สืบเนื่องจากกระทู้ร้องเรียนระบบ JTP จึงต้องชี้แจงเคสของ คุณ Bright

[เมจิ]

we're didn't finding a perfect person,
but we're finding how to living together in perfect harmony

ชอบท่อนนี้มากค่ะ ขออนุญาติ quote ไว้นะคะ



เราเห็นด้วยมาก เพราะไม่มีใครที่สมบูรณ์แบบจริงๆ

แม้กระทั่งคุณเวบมาสเตอร์เอง ก็ยังยอมรับในความไม่รู้และบอกว่า พวกเค้าต้องการเรียนรู้ไปพร้อมๆกับพวกเรา ในการที่ทำให้ที่แห่งนี้มันดียิ่งขึ้น

ทุกคนจึงผิดได้


เราเองก็เคยเขียนอะไรที่ไม่ควรออกไป

สมาชิกหลายคนก็เคยเขียนอะไรที่ตนเองคงรู้สึกเซ็ง และ อยากกลับไป edit ออก

คุณไบร์ทเองก็เคยเขียนอะไรที่ไม่ควรบนความไม่ได้เจตนาออกไป

คุณ bsia เองก็เขียนอะไรด้วยความที่รู้สึกที่อินและอยากปกป้องจนเจตนาของการสื่อสารเคลื่อนไป



ก็เพราะไม่มีใคร perfect เราจึงต้องหาวิธีที่ perfect ที่สุด ที่ทำให้เราทุกคนอยู่ด้วยกันได้ อย่างไม่มีใครกระทบกระทั่งกัน ถึงทำไม่ได้ทั้งหมด แต่อย่างน้อย การพยายามอย่างที่สุด ก็ช่วยทำให้เราได้รู้ว่าเราได้พยายามทำอะไรเพื่อส่วนรวมบ้าง





จากการเล่นเวปที่สังคมข้างนอกอาจมองว่าเป็นเวปไร้สาระ

แต่วันนี้เองเรารู้สึกว่า เราได้อะไรมากกว่าที่เคย
อย่างน้อย ก็การรู้จักสื่อสาร ในพื้นที่สาธารณะ ที่ต้องมามีคนมา "รับฟัง" มากกว่า แค่คนรอบตัว

แต่เป็นคนร้อยพ่อพันแม่ ที่เจตนา และ วิถีชีวิตแตกต่างกันไป

พื้นที่ที่ให้เราได้ใช้ฟรีๆ แห่งนี้ จึงทำให้เรา "เพิ่งเริ่มรู้สึกขึ้นมาจริงๆ"


ว่า...การรับผิดชอบต่อตนเอง นั้นคือการรับผิดชอบ ต่อพื้นที่ที่เราอาศัยอยู่ร่วมกัน และ เพื่อนในชุมชนแห่งนั้นด้วย

ไม่ว่าจะเป็นชุมชนนี้ สังคมนี้ หรือประเทศนี้

"ไม่ใช่ให้เป็นภาระของคนหนึ่งคนใด" เราจึงเพิ่งเริ่มเข้าใจ ในสิ่งที่เวบมาสเตอร์พยายามสื่อสารมาโดยตลอด

ถ่ายทอดเรียงร้อยออกมา เหมือนลูกโซ่ แต่เมื่อมองย้อนกลับไป ทุกอย่างมันเชื่อมโยงกันหมด

ตั้งแต่เอาภาระของคนทั้งชุมชน ออกจากคนสองคนที่แบกรับอยู่ นั่นคือ คุณOldie_Pang & Cocoa

เพราะ หากชุมชนนี้เป็นของทุกคน ใยจึงต้องมี "ใครคนใด" มาคอยแบกรับภาระปัญหาแทนทุกคน

และจึงถอดออกมาเป็น ระบบ jtp ที่ให้ทุกคนดูแลกันเอง

และหากจะเกิดปัญหาจากการใช้เครื่องมือ หรือ ความเข้าใจผิดในเครื่องมือบ้าง ก็มิใช่สิ่งที่เราต้องควรเรียนรู้ไปด้วยกันหรอกหรือ ???



ดังนั้นเห็นด้วยกับหลายความเห็นว่าเหตการ์ณครั้งนี้ให้อะไรหลายอย่างแก่ทุกฝ่าย

เพียงแค่เราจะเลือกหยิบ มาแต่สิ่งที่เป็น "อารมณ์" หรือ เราเลือกหยิบมาแต่สิ่งที่เรียกได้ว่าเป็น "ปัญญา" ก็เท่านั้นเอง


ดังนั้น

บ่อยครั้งที่เราไม่ได้จะหาเรื่อง แต่การโพสทั้งที่ยังมีอารมณ์ขุ่มมัวตกค้าง ย่อมทำให้มีสิ่งขุ่นมัว ที่อ่านและรู้สึกได้ในโพสต่อๆมา ไม่ว่าจะเป็นโกรธ เสียใจ เสียดสี หรือรูปแบบที่ต่างๆกันไปในแต่ละคน
แต่หากคนอ่าน ไม่ได้อ่านด้วยอคติ ก็ย่อมจะเป็นกลางพอที่จะเห็นอารมณ์ที่ยังตกค้างอยู่ในข้อความเหล่านั้นได้ และนั่นคงเป็นสิ่งที่เวบมาสเตอร์กำลังพยายามพิมพ์มาในหลายๆโพส


การตัดสินในหลายๆที่ในโลกนี้ เป็นการ ตัดสินคนผิด เพื่อ บอกให้ฝ่ายที่เห็นชอบกับการตัดสินมา รุมสกรัม (เขียนแบบนี้หรือเปล่า) เรียกง่ายๆ หิ้วคนผิดขึ้น แล้วบอกให้คนมารุมประณาม

แต่ที่นี่เป็นที่แรกในไม่กี่ที่... ที่ทำให้เราเห็นว่าเป็นตัวอย่างที่น่ายกย่องในการตัดสิน
คุณเวบมาสเตอร์ชี้แจง ถึงสิ่งที่ผิด แต่ในขณะเดียวกัน ก็มองความผิดพลาดที่เกิดขึ้นเป็นโอกาสในการพัฒนาให้พวกเราทุกคนอยู่ร่วมกันได้ และในระหว่างการตัดสินนั้น มีผู้มาเห็นด้วยมากมาย
แต่เมื่อมีการเห็นด้วยใด "ที่เกินขอบเขตความพอดี... จนเข้าข่ายซ้ำเติม และ เยาะเย้ย" คุณเวบมาสเตอร์เสียเองที่เป็นคนลุกขึ้นมาปกป้องคุณไบร์ท

เพื่อรักษา คำว่า "ความถูกต้อง"

และก็อีกนั่นแหละ เพื่อเป็นตัวอย่างให้เห็นว่าเราทุกคนควรกล้าพูดในสิ่งที่เห็นว่าควร และ ไม่ควร

โดยรักษาเส้นแบ่งของคำว่า "ความเหมาะสม" อย่างน้อยก็เพื่อสร้างค่านิยมที่ดี ที่เราอยู่ร่วมกัน



และวกกลับไปที่ประโยคที่คุณ PoMastroเขียนไว้

เพราะ ไม่มีใคร "Perfect'' แต่เราแค่หาวิธีที่เราจะอยู่ร่วมกันได้อย่าง 'perfect'' ที่สุด



.....แค่นั้นจริงๆ

หากเขียนอะไรขัดใจใครตรงไหนก็ขอโทษค่ะ

แต่แค่อยากบอกสิ่งที่รู้สึกทั้งหมดจริงๆ

ขอบคุณค่ะ