บทเรียนราคาแพง..แพงจริงๆค่ะ หนูควรได้รับขนาดนี้หรือเปล่าคะ

[rycool]

นี่เป็นบทเรียนหนึ่งที่สอนไว้ว่า
การผ่อนเป็นบ่อเกิดของปัญหาค่ะ
หากคุณคิดว่าการผ่อนของคุณอาจมีปัญหา สะดุด
อาจขัดข้องทางเทคนิค หรือคิดว่าการผ่อนนี้อาจผิดนัดชำระได้
กรุณาอดใจ อดทน เก็บเงินให้ครบแล้วซื้อสดเลยจะดีกว่าค่ะ

[puengja]

ขออกคห.อีกรอบค่ะ รอบแรก ยังอ่านไม่ละเอียด เลยเน้นไปที่ประเด็นเดียวว่า พี่มีสิทธิในการริบเงินน้องหรือเปล่า

คราวนี้กลับไปอ่านให้ละเอียดแล้ว ขอออกคห.ตามที่เรารู้สึกนะคะ อาจจะไม่ถูกใจบางคนก็ขอโทษด้วย


สรุปง่ายๆคือ กำหนดจ่ายมี3งวด คือทุกวันที่15 ของเดือน

เริ่มงวดแรกคือ 15 มิ.ย. น้องเงียบไป ไม่มีการโอนเงินเกิดขึ้น และก็ไม่มีการติดต่อไปบอกทางพี่ด้วย
ด้วยเหตุผลว่า งานยุ่งมากจนลืม >>>น้องผิดสัญญาครั้งที่1<<

น้องอาจจะยุ่งจริงๆ เพราะลืมไป2วันเลย จนวันที่17 มิ.ย. พี่โทรไปถาม น้องบอกว่า ยุ่งมาก
แต่จะโอนให้คืนนี้ แต่น้องก็ไม่ได้โอน >>>น้องผิดสัญญาครั้งที่2<<<

จากนั้น มีการติดต่อระหว่างน้องกับพี่ ทางพี่ก็คงเริ่มไม่เชื่อใจในตัวน้องเท่าไหร่แล้ว เพราะผิดนัดมา2รอบ
ประกอบกับมีคนติดต่อมาขอซื้อกระเป๋าใบนี้อีกหลายคน พี่เลยถามน้องว่าจะยังเอาอยู่มั้ย?
(อย่าลืมนึกว่า กรณีลูกค้าเปลี่ยนใจไม่เอาแล้ว มีบ่อยกว่าแม่ค้าเปลี่ยนใจไม่ขายนะคะ และเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบ่อย
ที่ลูกค้า CFแล้วหาย หรือจ่ายไปบางส่วนแล้วไม่มีเงินจ่ายต่อ)
ถึงตรงนี้ น้องคงอาจจะเริ่มรู้สึกกลัว ว่าพี่จะไม่ขายกระเป๋าให้แล้ว เลยบอกว่าจะจ่ายทั้งหมดในวันที่30 มิ.ย.
ซึ่งตรงนี้น้องก็เป็นคนเสนอเอง พี่ไมได้บังคับ แต่น้องอบกว่าน้องรู้สึกเหมือนโดนพี่บีบ
>>>ตรงนี้ น้องลองไปทบทวนอีกที ว่าน้องโดนพี่เค้าบีบ หรือ ว่าน้องทำตัวน้องเองให้อยู่ในสถานการณ์หมดความน่าเชื่อถือ หรือหมดเครดิต?<<<

พอวันที่30 มิ.ย. ก็เหมือนเดิม ไม่มีการโอนเงิน และไม่มีการติดต่อมา
>>>น้องผิดสัญญาครั้งที่3<<<

พอวันที่1 ก.ค. น้องโทรไปบอกพี่ว่าจะโอนให้วันที่ 2ก.ค. เพราะวันที่1 ธนาคารปิด แต่พอวันที่2 ก.ค. กลับเป็นคุณแม่น้องโทรไปหาพี่
บอกว่ายังไม่สะดวกโอน ขอผลัดออกไปก่อน >>>น้องผิดสัญญาครั้งที่4<<<

เอาตรงจุดที่ให้คุณแม่โทร เรามองว่าน้องทำไม่เหมาะสมนักที่ผลักภาระเรื่องนี้ไปให้คุณแม่ ในเมื่อกระเป๋าใบนี้
น้องบอกว่าน้องด้วยเงินของตัวเอง ไม่รบกวนทางบ้าน ซึ่งพี่เค้าก็ชื่นชมน้องในจุดนี้ด้วยแหละถึงให้น้องผ่อนจ่าย
แต่พอมีเรื่องเข้าจริงๆ น้องกลับโยนความรับผิดชอบไปให้คุณแม่ ซึ่งท่านไม่เกี่ยวอะไรด้วย
ในเมื่อน้องเป็นคนทำสัญญา น้องก็ควรจะรับผิดชอบกับการกระทำทั้งหมดด้วยตัวเองอย่าง "กล้าหาญ"

แต่ เท่าที่เราอ่าน เราไม่เคยเห็นการแสดงความรับผิดชอบ ของน้องเลย
ซึ่งถ้าหาก น้องมีการแสดงความกระตือรือล้นสักนิด และแสดงความรับผิดชอบอย่างจริงใจ เราเชื่อว่าเรื่องนี้จะจบลงสวย
กว่านี้ เช่น น้องอาจจะได้ยืดเวลาผ่อนไปอีก2งวด หรือ พี่อาจจะไม่ขายให้น้องแล้วแต่ก็คืนเงินน้อง10,000เต็มจำนวน

แต่ที่เป็นแบบนี้เพราะทางพี่ก็เสียความรู้สึกและเสียเวลา (ตั้งแต่วันที่15มิ.ย. ถึง2 ก.ค.) บางคนอาจจะมองว่าแค่
2สัปดาห์เอง แต่เวลาของฝ่ายที่ถูกผิดนัด มันเดินช้ากว่าฝ่ายผิดนัด
ลองนึกดูถ้าเราต้องคอยตามลูกค้าที่บอกจะโอน แต่ก็ไม่ยอมโอนสักที ทั้งที่เราก็ไมได้ตั้งใจจะขายผ่อนแต่แรก
แถม เงินก็จมไปหลายหมื่น


สำหรับเรา เราคิดว่า การที่คนขายให้เราผ่อนจ่าย เราควรจะต้องเกรงใจให้มากกว่าการซื้องวดเดียว
เพราะการผ่อนจ่าย เพราะคนขายเป็นฝ่ายเสียเปรียบ และเราได้เปรียบอยู่แล้ว (โดยเฉพาะกรณีเราขอผ่อนเอง)
ดังนั้น จะมาผิดนัดอีกมันดูไม่รับผิดชอบ และไม่มีความเกรงใจเลย

จริงอยู่ที่น้องบอกว่าน้องไม่โกง แต่การที่น้องผิดสัญญาถึง4รอบ มันก็ไมได้ดูดีไปกว่าการโกงมากนัก

เราคิดว่าเรื่องนี้ น่าจะเป็นข้อคิดของการไม่พร้อมจะทำการซื้อกระเป๋ามากกว่าจะมามองเรื่องแม่ค้าริบเงินค่ะ
เพระเราไม่สามารถไปกำหนดคนขายได้ แต่เรากำหนดตัวเราเองให้ทำถูกต้องได้
เหมือนเราจะป้องกันไม่ให้มีเหตุการณ์ไม่ดีเกิดขึ้นกับเราได้อย่างไรเวลาขับรถน่ะค่ะ
คือเราไม่รู้หรอกคนคันข้างหลังเราจะขับถูกกฎจราจรหรือไม่ แต่เราขับถูกกฎจราจรได้นี่คะ
ก็คล้ายกัน แม่ค้าจะริบเงินเราหรือไม่ เราไม่รู้ แม่ค้าแต่ละคนก็มีบรรทัดฐานและความคิดแตกต่างกัน
แต่ถ้าตัวราทำตามหน้าที่ของผุ้ซื้ออย่างถูกต้องแล้ว ปัญหาทั้งหมดก็จะไม่เกิดขึ้น

เห็นด้วยกับคุณposhy มากๆค่ะ

พี่เห็นใจผู้ขายนะคะ เพราะว่าน้องผิดนัดหลายครั้ง แล้วที่ผู้ขายหักเงิน 5000 พันบาทนั้นพี่ว่าผู้ขายก็ไม่ได้ทำเกินไปนะคะ

การที่น้องจะผ่อนของกับใคร น้องควรจะมีความรับผิดชอบสูงมากกว่านี้นะคะ ถ้าวันที่ 15 น้องรู้ว่าน้องไม่สามารถไปโอนเงินได้ตามกำหนด น้องควรจะรีบโทรบอกผู้ขายทันทีว่าขอเลื่อนไปโอนเป็นวันพรุ่งนี้ หรือโอนไม่เกินวันที่เท่าไหร่ก็ว่าไป....

แล้วอีกเรื่องตรงที่น้องบอกว่า ผู้ขายบอกน้องว่าให้เวลาโอนถึงวันที่ 25 มิ.ย. พี่ว่าผู้ขายเค้าหมายความว่าให้น้องโอนเงินงวดแรก 15000 บาทก่อนวันนั้น ไม่ใช่บีบให้น้องโอนเงินทั้งหมดภายในวันที่ 25 นะคะ...

[Airi]

ความเห็นเรา...

น้อง จขกท. ผิดนัดชำระก่อน....

จะผัดผ่อนขอรวบยอดจ่ายงวดแรกพร้อมงวดที่ 2

ได้แจ้งให้แม่ค้ารับทราบหรือยัง....ถ้านึกคิดเอาเอง....

แม่ค้าเค้าก็คงไม่รู้เรื่องด้วยนะ....

และการที่เค้าหักมัดจำ 5000 ก็สมเหตุสมผลนะ

จริงๆ แล้วเค้ามีสิทธิ์ที่จะริบทั้งหมดด้วยซ้ำ.....

ก็คงเป็นบทเรียนให้น้อง....ในการซื้อของเงินผ่อนพอสมควรน่ะค่ะ....

ตรงจ่ายให้ตรง....ตามวันค่ะ....

[matty]

ethics ของคุณแม่ค้าในที่นี้ ไม่ได้อยู่ที่คืนเงินที่ตนมีสิทธิได้โดยชอบ 5000 บาทให้แก่คุณลูกค้าเหรอคะ? อันนี้เตยไม่ได้อยากจะคะคานอะไรนะ เพียงแต่หลายความเห็นบอกว่าหักมากไป ควรคืนอีก ทั้งที่เขาก็ใช้สิทธิไม่เต็มสิทธิอยู่แล้ว เราเอาอะไรมาบอกเขาว่าหักมากหรือน้อยไปอย่างไร ในเมื่อเงินจำนวนนี้ควรเป็นความสมัครใจของคุณแม่ค้า

ในความรู้สึกเตย ถ้าจะเปรียบก็คงเหมือนว่า ทำบุญ 100 บาท แล้วคนว่าทำไมไม่ทำ 200 ล่ะมั้งคะ

เมื่อมีความขัดแย้งด้านนิติกรรมสัญญา เตยก็ยังมีความเห็นว่าควรใช้หลักกฎหมายเข้ามาจัดบรรทัดฐาน เพราะความเห็นและมุมมองของคนเราไม่เหมือนกัน ไม่เท่ากัน เปลี่ยนไปมาได้เสมอ ไม่เที่ยงแท้ ส่วนว่าเมื่อได้คำวินิจฉัยตามผลแห่งกฎหมายแล้ว ใครจะลดหย่อนสิทธิฺของตนด้วยความสมัครใจอย่างไร ก็ควรเป็นสิทธิส่วนตัวของคนนั้นและข้อตกลงกับคู่กรณีมากกว่าค่ะ


ขอเพิ่มเติมเรื่องหักเงินโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า อันนั้นใช้เฉพาะสัญญาไม่มีกำหนดเวลาเท่านั้นค่ะ บอกกล่าวนี้ก็คือบอกกล่าวให้ชำระหนี้นะคะ ไม่ใช่บอกว่าจะริบมัดจำ เรื่องริบไม่ต้องบอกเพราะกฎหมายบัญญัติไว้อยู่แล้วที่ ม. 378 (ถ้าจะไม่ริบ หรือจะริบครึ่งเดียวสิคะ ต้องมีการบอกกันก่อนตั้งแต่ตกลงผ่อนชำระกัน) กรณีนี้เป็นสัญญามีกำหนดเวลา คุณลูกค้าก็ทราบอยู่แล้วว่าตนผิดนัด คุณแม่ค้าไม่มีหน้าที่ต้องเตือนค่ะ

เป็นคำตอบที่เราว่าตรงประเด็นมากๆค่ะ เพราะจิงๆแล้ว เรือ่งมาจากผู้ซื้อผิดสัญญา และเงินที่ให้ก้อเป็นเงินมัดจำที่จองเอาไว้และแม่ค้ามีสิทธิ์ตามกม ในการเก็บส่วนนี้ไปถ้าอีกฝ่ายผิดสัญญา (ที่ได้มีการตกลงกันไว้แล้วไม่ว่าจะเป็นจำนวนเงินทั้งหมด จำนวนเงินต่องวด จำนวนเงินมัดจำ และจำนวนงวดไว้ชัดเจน)

ส่วนที่ว่าแม่ค้าควรหักไปเท่าไหร่ ส่วนตัว เราว่าลำบากที่เราจะใช้ความรู้สึกของเรา(ที่เป็นคนนอก)มาตัดสินว่าควรจะหักเท่าไหร่ เพราะคนที่อยู่ในเหตุการ์ณไม่ใช่เรา เราไม่รู้หรอกว่าเค้ารู้สึกอย่างไร ลำบาก อึดอัดใจแค่ไหน ถึงได้เห็นด้วยว่าเอาตามกม เป็นหลักและดูว่าใครถูกผิดเป็นหลักดีกว่าและชัดเจนมากกว่าค่ะ

[mattidk]

หลังจากดูเห็นผลแม่ค้าแล้ว เงิน 5000 บาทก็ถือเป็นบทเรียนแล้วกัน น้อยกว่านี้เดี๋ยวไม่เข็ด
เรื่องเงินๆทองๆ พูดยากจัง เป็นเราไม่ซื้อเงินผ่อนเด็ดขาด...
บทเรียนของแม่ค้าก็คือ ต้องระบุแน่นอนว่าถ้่าผิดสัญญาแล้วโดนปรับยังไงแค่ไหน ดีที่สุดคับ

[cooldear]

กว่าจาอ่านจบ -__-'

pointคืออยากได้แต่เงินไม่พอเลยขอผ่อน แต่พอผ่อนดันไม่มีไปจ่ายตามกำหนด เลยโดนยึดมัดจำครึ่งนึง

เฮ่อ...ถ้าต้องเหนื่อยขนาดนี้ก็อย่าไปถือมันเลยใบละครึ่งแสนเนี่ย

โดนใจมากครับ

[artcheer32]

ไม่กล้าออกความเห็นครับบอกตรงๆ กระทู้เดือดดดดดดมาก บอกตรงๆครับ กลัว T_T อิอิอิอิอิ แต่ก็แอบเห็นด้วยกับหลายๆความคิดและไม่เห็นด้วยกับหลายๆความคิด

[nangfah]

เอาเป็นว่างานนี้ ทำให้สะท้อนความเห็นของหลายๆคน เคสของน้อง ทำให้พี่รู้สึกได้อย่างนึงรู้ไหม๊ค่ะ

ถ้าวันนึงไปเจอของที่ถุกใจ และมีคนปล่อยขายมากกว่า 1 คน พี่รู้แล้วล่ะว่า ควรจะซื้อขายกะใคร เหอๆๆ

บางทีมันก็เป็นเรื่องของ '' ใจ '' เหมือนกัน

[rita-1]

ต่อไปคงต้องมีหนังสือสัญญาซื้อขายกันเลยมั้งเนี่ย

[pakka]

เรื่องนี้ให้ จขกท. คิดเป็นกรณีง่ายๆใกล้ๆตัวค่ะ
เช่น ลงทะเบียนของมหาลัยก็ยังมีช่วงวันและเวลากำหนด ถ้าไม่ทันก็อดหรือ sec เต็มใช่มั้ยคะ
จ่ายค่ามือถือไม่ทันกำหนด แม้เค้าจะยังยืดเวลาออกไปให้อีกแต่หากเรายังนิ่งเฉยไม่ไปจ่ายสุดท้ายก็โดนตัดสัญญาณ จะต่อใหม่ก็ต้องเสียค่าต่อสัญญาณ

ที่ยกตัวอย่างขึ้นมาเป็นเรื่องที่เดาว่าน้องต้องคุ้นเคยอยู่แล้ว... หากเปลี่ยนจากการผ่อนกระเป๋า เป็น บ้าน รถ หรือ ชำระค่าบัตรเครดิตล่ะ

ให้น้องลองเก็บไปคิดดูค่ะ