เราคิดว่าเรื่องนี้ต้องรับผิดชอบไปเป็นคู่สัญญาค่ะ
คุณ tiny ซื้อ คุณ metoyou "ด้วยเข้าใจว่าเป็นของแท้ในราคา ... บาท"
คุณ metoyou ซื้อ คุณ nichapat "ด้วยเข้าใจว่าเป็นของแท้ในราคา ... บาท"
คุณ nichapat ซื้อจาก...
ดังนั้นเมื่อแต่ละคนเข้าใจผิดในสาระสำคัญ
การซื้อขาย ย่อมไม่เกิดขึ้น ทุกอย่างต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิม
โดยการคืนเงินกันเป็นคู่ๆ แล้วให้แต่ละคนไปไล่เบี้ยกันเองจากคู่สัญญา ซื้อขาย ของตัวเอง
ที่อ้างว่าทุกคนเต็มใจซื้อ ก็เพราะเข้าใจว่าเป็นของแท้น่ะสิคะ
อย่างงี้ถ้าเราซื้อ LV จากคุณ ก. ด้วยความเต็มใจอย่างยิ่ง เพราะคิดว่าเป็นของแท้ เป็นรุ่นที่เราอยากได้ ในราคา 30000 บาท
คุณ ก. ซื้อจากคุณ ข. ด้วยความเต็มใจอย่างยิ่ง เพราะคิดว่าเป็นของแท้ เป็นรุ่นที่อยากได้ ในราคา 35000 บาท
คุณ ข. ซื้อจากบุคคลนิรนาม ราคา 40000 บาท
ถ้าเกิดปรากฎว่ากระเป๋าเป็นของปลอม
จะให้เราไปตามล่าหาบุคคลนิรนามเพื่อให้คืนเงินเรา จำนวน 30000 บาท
โดยที่บุคคลนิรนามได้กำไร 10000 บาทไปฟรีๆทั้งๆที่ขายของปลอม
หรือจะให้เราไปตามหาคุณ ข. เพื่อให้คืนเรา 30000 บาท โดยที่คุณ ข. ได้เงินไปฟรีๆ 5000 บาท ทั้งๆที่ขายของปลอม
ทางที่ดีเราควรตามจากคุณ ก. ในราคาที่เราซื้อมาไม่ดีกว่าเหรอคะ?
แล้วยิ่งมาขอหักราคาค่าเสื่อมด้วยแล้ว ไม่ตลกไปเหรอคะ?
ซื้อของปลอมมา แพงก็แพง ใส่ไปคนอื่นซุบซิบนินทาด่าว่าบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้
ชื่อเสียงก็เสีย เงินยังได้ไม่ครบอีก...
กฎหมายเขียนไว้ชัดเจน แต่ถึงกฎหมายไม่เขียนก็น่าจะใช้วิจารณญาณเองได้นี่คะ
ไม่งั้นคงผิดทั้งกฎหมาย ผิดทั้งศีลธรรมเลยค่ะ
Citizen Member /
Trusted Member
เพื่ออ่านคู่มือ ของเครื่องมือใดๆ ที่มีเครื่องหมายนี้ 
Previous
Downtown
shopaholicme

Reply With Quote
