เรื่องน้ำท่วมทุ่งที่คุยกันกับแม่ค้าว่าเคยคุยกันว่ายังงั้นยังงี้
แนะนำน้องว่าไม่ต้องเอามาคิดแล้วค่ะ บทเรียนคือ

1.ซื้อขายอะไรไม่ว่าจะเป็นเงินเต็มหรือผ่อน จะกับเพื่อนหรือกับแม่ค้า
ให้จ่ายกันตามที่สัญญาไว้ เราอาจจะยุ่ง แต่ก็ต้องให้น้ำหนัก
กับคุณค่าของเวลาของคนอื่นด้วย เราคิดว่างานชั้นยุ่ง เธอน่าจะรอได้
ก็แค่กระเป๋า แต่สำหรับเขามันอาจจะเรื่องใหญ่โต ยิ่งเป็นดีลกับคนที่ค้าขายด้วย
รับรองคะว่าต้องเป็นเรื่องแน่ๆ เรื่องเงินต้องแพลนล่วงหน้าค่ะ เขียนไว้ที่ปฏิทินเลย
ถ้าเราใส่ใจมันต้องจัดเวลาไปโอนตังได้แน่ๆค่ะ ยกเว้นแต่ว่าเราจะปล่อยไปตามลม
ให้ปัญหามันเกิดขึ้นแล้วค่อยมาแก้ทีหลัง

2. ถ้าติดขัดอะไรต้อง ชัดเจน อย่าเกรงใจ
อย่าอ้อมค้อม คุยให้เคลียร์ ถามไปตรงๆ ถ้าคำตอบคือเขารอไม่ได้
ก็ต้องยอมรับ ต้องทำใจรับให้ได้ เพราะไม่งั้นความไม่เคลียร์ทำให้เกิดปัญหา
ดังที่เกิดขึ้นนี้ ของไม่ได้ ต้องเสียตัง แถมโดนคนว่าอีก

นิดนึงถึงคุณแม่ค้าเข้าใจความรู้สึกคนค้าขายนะคะ แต่จริงๆ ก็ไม่ได้คุย
กันไว้แต่ต้นว่าถ้าผิดสัญญาจะหักเท่าไหร่ พอหัก 5,000 เลยดูเยอะไปเลย
เคยเห็นบางท่านก็เขียนไว้เลยว่า ถ้าผิดสัญญาจะหักกี่เปอร์เซนต์ๆ อันนี้ หรือจะริบทั้งหมด
เราว่าจะช่วยให้ทำเรื่องเคลียร์และตัวแม่ค้าก็ไม่ดูโหดนะคะ