ข้อความถึงคุณ Kesara ทำไมทำแบบนี้คะ?? **ไม่รู้ว่าตั้งกระทู้ถูกห้องไม๊ ถ้าผิดห้องก็ย้ายได้เลยค่ะ**

[+*+ Sasha +*+]

ไม่รู้จักทั้งสองฝ่ายนะคะ ... แต่อ่านเรื่องราวแล้ว อยากจะขอแชร์ความคิดนิดนึง..ขออนุญาตนะคะ ^^

เราเคยไปเดินตลาดจตุจักรกับน้องชาย

คนเยอะมาก แน่นเอี๊ยด น้องชายอายุน้อยแต่ตัวใหญ่พลาดเดินเซไปเหยียบเท้าของพี่ผู้หญิงคนนึงที่เท้าเค้าเจ็บอยู่ (พี่เค้าถือข้าวของที่ shopping หลายๆถุง แต่เท้าข้างหนึ่งเห็นมีผ้าพันแผล..ตอนหลังเราก็มาคิดว่าเท้าเจ็บแบบนี้ กลัวโดนเหยียบขนาดนี้ก็ไม่น่าจะมาเดินในเวลาที่คนเยอะๆเลยน้อ..)

ส่วนน้องชายยังไม่รู้ตัวเลยค่ะว่าไปเหยียบเท้าเค้าเข้า แต่เราเห็นและเรากำลังจะบอกน้องชายให้ระวังและรีบขอโทษพี่เค้าซะ แต่ก็ไม่ทันค่ะ พี่ผู้หญิงคนนั้นเค้าตะโกนด่าน้องชายเราซะสาดเสียเทเสีย คนมองเพียบเลย... ไอ้ฟายบ้างหละ ไอ้ here บ้างหละ ไอ้โง่บ้างหละ เดินยังไงฟะนั่นนี่นู่น... น้องชายงงมากๆ ท่าทางอายคนมากๆด้วย แต่พอรู้ว่าโดนด่าเพราะเหยียบเท้าพี่เค้า น้องก็ก็เอ่ยขอโทษคับๆ ไปหลายที เราเองพยายามคิดว่าเค้าคงเจ็บเท้ามากๆเลยด่าน้องเราเป็นชุดแบบอัตโนมัติ เค้าคงเจ็บ+ตกใจ+โกรธ เลยพ่นคำด่าหยาบๆคายๆออกมาตามนิสัยของเค้า...แต่เราก็ไม่ยอมค่ะ..เราบอกผู้หญิงคนนั้นว่าน้องเราไม่ได้มีเจตนา เค้าขอโทษคุณแล้ว คุณก็ต้องขอโทษเค้าเหมือนกันที่ด่าเค้าเสียๆหายๆ โดยที่เค้ายังไม่รู้เลยว่าเค้าพลาดผิดยังไงเรื่องอะไร...พูดอยู่นาน จนพี่ผู้หญิงคนนั้นเค้าก็พูดขอโทษค่ะ แต่ดูแล้วเป็นการขอโทษที่ไม่ได้รู้สึกตามนั้นเท่าไหร่ เพราะสายตาไม่บอกเลยค่ะ ^^" ..แต่สุดท้ายแล้วก็แยกจากไป...คนในจตุจักรที่เห็นเหตุการณ์ก็มองน้องชายเหมือนไอ้เจ้านี่ไปทำไรให้เจ๊เค้าเดือดขนาดนั้นเนี่ย .. แต่คนจำนวนไม่น้อย ก็มองพี่ผู้หญิงคนนั้นด้วยสายตาที่ตำหนิติเตียนไม่น้อยเลยเหมือนกันค่ะ

ที่เล่ามานี่ แค่จะบอกว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ทู๊กกกวันในชีวิตค่ะ...เราไม่ได้คิดว่าใครผิดใครถูก..เพราะมันไม่มีผิดมีถูก มีแต่สมควรไม่สมควร มีแต่เยอะไปกับน้อยไป ถึงแม้ตอนนั้น เราเองเป็นพี่ก็ต้องปกป้องน้องเราเป็นธรรมดา แต่เราก็เห็นด้วยว่าน้องชายเราต้องรีบขอโทษพี่เค้าอย่างไม่ต้องสงสัย..

เราไม่มีสิทธิจะตัดสินอะไรใคร แค่อยากจะมาแชร์ว่า เรื่องทุกเรื่องที่มาเถียงๆกันบ่อยๆนี่ เกิดจากการมองต่างมุมเท่านั้นเอง...แต่สังคมไทยเป็นสังคมถ้อยทีถ้อยอาศัยนะคะ ซึ่งเป็นสิ่งดี .. ทุกวันนี้มีคนที่ไม่เจตนาจะทำพลาด และ ไม่รู้ด้วยซ้ำในตอนแรกว่าตัวเองพลาดไปตรงไหน อยู่เยอะแยะไปหมด ... คงไม่ดีนักถ้าจะรีบด่วนตัดสินและด่าทอเค้าต่อหน้าสาธารณะชน...คำพูดที่พูดหรือแพร่ออกไปแล้ว เรียกกลับมาไม่ได้นะคะ และมันจะสะท้อน Attitude ...

คราวหน้าถ้อยทีถ้อยอาศัยกันเถิดนะคะ...เรื่องไหนที่เราไม่อยากให้ใครทำกับเราหรือคนที่เรารักก็ระวังอย่าได้ทำ ... คำพูดแบบไหนที่เราไม่อยากให้คนอื่นมาใช้กับเราหรือคนที่เรารัก ก็อย่าได้ใช้กับคนอื่นด้วยเหมือนกัน

แค่นี้...เรื่องที่ไม่เข้าใจกันต่างๆก็จะจบได้เร็ว...และไม่ว่าสังคม SBN หรือสังคมไหนๆก็จะน่าอยู่เรื่อยๆไปค่ะ ...

[~fAwN~]

ไม่รู้จักทั้งสองฝ่ายนะคะ ... แต่อ่านเรื่องราวแล้ว อยากจะขอแชร์ความคิดนิดนึง..ขออนุญาตนะคะ ^^

เราเคยไปเดินตลาดจตุจักรกับน้องชาย

คนเยอะมาก แน่นเอี๊ยด น้องชายอายุน้อยแต่ตัวใหญ่พลาดเดินเซไปเหยียบเท้าของพี่ผู้หญิงคนนึงที่เท้าเค้าเจ็บอยู่ (พี่เค้าถือข้าวของที่ shopping หลายๆถุง แต่เท้าข้างหนึ่งเห็นมีผ้าพันแผล..ตอนหลังเราก็มาคิดว่าเท้าเจ็บแบบนี้ กลัวโดนเหยียบขนาดนี้ก็ไม่น่าจะมาเดินในเวลาที่คนเยอะๆเลยน้อ..)

ส่วนน้องชายยังไม่รู้ตัวเลยค่ะว่าไปเหยียบเท้าเค้าเข้า แต่เราเห็นและเรากำลังจะบอกน้องชายให้ระวังและรีบขอโทษพี่เค้าซะ แต่ก็ไม่ทันค่ะ พี่ผู้หญิงคนนั้นเค้าตะโกนด่าน้องชายเราซะสาดเสียเทเสีย คนมองเพียบเลย... ไอ้ฟายบ้างหละ ไอ้ here บ้างหละ ไอ้โง่บ้างหละ เดินยังไงฟะนั่นนี่นู่น... น้องชายงงมากๆ ท่าทางอายคนมากๆด้วย แต่พอรู้ว่าโดนด่าเพราะเหยียบเท้าพี่เค้า น้องก็ก็เอ่ยขอโทษคับๆ ไปหลายที เราเองพยายามคิดว่าเค้าคงเจ็บเท้ามากๆเลยด่าน้องเราเป็นชุดแบบอัตโนมัติ เค้าคงเจ็บ+ตกใจ+โกรธ เลยพ่นคำด่าหยาบๆคายๆออกมาตามนิสัยของเค้า...แต่เราก็ไม่ยอมค่ะ..เราบอกผู้หญิงคนนั้นว่าน้องเราไม่ได้มีเจตนา เค้าขอโทษคุณแล้ว คุณก็ต้องขอโทษเค้าเหมือนกันที่ด่าเค้าเสียๆหายๆ โดยที่เค้ายังไม่รู้เลยว่าเค้าพลาดผิดยังไงเรื่องอะไร...พูดอยู่นาน จนพี่ผู้หญิงคนนั้นเค้าก็พูดขอโทษค่ะ แต่ดูแล้วเป็นการขอโทษที่ไม่ได้รู้สึกตามนั้นเท่าไหร่ เพราะสายตาไม่บอกเลยค่ะ ^^" ..แต่สุดท้ายแล้วก็แยกจากไป...คนในจตุจักรที่เห็นเหตุการณ์ก็มองน้องชายเหมือนไอ้เจ้านี่ไปทำไรให้เจ๊เค้าเดือดขนาดนั้นเนี่ย .. แต่คนจำนวนไม่น้อย ก็มองพี่ผู้หญิงคนนั้นด้วยสายตาที่ตำหนิติเตียนไม่น้อยเลยเหมือนกันค่ะ

ที่เล่ามานี่ แค่จะบอกว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ทู๊กกกวันในชีวิตค่ะ...เราไม่ได้คิดว่าใครผิดใครถูก..เพราะมันไม่มีผิดมีถูก มีแต่สมควรไม่สมควร มีแต่เยอะไปกับน้อยไป ถึงแม้ตอนนั้น เราเองเป็นพี่ก็ต้องปกป้องน้องเราเป็นธรรมดา แต่เราก็เห็นด้วยว่าน้องชายเราต้องรีบขอโทษพี่เค้าอย่างไม่ต้องสงสัย..

เราไม่มีสิทธิจะตัดสินอะไรใคร แค่อยากจะมาแชร์ว่า เรื่องทุกเรื่องที่มาเถียงๆกันบ่อยๆนี่ เกิดจากการมองต่างมุมเท่านั้นเอง...แต่สังคมไทยเป็นสังคมถ้อยทีถ้อยอาศัยนะคะ ซึ่งเป็นสิ่งดี .. ทุกวันนี้มีคนที่ไม่เจตนาจะทำพลาด และ ไม่รู้ด้วยซ้ำในตอนแรกว่าตัวเองพลาดไปตรงไหน อยู่เยอะแยะไปหมด ... คงไม่ดีนักถ้าจะรีบด่วนตัดสินและด่าทอเค้าต่อหน้าสาธารณะชน...คำพูดที่พูดหรือแพร่ออกไปแล้ว เรียกกลับมาไม่ได้นะคะ และมันจะสะท้อน Attitude ...

คราวหน้าถ้อยทีถ้อยอาศัยกันเถิดนะคะ...เรื่องไหนที่เราไม่อยากให้ใครทำกับเราหรือคนที่เรารักก็ระวังอย่าได้ทำ ... คำพูดแบบไหนที่เราไม่อยากให้คนอื่นมาใช้กับเราหรือคนที่เรารัก ก็อย่าได้ใช้กับคนอื่นด้วยเหมือนกัน

แค่นี้...เรื่องที่ไม่เข้าใจกันต่างๆก็จะจบได้เร็ว...และไม่ว่าสังคม SBN หรือสังคมไหนๆก็จะน่าอยู่เรื่อยๆไปค่ะ ...

เห็นด้วยค่ะ

[meijiti]

ไม่รู้จักทั้งสองฝ่ายนะคะ ... แต่อ่านเรื่องราวแล้ว อยากจะขอแชร์ความคิดนิดนึง..ขออนุญาตนะคะ ^^

เราเคยไปเดินตลาดจตุจักรกับน้องชาย

คนเยอะมาก แน่นเอี๊ยด น้องชายอายุน้อยแต่ตัวใหญ่พลาดเดินเซไปเหยียบเท้าของพี่ผู้หญิงคนนึงที่เท้าเค้าเจ็บอยู่ (พี่เค้าถือข้าวของที่ shopping หลายๆถุง แต่เท้าข้างหนึ่งเห็นมีผ้าพันแผล..ตอนหลังเราก็มาคิดว่าเท้าเจ็บแบบนี้ กลัวโดนเหยียบขนาดนี้ก็ไม่น่าจะมาเดินในเวลาที่คนเยอะๆเลยน้อ..)

ส่วนน้องชายยังไม่รู้ตัวเลยค่ะว่าไปเหยียบเท้าเค้าเข้า แต่เราเห็นและเรากำลังจะบอกน้องชายให้ระวังและรีบขอโทษพี่เค้าซะ แต่ก็ไม่ทันค่ะ พี่ผู้หญิงคนนั้นเค้าตะโกนด่าน้องชายเราซะสาดเสียเทเสีย คนมองเพียบเลย... ไอ้ฟายบ้างหละ ไอ้ here บ้างหละ ไอ้โง่บ้างหละ เดินยังไงฟะนั่นนี่นู่น... น้องชายงงมากๆ ท่าทางอายคนมากๆด้วย แต่พอรู้ว่าโดนด่าเพราะเหยียบเท้าพี่เค้า น้องก็ก็เอ่ยขอโทษคับๆ ไปหลายที เราเองพยายามคิดว่าเค้าคงเจ็บเท้ามากๆเลยด่าน้องเราเป็นชุดแบบอัตโนมัติ เค้าคงเจ็บ+ตกใจ+โกรธ เลยพ่นคำด่าหยาบๆคายๆออกมาตามนิสัยของเค้า...แต่เราก็ไม่ยอมค่ะ..เราบอกผู้หญิงคนนั้นว่าน้องเราไม่ได้มีเจตนา เค้าขอโทษคุณแล้ว คุณก็ต้องขอโทษเค้าเหมือนกันที่ด่าเค้าเสียๆหายๆ โดยที่เค้ายังไม่รู้เลยว่าเค้าพลาดผิดยังไงเรื่องอะไร...พูดอยู่นาน จนพี่ผู้หญิงคนนั้นเค้าก็พูดขอโทษค่ะ แต่ดูแล้วเป็นการขอโทษที่ไม่ได้รู้สึกตามนั้นเท่าไหร่ เพราะสายตาไม่บอกเลยค่ะ ^^" ..แต่สุดท้ายแล้วก็แยกจากไป...คนในจตุจักรที่เห็นเหตุการณ์ก็มองน้องชายเหมือนไอ้เจ้านี่ไปทำไรให้เจ๊เค้าเดือดขนาดนั้นเนี่ย .. แต่คนจำนวนไม่น้อย ก็มองพี่ผู้หญิงคนนั้นด้วยสายตาที่ตำหนิติเตียนไม่น้อยเลยเหมือนกันค่ะ

ที่เล่ามานี่ แค่จะบอกว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ทู๊กกกวันในชีวิตค่ะ...เราไม่ได้คิดว่าใครผิดใครถูก..เพราะมันไม่มีผิดมีถูก มีแต่สมควรไม่สมควร มีแต่เยอะไปกับน้อยไป ถึงแม้ตอนนั้น เราเองเป็นพี่ก็ต้องปกป้องน้องเราเป็นธรรมดา แต่เราก็เห็นด้วยว่าน้องชายเราต้องรีบขอโทษพี่เค้าอย่างไม่ต้องสงสัย..

เราไม่มีสิทธิจะตัดสินอะไรใคร แค่อยากจะมาแชร์ว่า เรื่องทุกเรื่องที่มาเถียงๆกันบ่อยๆนี่ เกิดจากการมองต่างมุมเท่านั้นเอง...แต่สังคมไทยเป็นสังคมถ้อยทีถ้อยอาศัยนะคะ ซึ่งเป็นสิ่งดี .. ทุกวันนี้มีคนที่ไม่เจตนาจะทำพลาด และ ไม่รู้ด้วยซ้ำในตอนแรกว่าตัวเองพลาดไปตรงไหน อยู่เยอะแยะไปหมด ... คงไม่ดีนักถ้าจะรีบด่วนตัดสินและด่าทอเค้าต่อหน้าสาธารณะชน...คำพูดที่พูดหรือแพร่ออกไปแล้ว เรียกกลับมาไม่ได้นะคะ และมันจะสะท้อน Attitude ...

คราวหน้าถ้อยทีถ้อยอาศัยกันเถิดนะคะ...เรื่องไหนที่เราไม่อยากให้ใครทำกับเราหรือคนที่เรารักก็ระวังอย่าได้ทำ ... คำพูดแบบไหนที่เราไม่อยากให้คนอื่นมาใช้กับเราหรือคนที่เรารัก ก็อย่าได้ใช้กับคนอื่นด้วยเหมือนกัน

แค่นี้...เรื่องที่ไม่เข้าใจกันต่างๆก็จะจบได้เร็ว...และไม่ว่าสังคม SBN หรือสังคมไหนๆก็จะน่าอยู่เรื่อยๆไปค่ะ ...

ให้แง่คิดดีมากค่ะ

ขอบคุณค่ะ