พอกันทีจริง ๆ ค่ะ สำหรับแบรนด์ sretsis แบนรด์เทพสำหรับเหล่า VIP ทั้งหลาย

[silly-billy]

คิดว่าจะไม่โพสแล้วนะ ขอกะทู้นี้เป็นกะทู้สุดท้ายก็แล้วกัน
ไม่ต้องมาตั้งแล้วค่ะ บ่นอย่างโน้นอย่างนี้ ทุกอย่างเหมือนเดิม

ก็ไม่ต้องวิ่งตามหรอกค่ะ ถ้ามันเหนื่อย ง้อทำไม มีอย่างอื่นให้ซื้ออีกเยอะ
มีให้ซื้อก็ซื้อ ไม่มีของให้ซื้อให้เลือกก็ไม่ต้องซื้อ จะอยากเสียตังค์อะไรขานดนั้น

ไม่มีใส่ไม่มีผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตหรอกค่ะ

[shoshimomo]

ถ้าไม่นั้นก้มาร่วมกันไม่ซื้อสิค่ะ เค้าควรจะแครลูกค้าไม่ใช่ทำแบบนี้ มีแต่คนไม่พอใจเค้า

[69]

เห็นด้วยค่ะว่าปัญหามันเกิดจากการที่สินค้าผลิตไม่ได้จำนวนตามที่ตลาดต้องการ แต่เราไม่โทษทางเจ้าของแบรนด์นะคะเพราะธุรกิจเสื้อผ้ามันไม่เหมือนอุตสาหกรรมอย่างอื่นที่ใช้เครื่องจักรอะค่ะ มันมีข้อจำกัด การผลิตเสื้อผ้ามันต้องใช้ "ช่าง" นะคะไม่ใช่คนงานหรือสาวโรงงงาน ซึ่งการตัดเย็บของแบรนด์นี้เราทุกคนก็ทราบกันดีว่าการตัดเย็บของเค้าค่อนข้างดี ละเอียด การหาช่างเย็บเสื้อผ้าดี ๆ สักคนไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะปัจจุบันนี้ ช่างดี ๆ เก่ง ๆ ส่วนใหญ่เค้าจะเป็นช่างให้แบรนด์ใหญ่ ๆ สักพักเพื่อเรียนรู้การเขียนและการวัดแพทเทิร์น จากนั้นก็ออกไปเปิดร้านของตัวเองกันหมดค่ะเพราะนั่งเย็บให้แบรนด์ไปก็ได้แต่เงินเดือน หากเจ้าของแบรนด์ไปเร่งให้เค้าเย็บเร็ว ๆ งานออกมาก็ไม่สวยค่ะ นี่ยังไม่นับว่าต้องแบ่งช่างออกไปรับงานแก้อีกนะคะ ช่างจริง ๆ ของเค้าน่าจะมีอยู่ไม่กี่คนเอง

ส่วนผ้าก็เป็นลายออกแบบและสั่งทอเอง ดังนั้นตอนที่เค้าสั่งทอผ้าไป เค้าไม่ทราบหรอกค่ะว่าผ้ามันจะพอไหม ถึงตอนนี้เค้าทราบว่าเสื้อผ้าขายดีทุกชุด ทุกแบบ เค้าก็ไม่กล้าสั่งทอผ้าเพิ่มหรอกค่ะเพราะการสั่งทอต้องสั่งเป็นร้อย ๆ ม้วนเลย กว่าโรงงานจะให้คิวทอเสร็จ กว่าจะส่งมอบผ้ากันก็อาจจะปาเข้าไปครึ่งปีหลังแล้วซึ่งคอลเลคชั่นใหม่มันก็ออกแล้วอะค่ะ ธุรกิจเสื้อผ้ามันเสียตรงนี้อย่างเดียวว่า มาไว ไปไว ถ้าเสื้อผ้าตกรุ่น ตกคอลเลคชั่นปั๊บ ราคาตกทันที

เรื่องเสื้อผ้าไม่พอกับความต้องการเนี่ยจริง ๆ แล้วมันก็เป็นกันทุกแบรนด์แหละค่ะ เคยไหมคะที่เดิน ๆ อยู่ Jaspal หรือ Chaps เจอเสื้อที่สวยถูกใจแต่ไม่มีไซส์ โทรไปเช็คที่ไหนก็ไม่มี แต่เราก็จะรู้สึกแค่ว่า โอเค ไม่มีก็ไม่มี ดูตัวอื่นดีกว่า แต่กับ Sretsis หรือ Kloset เนี่ย เรากลับคิดว่ามันเกิดจากความรู้สึกด้านจิตวิทยามากกว่าคือเพื่อน ๆ ในเวบนี้เค้าร่ำลือกันว่าสวย เราก็เลยมีความรู้สึกว่าต้องซื้อ

จริง ๆ แล้วอยากแสดงความเห็นส่วนตัวนิดนึงว่าเสื้อผ้าของ 2 แบรนด์นี้มันไม่สามารถใส่ได้นานนักหรอกนะคะ ไม่เชื่อให้ลองไปค้นดูรูปจากคอลเลคชันเก่า ๆ ที่ผ่านมาของเค้าก็ได้ เราจะรู้เลยค่ะว่ายิ่งคอลเลคชั่นใหม่ออก คอลเลคชั่นเก่ายิ่งเชย ลองนึกดูดี ๆ นะคะว่ากระโปรงเอวสูงสุ่มพอง ๆ ฟู ๆ เดรสปักเลื่อมหนัก ๆ ซัก ๆ ไปเลื่อมค่อย ๆ หลุดหรือไม่ก็เลื่อมซีดทีละจุด ตอนนี้คุณอายุ 25 เวลาผ่านไป 5 ปีคุณยังจะใส่เสื้อผ้าแนวนี้ไหวหรือ

จะซื้อจะหาไม่ว่ากันค่ะเพราะ 69 เองก็ซื้อ แต่บางครั้งถ้ามันหาซื้อยากหรือรู้สึกว่าเสียความรู้สึกกับมัน อย่าซื้อดีกว่าค่ะเพราะราคาของไม่ใช่ถูก ๆ นะคะ เสื้อตัวละ 6,000 เดรสตัวละหมื่นกว่า คุณลองเอาแบงค์ 1,000 มาสัก 10 ใบนะคะ มองและลองตั้งใจนับดูค่ะ เงินไม่ใช่น้อยน้า น่าเสียดายเหมือนกันนะคะที่ต้องเอาแบงค์ 1,000 สิบใบไปแลกเดรสมาได้ตัวนึง (หลัง ๆ 69 คิดแบบนี้ค่ะ เป็นไรไม่รู้เสียดายเงิน สงสัยที่ผ่านมาช็อปมากไปหน่อย สติเริ่มกลับมาได้)

ใจเย็น ๆ กันหน่อยนะคะ ตั้งสติกันใหม่แล้วจะทราบว่า ไม่จะเป็นที่เราต้องวิ่งตามแบรนด์เลย รอให้กระแสซา ๆ ลงก่อน สภาพเศรษฐกิจบ้านเมืองเราเป็นแบบนี้ เก็บเงินไว้ก่อนก็ดีค่ะ

[modellofts]

คุณ 69 วิเคราะห์ตรงใจมากมาย เป็นเรื่องของจิตวิทยาจิง ๆ ด้วยกระแสหรือไรไม่รู้ จะรู้สึกว่าอยากได้ๆ กับ cps,jaspla ก้คืออยากได้แต่ไม่ถึงขั้นแบรนด์เทพ แล้วบางทีเรารูดบัตรไปไม่ค่อยรู้สึก ถ้าเอาเงินสดมาจ่ายนับ ๆ แบบคุณ 69 อันนี้คิดแล้วก้จิงค่ะ
เป็นไปได้อย่างที่คุณ 69 ว่าพอช๊อปหนัก ๆ แล้วจะได้สติ เป็นเหมือนกันค่ะ เดี๋ยวนี้คิดหน้าคิดหลังขึ้นเยอะ ต้องคิดว่าคุ้มมั้ย ได้ใช้จิงเหรอ (แต่ก้ยังช๊อปอยู่ดีค่ะ ฮี่ๆ)

[ManhattanElite]

เห็นด้วยกับคุณ 69 ค่ะว่าไม่ใช่อยู่ดีๆก็จะผลิตเพิ่มได้ มันก็คงมีข้อจำกัดหลายๆอย่าง
แต่ว่าเคยได้ยินมาว่า แบรนด์นี้เก็บสต๊อกไว้ขายที่ไทยไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ บางแบบก็ไม่มีขายที่ไทยเลย
ในฐานะที่เป็นคนไทย อยากอุดหนุนแบรนด์ไทยแต่เค้ากลับไม่อยากขายให้เราก็แอบน้อยใจนิดนึงค่ะ
หลังๆมานี้ก็ว่าจะไม่อุดหนุนแล้ว เป็นแค่ Member ขั้นต่ำสุดไม่มีเหลือของอะไรให้เราซื้ออยู่แล้ว เหอๆ

[shoshimomo]

เรื่องผ้าก้ใช่น่ะค่ะ แต่การบริการที่เลือกพรรคเลือกพวกนี่ มันควรพิจารณาไม่ใช่เหรอ ไม่งั้นจะมีคนออกมาว่ากันทำไหม

ควรปรับปรุง หยิ่งจริงๆๆ

[69]

เห็นด้วยกับคุณ 69 ค่ะว่าไม่ใช่อยู่ดีๆก็จะผลิตเพิ่มได้ มันก็คงมีข้อจำกัดหลายๆอย่าง
แต่ว่าเคยได้ยินมาว่า แบรนด์นี้เก็บสต๊อกไว้ขายที่ไทยไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ บางแบบก็ไม่มีขายที่ไทยเลย
ในฐานะที่เป็นคนไทย อยากอุดหนุนแบรนด์ไทยแต่เค้ากลับไม่อยากขายให้เราก็แอบน้อยใจนิดนึงค่ะ
หลังๆมานี้ก็ว่าจะไม่อุดหนุนแล้ว เป็นแค่ Member ขั้นต่ำสุดไม่มีเหลือของอะไรให้เราซื้ออยู่แล้ว เหอๆ

ที่ในเมืองไทยไม่มีสต๊อก คิดว่าเป็นเพราะทางแบรนด์น่าจะไป commit ไว้กับทางเมืองนอกที่นำเสื้อผ้าไปวางขายนะคะ คือระบบห้างในไทยกับเมืองนอกรู้สึกว่าจะไม่เหมือนกันนะคะ ห้างในเมืองไทยคุณวางขายเสื้อผ้าได้ถ้าคุณสู้ค่าเช่าที่ไหว แต่ของเมืองนอกรู้สึกว่าจะไม่ใช่ นอกจากเสื้อผ้าต้องมีแววว่าจะฮิตแล้ว อาจจะต้องมีแบบให้เลือกมาก ทุกครั้งที่คุณออกคอลเลคชั่นใหม่ คุณจะต้องมีทุกแบบใน look book ถึงจะวางขายได้ เค้าจะดูว่าเสื้อผ้าแบรนด์ของคุณจะทำให้มีลูกค้าเข้าห้างมากแค่ไหนค่ะเพราะห้างคิดว่าลูกค้าไม่มีทางเข้ามาซื้อเสื้อผ้าคุณอย่างเดียวอยู่แล้ว ลูกค้าจะต้องซื้ออะไรอย่างอื่นของห้างติดไม้ติดมือออกไปด้วย ดังนั้นถ้าคุณไม่ค่อยมีเสื้อผ้ามาลงให้ลูกค้าเข้าห้างเยอะ ๆ เค้าปลดเคาน์เตอร์ออกได้ค่ะ ซึ่งถ้าแบรนด์อยากจะโกอินเตอร์ ก็คงต้องทำตามเงื่อนไขนี้

[69]

เรื่องผ้าก้ใช่น่ะค่ะ แต่การบริการที่เลือกพรรคเลือกพวกนี่ มันควรพิจารณาไม่ใช่เหรอ ไม่งั้นจะมีคนออกมาว่ากันทำไหม

ควรปรับปรุง หยิ่งจริงๆๆ

เรื่องพนักงานนี่ ถ้าเป็นไปได้อย่าไปใส่ใจเลยค่ะเพราะเรื่องคนมันอยู่เหนือการควบคุมจริง ๆ คิดว่าทางแบรนด์เค้าก็คงมีการอบรมพนักงานอะไรบ้างพอควรแต่ต้องเข้าใจอย่างนึงว่า เจ้าของแบรนด์เค้าไม่สามารถมานั่งเฝ้าได้ค่ะ ดังนั้นสิ่งที่เค้าทำได้คือโดนลูกค้าต่อว่ามาที ก็เรียกไปอบรมกันที (ส่วนใหญ่บริษัทที่ใช้ระบบแบบนี้มักจะประหยัดค่าแรงพนักงานอะค่ะ คือจ้างถูก ตัวพนักงานก็จะคิดว่า จ้างถูกแล้วจะเอาอะไรกับกรูนักหนา กรูบริการได้เท่านี้แหละ Service mind กรูมีอยู่เท่านี้) ถ้าเป็นบริษัทใหญ่ ๆ พนักงานขายโดน complain บ่อยเข้า เค้าไล่ออกแล้วจ้างคนใหม่ไปนานแล้ว

ดังนั้นเวลาเข้าช็อป ขอให้ดูแต่เสื้อผ้าค่ะ อย่าไปใส่ใจพนักงาน เราอยากได้อะไรบอกเค้าไป ถ้าเค้าทำให้ไม่ถูกหรือไม่ทำให้ตามหน้าที่ที่ควรจะทำก็ด่าไปต่อหน้าเลยค่ะ โดนลูกค้าด่าบ่อย ๆ เข้าเดี๋ยวก็ลาออกไปเอง

[ManhattanElite]

ที่ในเมืองไทยไม่มีสต๊อก คิดว่าเป็นเพราะทางแบรนด์น่าจะไป commit ไว้กับทางเมืองนอกที่นำเสื้อผ้าไปวางขายนะคะ คือระบบห้างในไทยกับเมืองนอกรู้สึกว่าจะไม่เหมือนกันนะคะ ห้างในเมืองไทยคุณวางขายเสื้อผ้าได้ถ้าคุณสู้ค่าเช่าที่ไหว แต่ของเมืองนอกรู้สึกว่าจะไม่ใช่ นอกจากเสื้อผ้าต้องมีแววว่าจะฮิตแล้ว อาจจะต้องมีแบบให้เลือกมาก ทุกครั้งที่คุณออกคอลเลคชั่นใหม่ คุณจะต้องมีทุกแบบใน look book ถึงจะวางขายได้ เค้าจะดูว่าเสื้อผ้าแบรนด์ของคุณจะทำให้มีลูกค้าเข้าห้างมากแค่ไหนค่ะเพราะห้างคิดว่าลูกค้าไม่มีทางเข้ามาซื้อเสื้อผ้าคุณอย่างเดียวอยู่แล้ว ลูกค้าจะต้องซื้ออะไรอย่างอื่นของห้างติดไม้ติดมือออกไปด้วย ดังนั้นถ้าคุณไม่ค่อยมีเสื้อผ้ามาลงให้ลูกค้าเข้าห้างเยอะ ๆ เค้าปลดเคาน์เตอร์ออกได้ค่ะ ซึ่งถ้าแบรนด์อยากจะโกอินเตอร์ ก็คงต้องทำตามเงื่อนไขนี้

อ่อๆๆๆ เพิ่งเข้าใจวันนี้เองค่ะ 5555
ขอบคุณคุณ 69 ด้วยค่ะที่ช่วยอธิบาย
บางแบบถ้าเราอยากได้แต่ไม่ขายในไทยก็คงต้อง Pre-order เอาใช่มั้ยคะ
เราเคยได้ยินว่ามีการรับสั่งตัดได้ถ้าผ้าเหลือ,Pre-orderของจากเมืองนอก แต่อันนั้นคงสำหรับ VIP ใช่มั้ยคะ
เวลาไปที่ช็อปก็ไม่มีอะไรให้น่าซื้อ สะสมแต้มเลื่อนขั้นมั่งไม่ได้เลย นี่ถ้านับที่ซื้อต่อจากใน SBN ก็คงจะถึงแล้วมั้งคะเนี่ย - -"

[appl3]

เห็นด้วยกับความคิดเห็นคุณ pims และ 69 นะคะ ก็ไม่มีอะไรจะเพิ่มเติม แต่ก็อยากให้ sretsis รู้ ถ้าเค้ามาอ่านกระทู้นี้ ว่าพนักงานของคุณ ยังไงๆเราก็รับไม่ได้ ทำหน้าตาเหมือนชั้นไม่มีตังค์ซื้อ พอถามถึงตัวที่อยากได้ ก้อหันมาตอบแบบปัดๆว่า ไม่มีค่ะ หมดแล้วทุกรุ่น มีเหลือแต่ที่แขวนในราวหน่ะแหละ

ซักพักมีลูกค้าชั้นดีถามถึงเสื้อผ้าบางตัว อันนี้เราได้ยินนะ ว่าเค้าไม่ได้พรีก่อน SAก้อกุลีกุจอไปหามาให้ ประจบประแจงกันแบบเทพเลยทีเดียว เห็นแล้วคิดเลยว่า ทำไมทำแบบนี้ฟระ แอบเซ็งเลยเอาของที่ถืออยู่วางกลับที่ราวแล้วไม่ซื้ออะไรออกมาเลย

ไปงานที่ oriental คราวนี้ครั้งเดียวแล้วจะไม่ไปอีกแล้ว

พูดจิงๆเราชอบ Disaya มากกว่าเยอะ แล้ว Disaya ก็ไม่เคยทำแบบนี้กับลูกค้าด้วย เราอุดหนุน Disaya มาตลอด แล้วก้อจะอุดหนุนเค้าต่อไป พอแล้วกับ sretsis คุณต้องคิดว่าแบรนด์คุณเติบโตมาได้ขนาดนี้จากลูกค้าใด และวันใดถ้าคุณลืมตัว ลืมลูกค้าที่ดีแบบหลายๆคนในนี้ และไปเลือกลูกค้าตามใจ SA หรือพวก VIP วันนั้นคุณจะรู้เอง..ว่าคุณไม่น่าเลย