิบจับของได้อยู่ดีครับเพราะนิ้วน้องเค้าหงิกงอจนไม่อาจจะจับอะไรได้เลย
เห็นแล้วทำให้พูดได้คำเดียวอยู่ในใจเลยครับว่า"เรายังโชคดีครับ" ใครมีโอกาต้องลองไปสักครั้งครับ ไปแล้วจะรู้สึกได้เลยว่าอยากกลับไปอีกครั้งครับ
ของที่บ้านนี้ขาดนะครับ
-แพมเพิ้ลครับเพราะน้องๆส่วนใหญ่ไม่สามารถควบคุมระบบขับถ่ายได้ครับและพอโอ้ไปซื้อของเองถึงเพิ่งได้รู้ว่าแพงเหมือนกันครับกับของที่ต้องใช้วันๆนึงหลาบรอยรอบ
-ขนมปังปีปครับ เพื่อที่จะเอาไปบอกับยาและป้อนน้องๆครับเพราะน้องๆทานยากันยากครับ
-นมครับ เพราะจะทำให้น้องๆเค้าแข็งแรงและมีวิตต่อไปได้ยืนยาวครับ
-สิ่งสุดท้ายความรักครับ T^T เพราะว่าวันนั้นที่โอ้ไปเด็กๆที่บ้านนี้มีประมาณเกือบ 400 คนครับ
และวันนั้นโอ้นำดอกกุหลาบแดงและชอคโกแลตจำนวน 400ชุดไปแจกจ่ายแก่น้องๆทุกคนในบ้าน
น้องๆหลายคนที่สามารถออกมาทานข้าวที่โรงอาหารได้ต้องอยู่ในโรงนอนอย่างเดียวพราะขาเค้าไม่สามารถเดินได้และไม่สามารถหยิบจับช้อนเองได้
น้องๆเกือบทุกคนเห็นพวกโอ้เข้าไปแล้วดีใจมากครับบางคนขอแต่ดอกไม้บางคนต้องการให้มาคุยมาจับมือแล้วก็มีน้องๆหลายคนที่ไม่รู้ว่าเป็นชอคโกแลต
พอได้ปุปก็เอาเข้าปากทั้งๆที่ยังไม่ได้แกะฟอยออกเลยพวกโอ้ก็ต้องรีบเอาล้วงเข้าไปออกให้อย่างไวเลย(แหะๆ)เกือบจะไม่ได้บุญแล้วครับ
พอมาทำตรงนี้ได้เข้ามาแจกของน้องๆเค้า รู้ได้เลยครับว่าที่สำคัญที่สุดที่น้องๆเค้าขาดคือความรักครับ
ใครที่มีโอกาสลองดูนะครับโอ้ขอมาแบ่งปันแค่นี้นะครับขอบคุณครับ