บทเรียนราคาแพง..แพงจริงๆค่ะ หนูควรได้รับขนาดนี้หรือเปล่าคะ

[poshy]

ถ้าเอาประเด็นว่าใครผิดใครถูก คุณLittle Princessเป็นฝ่ายผิดนัดชำระหนี้ก่อนนะคะ เพราะคุณLittle Princess มีหน้าที่ต้องชำระเงินค่ากระเป๋าที่เหลือตามสัญญากับคุณแม่ค้า
แต่คุณLittle Princessผิดนัดชำระ ตามที่คุณแม่ค้าบอกว่าวันที่15 มิ.ย. ถ้าคู่สัญญาตกลงกันวันที่15 มิ.ย.แน่นอน แล้ววันที่15 มิ.ย.คุณLittle Princessไม่โอนเงินมา
ก็ถือว่าคุณLittle Princessตกเป็นผู้ผิดนัดโดยที่ฝ่ายคุณแม่ค้าไม่จำเป็นต้องเตือนก่อน แต่ถ้าไม่ได้กำนหดวันที่แน่นอนตามปฏิทิน แต่เป็นการกำหนดคร่าวๆเช่น นัดชำระช่วงกลางเดือนมิ.ย.
คุณแม่ค้าก็อาจจะเตือนคุณLittle Princessไปก่อน แต่ถ้าถึงวันกำหนดชำระ คุณLittle ยังไม่ชำระก็ถือว่าเป็นฝ่ายผิดนัดชำระหนี้(ผิดสัญญา)

ส่วนประเด็นที่ว่า คุณแม่ค้าควรคืนเงินหรือริบเงิน? ก็ต้องพิจารณาว่า เงินที่ทางลูกค้าได้ให้ไว้กับแม่ค้าคือมัดจำ หรือ เงินที่เป็นการชำระราคาค่ากระเป๋าบางส่วน
เพราะถ้าเงินก้อนนี้เป็นเงินมัดจำ ผู้ขายคือคุณแม่ค้าก็มีสิทธิที่จะริบเงิน เพราะคุณลูกค้าผิดสัญญา
แต่ถ้าเงินก้อนนี้คือเงินดาวน์ หรือ เงินส่วนหนึ่งของราคากระเป๋าที่ลูกค้าชำระให้กับแม่ค้า แม่ค้าก็ไม่มีสิทธิที่จะริบเงินจำนวนนี้ได้ แม้ลูกค้าจะผิดสัญญา คุณแม่ค้าก็ต้องไปฟ้องร้องเอาทางแพ่ง


แต่...ปัญหาก็คือว่า เงินที่ลูกค้าให้ไว้ เป็นมัดจำหรือเงินดาวน์? ก็ต้องมาพิจารณาถึงเจตนาของคู่สัญญาว่า กำหนดให้เป็นมัดจำหรือไม่?
โดยมัดจำจะต้องมีลักษณะที่ให้ไว้เป็นประกันการปฏิบัติตามสัญญา และหากฝ่ายที่ให้มัดจำผิดสัญญา อีกฝ่ายสามารถริบเงินนั้นได้
แต่หากไม่ได้ระบุไว้เช่นนั้น ก็ไม่ถือเป็นเงินมัดจำ แต่อย่าลืมว่าเงินดาวน์กับเงินมัดจำมักเกี่ยวพันกัน และบางครั้งเงินดาวน์ก็เป็นทั้งการชำระหนี้บางส่วนและเงินมัดจำ



แต่ยังไงก็อยากให้เห็นใจแม่ค้าด้วย เพราะการที่คนซื้อวางเงินมัดจำหรือชำระเงินบางส่วน ไม่ได้แปลว่าคนซื้อมีอำนาจต่อรอง
หรือมีสิทธิเหนือแม่ค้า บางคนอาจจะคิดว่า "ชั้นจะจ่ายงวดต่อไปไม่ตรงเวลาก็ได้ เพระชั้นจ่ายเงินไปส่วนหนึ่งแล้ว
ของชิ้นนี้เป็นของชั้นแล้ว และแม่ค้าก็ต้องเก็บถนอมของสิ่งนั้นไว้ให้ชั้นเพียงผู้เดียว เพระแม่ค้าได้เงินชั้นไปแล้ว"
ซึ่งคนซื้อที่เข้าใจแบบนี้ นอกจากจะเข้าใจผิดแล้ว เพราะกรรมสิทธิ์จะไปยังคนซื้อต่อเมื่อมีการชำระเงินครบงวด
ยังถือว่าเป็นคนที่เห็นแก่ตัวและไร้ความรับผิดชอบมากๆด้วยเพราะการที่คนขายตกลงให้คุณผ่อนชำระได้ ก็ถือว่าเป็นประโยชน์แก่ทางฝ่ายคนซื้ออยู่แล้ว
เพระตามปรกติคนขายย่อมอยากได้เงินก้อนมากกว่า และคนขายยังเสียประโยชน์ในการที่จะได้รับเงินก้อนจากคนซื้อรายอื่นๆ ที่เสนอซื้อมาในช่วงที่คุณผิดนัดชำระหนี้ หรือติดต่อไม่ได้

คือถ้าเรื่องเงิน เป็นเรื่องใหญ่สำหรับตัวคนซื้อแล้ว ก็อยากจะบอกว่า เงินก็เป็นเรื่องใหญ่สำหรับคนขายเช่นกัน ใจเขาใจเราค่ะ

[oohio]

เห็นด้วยค่ะที่ว่าลูกค้าผิดนัดชำระก่อน ในกรณีนั้น ไม่ว่าจะมีปัญหาอะไร ก็น่าจะสื่อสารกับแม่ค้าให้ชัดเจน คุณจะมาคิดเอาเองว่า เอาไว้ให้พร้อมเดือนหน้าเป็นสองหมื่นทีเดียวก็ได้ แต่คุณคิดเอาเองคนเดียวไงคะ คุณไม่ได้บอกแม่ค้า ถ้าแม่ค้าจะยึดมัดจำตั้งแต่ตอนนั้นทั้งหมด ก็สามารถทำได้ (ในความเห็นเรา) ในเค้าใจเรานะคะ ลองคิดดูว่าถ้าคุณจขกท. เป็นแม่ค้าบ้าง แล้วเจอแบบนี้ จะทำยังไง

ปล. อ่านเจอความเห็นนึงแล้วทำเอาคนบาปอย่างเราร้อนรุ่มเลย เห้อ

ปล.1 สุดท้ายก็ขอให้เรื่องจบลงด้วยดีนะคะ

[rycool]

หลังจากเราฟังคำแม่ค้ามาเล่า
เท่ากับฟังความทั้งสองฝ่ายแล้ว
ดูจากเนื้อหาก็ไม่ได้ต่างกัน

เลยสรุปได้ว่าแม่ค้าไม่ได้ใจร้ายที่หักมัดจำไปครึ่งนึง
แม้ว่ากำหนดผ่อนจะหลายเดือน แต่มีการกำหนดไว้แล้วว่า
งวดนี้จ่ายวันนี้ งวดนึงจ่ายวันนั้น ซึ่งน้องก็ต้องเห็นใจแม่ค้าด้วย
เพราะว่าน้องลูกค้าผิดนัดโดยที่ไม่แจ้งแม่ค้าก่อน
จริงๆแล้วในวันนั้นsmsไปก็ยังดีนะคะ เฉยไป แล้วต่อมาให้แม่โทรไปอีก
ทั้งๆที่ถ้าไม่มีอะไร หนูน่าจะโทรไปเองมากกว่า

ยกตัวอย่างกรณีพี่เปิดร้านขายของอยู่ ลูกค้าซื้อแหวนพี่วงนึง
เป็นทองราคา7,500บาท ต้องทำไซส์เลยต้องรอ
แต่ลูกค้าติดธุระรอไม่ได้ พี่เลยเก็บมัดจำไว้ก่อน1,000บาท
เพื่อประกันไว้ว่าจะมาเอาจริงๆเนื่องจากลดขนาดแหวนแล้ว

ซึ่งมัดจำก็คือ ทางร้านจะต้องเก็บสินค้าไว้ จะขายให้ใครอื่นไม่ได้แล้ว
หากขายให้คนอื่น ก็ต้องรับผิดชอบกับลูกค้าคนแรก
โดยคืนเงินเต็มจำนวน หรือถ้ามีลายลักษณ์อักษร
แล้วทางนั้นต้องการเอาเรื่อง พี่อาจโดนฟ้องร้องก็ได้จริงมั้ยคะ
แต่ถ้าถึงกำหนดแล้วเค้าไม่มาเอา พี่ก็มีสิทธิ์ขายคนอื่นได้ค่ะ รวมทั้งริบมัดจำทั้งหมดด้วย

[asiaticia]

ถ้าเอาประเด็นว่าใครผิดใครถูก คุณLittle Princessเป็นฝ่ายผิดนัดชำระหนี้ก่อนนะคะ เพราะคุณLittle Princess มีหน้าที่ต้องชำระเงินค่ากระเป๋าที่เหลือตามสัญญากับคุณแม่ค้า
แต่คุณLittle Princessผิดนัดชำระ ตามที่คุณแม่ค้าบอกว่าวันที่15 มิ.ย. ถ้าคู่สัญญาตกลงกันวันที่15 มิ.ย.แน่นอน แล้ววันที่15 มิ.ย.คุณLittle Princessไม่โอนเงินมา
ก็ถือว่าคุณLittle Princessตกเป็นผู้ผิดนัดโดยที่ฝ่ายคุณแม่ค้าไม่จำเป็นต้องเตือนก่อน แต่ถ้าไม่ได้กำนหดวันที่แน่นอนตามปฏิทิน แต่เป็นการกำหนดคร่าวๆเช่น นัดชำระช่วงกลางเดือนมิ.ย.
คุณแม่ค้าก็อาจจะเตือนคุณLittle Princessไปก่อน แต่ถ้าถึงวันกำหนดชำระ คุณLittle ยังไม่ชำระก็ถือว่าเป็นฝ่ายผิดนัดชำระหนี้(ผิดสัญญา)

ส่วนประเด็นที่ว่า คุณแม่ค้าควรคืนเงินหรือริบเงิน? ก็ต้องพิจารณาว่า เงินที่ทางลูกค้าได้ให้ไว้กับแม่ค้าคือมัดจำ หรือ เงินที่เป็นการชำระราคาค่ากระเป๋าบางส่วน
เพราะถ้าเงินก้อนนี้เป็นเงินมัดจำ ผู้ขายคือคุณแม่ค้าก็มีสิทธิที่จะริบเงิน เพราะคุณลูกค้าผิดสัญญา
แต่ถ้าเงินก้อนนี้คือเงินดาวน์ หรือ เงินส่วนหนึ่งของราคากระเป๋าที่ลูกค้าชำระให้กับแม่ค้า แม่ค้าก็ไม่มีสิทธิที่จะริบเงินจำนวนนี้ได้ แม้ลูกค้าจะผิดสัญญา คุณแม่ค้าก็ต้องไปฟ้องร้องเอาทางแพ่ง


แต่...ปัญหาก็คือว่า เงินที่ลูกค้าให้ไว้ เป็นมัดจำหรือเงินดาวน์? ก็ต้องมาพิจารณาถึงเจตนาของคู่สัญญาว่า กำหนดให้เป็นมัดจำหรือไม่?
โดยมัดจำจะต้องมีลักษณะที่ให้ไว้เป็นประกันการปฏิบัติตามสัญญา และหากฝ่ายที่ให้มัดจำผิดสัญญา อีกฝ่ายสามารถริบเงินนั้นได้
แต่หากไม่ได้ระบุไว้เช่นนั้น ก็ไม่ถือเป็นเงินมัดจำ แต่อย่าลืมว่าเงินดาวน์กับเงินมัดจำมักเกี่ยวพันกัน และบางครั้งเงินดาวน์ก็เป็นทั้งการชำระหนี้บางส่วนและเงินมัดจำ



แต่ยังไงก็อยากให้เห็นใจแม่ค้าด้วย เพราะการที่คนซื้อวางเงินมัดจำหรือชำระเงินบางส่วน ไม่ได้แปลว่าคนซื้อมีอำนาจต่อรอง
หรือมีสิทธิเหนือแม่ค้า บางคนอาจจะคิดว่า "ชั้นจะจ่ายงวดต่อไปไม่ตรงเวลาก็ได้ เพระชั้นจ่ายเงินไปส่วนหนึ่งแล้ว
ของชิ้นนี้เป็นของชั้นแล้ว และแม่ค้าก็ต้องเก็บถนอมของสิ่งนั้นไว้ให้ชั้นเพียงผู้เดียว เพระแม่ค้าได้เงินชั้นไปแล้ว"
ซึ่งคนซื้อที่เข้าใจแบบนี้ นอกจากจะเข้าใจผิดแล้ว เพราะกรรมสิทธิ์จะไปยังคนซื้อต่อเมื่อมีการชำระเงินครบงวด
ยังถือว่าเป็นคนที่เห็นแก่ตัวและไร้ความรับผิดชอบมากๆด้วยเพราะการที่คนขายตกลงให้คุณผ่อนชำระได้ ก็ถือว่าเป็นประโยชน์แก่ทางฝ่ายคนซื้ออยู่แล้ว
เพระตามปรกติคนขายย่อมอยากได้เงินก้อนมากกว่า และคนขายยังเสียประโยชน์ในการที่จะได้รับเงินก้อนจากคนซื้อรายอื่นๆ ที่เสนอซื้อมาในช่วงที่คุณผิดนัดชำระหนี้ หรือติดต่อไม่ได้

คือถ้าเรื่องเงิน เป็นเรื่องใหญ่สำหรับตัวคนซื้อแล้ว ก็อยากจะบอกว่า เงินก็เป็นเรื่องใหญ่สำหรับคนขายเช่นกัน ใจเขาใจเราค่ะ

หลังฟังเรื่องทั้ง 2 ข้างแล้ว เราเห็นด้วยกับคุณ Poshy นะ ยังไงเสียหักเงินน้องเค้าเอาซัก 3,000 บาทดีไหมคะ ได้สอนให้เด็กมันได้บทเรียนและได้ราคาที่คุณแม่ค้าตั้งใจขายตอนแรกไปด้วย

ส่วนน้องหนูคนผ่อนต้องระลึกไว้เสมอว่าคนขายของในนี้เค้าขายได้เงินก้อนดีกว่าได้เงินงวดเป็นไหนๆ เราเองตัดโอกาสเขา อย่าบอกว่าก็แม่ค้ายอมเอง เราก็ขอร้องเขาไม่ใช่หรือว่าผ่อนได้หรือเปล่า เราต้องสำนึกและเป็นคนมีความรับผิดชอบ ไม่สะดวกยังไงต้องบอกแม่ค้าให้รู้ล่วงหน้า อย่าเพิกเฉยละเลยถือว่าชั้นจ่ายแล้วงวดหนึ่งทีนี้จะยังไงก็ได้ไม่ถูกธรรมเนียม พี่ว่าแม่ค้าเขาก็ไม่ผิดที่หักเงินไป แต่เห็นว่าไม่อยากให้ในนี้เป็นธุรกิจเกินไปนักเลยแนะนำว่าแม่ค้าน่าจะเน้นนะคะว่าน่าจะยึดไว้ที่ส่วนต่าง อันนี้ยังไม่ได้บวกค่าเสียโอกาส ค่าเสียจริต ค่าเวลาที่เสียไปของแม่ค้า ถ้าบวกหมื่นหนึ่งก็ไม่อยู่