Quote Originally Posted by jelly View Post
คุณหมอไบร์ทคะ

เราเอง ตามอ่านเหตุการณ์นี้มาตลอด แต่ที่ตอนนี้ ตัดสินใจต้องโพสต์ ก็เพราะอยากจะช่วยคุณหมอหน่ะค่ะ

เรารู้ว่าคุณหมอเอง ก็งานยุ่ง ต้องไปดูแลคนไข้ ต้องอยู่เวร ต้องมีเวลาพักผ่อน เพราะต้องเตรียมร่างกายให้พร้อม เพื่อรับมือช่วงที่มีเคสฉุกเฉิน คุณหมอเองก็คงไม่อยากจะเสียเวลากับเรื่องกระทู้ที่เป็นปัญหาของคุณหมอสักเท่าไร ใช่ไหมคะ

แล้วตอนนี้ ถ้าให้เดา คุณหมอเองก็คงทุกข์ ทุกข์เพราะไม่รู้จะจัดการ จะหาทางออกกับเรื่องนี้อย่างไร ใช่ไหมคะ

คุณหมอคะ ถึงตอนนี้ เราต้องยอมรับความจริงก่อน ข้อนึงนะคะ ว่า จากเหตุการณ์นี้ คนที่มีส่วน "รับผิดชอบ" และคนที่มีส่วน "เกี่ยวข้อง" ทุกคนๆ ต่างๆ ก็ทุกข์กันหมด ยิ่ง "รับผิดชอบ" มากเท่าไร ยิ่ง "เกี่ยวข้อง" มากเท่าไร ก็ยิ่งรู้สึก ทุกข์กันไปเท่านัน

คุณเว็บมาสเตอร์ ก็เหนื่อย และทุกข์ เพราะเค้าต้อง "รับผิดชอบ" กับอนาคต ของชุมชน อย่างที่เราทุกคนเห็น และเข้าใจ และ หากคุณแอ๊นท์ ซึ่งเป็นคนก่อตั้งชุมชนมาเห็น เราเชื่อว่าคุณแอ๊นท์ ก็คงรู้สึกทุกข์ ไม่ต่างกับที่คุณเว็บมาสเตอร์รู้สึก

เพื่อนๆ ชาวชุมชน SBN เอง ที่รู้สึกว่า ตัวเอง "เกี่ยวข้อง" หรือ "รับผิดชอบ" ต่อปัญหานี้ ก็รู้สึกทุกข์ไปตามๆกัน เพราะยังไม่รู้ว่า เรื่องราวทั้งหมด จะหาข้อสรุปได้อย่างไร เราเอง ก็รู้สึกอย่างนั้นหน่ะค่ะ ก็เลยตัดสินใจ โพสต์ข้อความนี้ เพราะคิดว่ามันน่าจะมีส่วนช่วย ให้ปัญหามีส่วนคลี่คลายได้บ้าง ไม่มากก็น้อย

คุณหมอคะ จากเหตุการณ์ทั้งหมด ทีเราได้เห็น เราว่า กุญแจ ที่จะทำให้เรื่องราวทั้งหมดคลีคลาย ทุกคนได้หายทุกข์กันทั้งหมด อยู่ที่คุณหมอค่ะ ซึ่งเราไม่รู้ ว่าคุณหมอมองเห็นมันไหม แต่เดาว่าคงยังมองไม่เห็น เพราะเราเชื่อว่า คุณหมอเอง ก็อยากให้เรื่องนี้คลี่คลาย แล้วทุกคนไม่ต้องรู้สึกทุกข์กันต่อ ใช่ไหมคะ (เพราะถ้าคุณหมอมองเห็น คงนำมันมาแก้ปัญหาแล้วหล่ะค่ะ) (แล้ว ขออย่าให้ สิ่งที่เราเชื่อ มันผิดเลยนะคะ)

คุณหมอคะ จากเหตุการณ์ทั้งหมด หากเราลำดับอย่างใจเย็น และไม่มีโทสะ เราเองก็จะพบ จุดสังเกตุหลายๆอย่าง ที่เห็นเหตุของปัญหาที่เกิดขึ้น ซึ่ง อันนี้ เราเองก็ต้องบอกตรงๆ ว่า เหตุของปัญหาที่เกิดขึ้น แทบทั้งหมด มาจากตัวคุณหมอเอง ซึ่ง เราเองก็จะขอชี้แจงตรงๆนะคะ หากว่าคุณหมอ ไม่พร้อมจะฟัง ก็ยังไม่ต้องอ่าน ใน
ส่วนถัดไปนะคะ

คุณหมอคะ จริงๆแล้ว ปัญหาทั้งหมดนี้ เกิดจากการที่คุณหมอ รู้สึกรับไม่ได้ ที่คุณหมอทำผิดกฏ แค่นั้นจริงๆนะคะ

แต่พอคุณหมอ รับไม่ได้ ว่าตนเองทำผิดกฏ ก็เลยออกมาพยายาม หาตรรกะ เพื่อต่อสู้ ว่าตนไม่ผิด เรื่องราวจึง ลุกลาม บานปลาย กลายเป็นปัญหาที่มีคนหลายคน ต้องเหนื่อย และรู้สึกทุกข์ใจ

เรื่องคุณหมอทำผิดกฏนั้นหรือไม่นั้น คุณเว็บมาสเตอร์ ได้วินิจฉัย และอธิบายอย่างชัดเจน จนทุกคนเข้าใจหมดแล้วนะคะ เราคงไม่ต้องเขียนซ้ำ

คุณหมอคะ ตอนนี้ คุณหมอคงสงสัย ว่าเรารู้ได้อย่างไร ว่าคุณหมอ รับไม่ได้ และไม่ยอมรับ ว่าตนเองผิดกฏ คุณหมอลองย้อนกลับไปพิจารณาทั้ง PM ทั้งกระทู้ที่คุณ

หมอเขียน คุณหมอ เลือกที่จะใช้คำว่า "อุ้ม" ซึ่ง ลึกๆ หมายความว่า คุณหมอคิดว่า คุณหมอไม่ได้ผิด แต่ มีกระบวนการที่ไม่ถูกต้อง ตัดสิน ว่าคุณหมอผิด ทั้งๆ ที่คุณหมอไม่ได้ผิด ซึ่ง กระบวนการที่ไม่ถูกต้อง ที่คุณหมอ หมายถึง ก็คือ เครื่องมือสาธารณะของเว็บไซต์ เพื่อนสมาชิกที่มาโหวตคุณ จนถึง ดุลพิจนิจของเว็บมาสเตอร์

ซึ่งปัจจุบัน เรายังไม่เห็น คุณหมอ ออกมาขอโทษ หรือยอมรับผิด จากเรื่องที่คุณหมอโพสต์กระทู้เลยค่ะ เห็นแต่คุณหมอ ออกมาขอโทษ จากเหตุการณ์ที่คุณหมอ โพสต์กระทู้ ในลักษณะประชดประชัน และส่อเสียด ทำให้เว็บไซต์ ที่เราอยู่่ร่วมกัน ได้รับความเสียหาย และ ขอโทษ เรื่องที่ทำให้ทุกคนเหนื่อย แสดงว่าจริงๆแล้ว ตอนนี้ คุณหมอ ยังรับไม่ได้ ว่าตัวเองผิด เรื่องที่ คุณหมอโพสต์กระทู้ ที่สื่อไปทางการค้าขาย เรื่อง Gluta เลยค่ะ

แล้วกระทู้ ที่คุณหมอโพสต์ล่าสุด ที่บอกว่า "ถ้าต้องการหลักฐานอะไรจากผม ก็บอกมาได้ครับ" คำพูดนี้ สิ่งบ่งบอกที่ชัดเจน ว่าคุณหมอไม่ยอมรับผิด และยังต้องการจะต่อสู้ต่อ

ส่วนกระทู้ที่คุณหมอ ออกมาแบ่งรับแบ่งสู้ ว่า "เพิ่งเข้าใจ" เจตนาของคุณเว็บมาสเตอร์ ว่ากลัวคนอื่น จะนำวิธีการคุยเล่นๆ ของคุณหมอ ไปใช้เพื่อการค้าขายจริงๆนั้น

ซึ่ง จริงๆ คุณเว็บมาสเตอร์ ได้ชี้แจ้งอย่างละเอียด ไปหลายรอบ ตาม PM ที่นำมาแสดงแล้วค่ะ ซึ่ง คนที่มีตรรกะดีอย่างคุณหมอ ไม่น่าจะมา "เพิ่งเข้าใจ" เอาในตอนนี้หน่ะค่ะ

คุณหมอคะ มันไม่แปลกหรอกค่ะ ที่คุณหมอ จะ "เพิ่งเข้าใจ" ในสิ่งที่คุณเว็บมาสเตอร์ พยายามจะบอกคุณอยู่ตลอดเวลาทาง PM เพราะที่ผ่านมา คุณหมอ "ไม่เคย คิดจะทำความเข้าใจ" ความผิดพลาดของตนเอง (มัวแต่พยายามหาวิธี ที่จะทำให้ตัวเอง ได้หลุดพ้น จากความผิด) มันเลยไม่แปลกค่ะ ที่ "เพิ่งจะเข้าใจ" หลังจากที่ ต้องมีหลายๆคน ที่เข้าใจสิ่งที่คุณเว็บมาเตอร์สื่อสาร และมองเห็นปัญหา ที่จะเกิดขึ้น ถ้าหาก ปล่อยผ่าน ความผิดนี้ไป พยายามช่วยกันบอก ช่วยกันเตือนคุณหมอ

คุณหมอคะ คุณอาจจะยังสงสัย ในคำว่า "เกี่ยวข้อง" และ "รับผิดชอบ" ที่เราใช้ เมื่อตอนต้นกระทู้ ตอนนี้ ขออธิบายนะคะ

คำว่า "รับผิดชอบ" หมายถึง การตระหนัก และพยายามจะแก้ไขปัญหา ที่เกิดขึ้นแล้ว และป้องกันปัญหา ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต อย่างคุณเว็บมาสเตอร์ ที่ "รับผิดชอบ" กับอนาคต ของชุมชนแห่งนี้

คำว่า "เกี่ยวข้อง" หมายถึง เป็นส่วนหนึ่ง ของเหตุ ที่ทำให้เกิดปัญหา ในกรณีนี้ ปัญหาที่เกิดขึ้น คุณหมอ คงหนีไม่พ้น ที่จะเป็นคนที่ "เกี่ยวข้อง" กับปัญหา มากที่สุดค่ะ

คุณหมอคะ หากว่าคนที่ "เกี่ยวข้อง" ไม่ยื่นมือออกมา "รับผิดชอบ" ต่อการกระทำของตนเองนั้น ต่อให้ คนอื่นที่ไม่ได้ "เกี่ยวข้อง" หรือ "เกี่ยวข้องน้อย" ยื่นมือเข้ามา "รับผิดชอบ" ขนาดไหน รับผิดตอบจนสุดกำลังที่มี ปัญหามันก็ไม่อาจคลี่คลายได้ทั้งหมด หรอกค่ะ

ดูอย่างตอนนี้สิคะ ตอนนี้ คุณเว็บมาสเตอร์ ออกมา "รับผิดชอบ" อย่างสุดกำลังที่เขาทำได้แล้วค่ะ ยังไม่สามารถคลี่คลายปัญหาได้เลยค่ะ ซึ่ง ก็ไม่แปลก ที่เขาจะรู้สึก เหนื่อย และทุกข์ใจ

คุณหมอคะ คุณหมอลองนึกภาพนะคะ หากว่าคุณหมอมีคนไข้คนหนึ่ง เขาไม่สบาย คุณหมอก็ตั้งใจตรวจโรคเขาอย่างดี จนหาสาเหตุ และวิธีแก้ไขโรค จนเจอ และคุณหมอ ก็จ่ายยา และอธิบายวิธีการทานอย่างละเอียด ด้วยกุศลจิต หวังให้เขาหายจากความทุกข์จริงๆ แต่คนไข้คนนั้น ไม่เคยฟังที่คุณหมอพูด ไม่ยอมทำตามสิ่งที่คุณหมอพยายามอธิบายและแนะนำ และสุดท้าย โรคที่เป็นไม่หาย ก็กลับมาโวยวายคุณหมอ คุณหมอก็ยังอดทนทำความเข้าใจทุกข์ของเขา และอธิบายสาเหตุและวิธีการแก้ไข อย่างละเอียด แต่คนไข้ก็ไม่ฟังอีก แล้วโรคที่เป็นก็ไม่หายสักที คราวนี้ก็กลับออกไปโวยวาย ว่ายาที่คุณหมอให้ มันแย่ วิธีการ ที่คุณหมอตรวจ มันห่วยแตก ทำให้เขา ไม่หายจากโรคสักที

คุณหมอคะ ที่เรายก เป็นตัวอย่างนี้ ก็อยากจะบอกคุณหมออยู่ 2 เรื่อง คือ

เรื่องแรก หากคนที่ "เกี่ยวข้อง" กับปัญหา มากที่สุด ไม่ยื่นมือ ออกมา "รับผิดชอบ" กับปัญหา ปัญหามันแก้ไม่ได้จริงๆ ต่อให้ มีคน ที่ "ไม่เกี่ยวข้อง" ยื่นมือจนสุดความสามารถแล้วก็ตาม

เรื่องที่สอง ความรู้สึกของคุณเว็บมาสเตอร์ ตอนนี้ ก็เหมือนกับ หมอคนที่อยู่ในตัวอย่าง ที่เรายกด้านบนหน่ะค่ะ

คุณหมอคะ การยอมรับ สิ่งที่ตนเองได้นำผิดนั้น ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีงาม และน่ายกย่องค่ะ (อย่างที่ คุณเว็บมาสเตอร์ และเพื่อนๆสมาชิกหลายๆคน ช่วยกันบอก) และเมื่อมีปัญหาเกิดขึ้น หากเรานั่งพิจารณา ว่าเรา "เกี่ยวข้อง" กับปัญหานั้น แค่ีไหน แล้วหาสิ่งที่เราทำผิดให้เจอ และยอมรับมันเสีย สิ่งที่เราได้แน่ๆ คือ "การเรียนรู้" เรียนรู้ที่จะเป็นคนที่ดีขึ้น โตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น และจะไม่ผิดซ้ำเรื่องเดิมอีก แต่ถ้าหาก เราเลือกที่จะ ไม่มองความผิดตนเอง แต่จะหาวิธีให้ตนเองพ้นจากความผิด สิ่งที่ได้ก็คือ "ทุกข์" อย่างที่คุณหมอกำลังเผชิญตอนนี้ และจะเจอในอนาคตอันใกล้นี้หล่ะคะ

คุณหมอคะ ที่เราต้องออกมาเขียนถึงคุณหมอเสียยาวยืด เราไม่ได้โกรธ เกลียดอะไรคุณหมอนะคะ แต่เรารู้จักและคลุกคลีกับวงการแพทย์มาตั้งแต่เด็กค่ะ เรารู้ ว่าวิชาชีพของคุณหมอ ต้องมีความ "รับผิดชอบ" มากขนาดไหน เพราะทุกการตัดสินใจของคุณหมอ เกี่ยวพันถึง "ชีวิต" ของคนที่ "มีความรู้ ในทางการแพทย์ น้อยว่า" ที่คุณหมอมี เพราะฉะนั้น ผู้ที่อยุ่ในวิชาชีพนี้ ควรต้อง "เรียนรู้" ให้มาก เพื่อที่จะป้องกัน ความผิดพลาดที่จะไปเกี่ยวพันกับชีวิตคนอื่น ซึ่ง ในอนาคต คงมีคนอีกมากค่ะ ที่ต้องฝากชีวิตไว้กับคุณหมอ ซึ่งเราอยากเห็น คนที่มีวิชาชีพเดียวกับ คนที่เราเคารพรัก ได้ใช้ความรู้ของเขา เพื่อช่วยเหลือ คนที่ "มีความรู้ ในทางการแพทย์ น้อยกว่า" ที่กำลังฝากชีวิตไว้กับเขา อย่างรับผิดชอบค่ะ

สิ่งที่เราเห็น มีเท่านี้ค่ะ หากมีอะไร ที่เราเห็นไม่ตรงกับความจริง ก็บอกได้เลยนะคะ

เราเห็นด้วยมากเลยค่ะ

เวลาทุกคนมีค่า เราว่าปฏิบัติหน้าที่ของเราต่อไปให้ดีที่สุดกันเถอะนะคะ