บทเรียนราคาแพง..แพงจริงๆค่ะ หนูควรได้รับขนาดนี้หรือเปล่าคะ

[nnn]

เห็นด้วยค่ะ

ขออนุญาตออกความเห็นแบบเป็นกลางนะคะ (อีกคนแล้ว)

คุณลูกค้า ผิด ตรงที่ผิดนัดนะคะ การที่แม่ค้าให้ผ่อน ก็ถือว่าเค้าใจดีส่วนนึงแล้ว ดังนั้น เราจึงต้องมีความรับผิดชอบในตรงนี้

ในฐานะ เอ๋ก็เป็นคนขายของคนนึงในพื้นที่ดี ๆ แห่งนี้ ไม่อยากใช้คำว่าแม่ค้า เพราะไม่มีธุรกิจหน้าร้าน แค่ค้าขายเพื่อการโอนเงินมาเมืองไทย

เอ๋ขายระบบผ่อนมาเยอะมาก มากหลายสิบครั้ง ติดต่อกับลูกค้าด้วยใจที่เปิดกว้าง เข้าใจและให้โอกาส เอ๋โชคดีที่เจอแต่ลูกค้าน่ารัก ๆ มีบ้างที่จ่ายช้ากว่ากำหนด แต่ก็ไม่ว่ากัน เพราะเค้าไม่ได้หายหน้าหนีไป ถ้าเค้าช้า เอ๋เห็นเกินกำหนดอาทิตย์นึง (เค้าอาจติดธุระ) เอ๋จะพีเอ็มไป ว่ามีอะไรมั้ย เอ๋จะให้โอกาส เพราะยังงัย ของก็ยังอยู่กับเอ๋ ลูกค้าเสียอีกที่จ่ายเงินให้ใครก็ไม่รู้ โดยที่ยังไม่เห็นสินค้าตัวจริงด้วยซ้ำ อันนี้เอ๋ก็เกรงใจและเข้าใจลูกค้าส่วนนึง

สำหรับเอ๋ไม่ว่าผ่อนหรือซื้อสด เอ๋ให้ราคาเท่ากัน ไม่ได้บวกถ้าขอผ่อน อาจเป็นเพราะเอ๋ไม่ได้ร้อนเงิน (ไม่ใช่ร่ำรวยนะคะ ) แต่อย่างที่บอกว่าเอ๋ต้องการโอนเงินเท่านั้น ไม่ได้รีบใช้เงิน เอ๋จึงให้ผ่อนจนถึงกำหนดที่เอ๋จำเป็นต้องใช้เงิน ลูกค้าต้องเคลียร์ก่อนกำหนดที่เอ๋ต้องใช้เงิน เท่านั้นพอ

แต่ในกรณีนี้ เอ๋ไม่แน่ใจว่าคุณแม่ค้า ให้ผ่อนในราคา 55000 แต่บังเอิญลูกค้าผิดสัญญา (ปากเปล่า) แต่พอมาปล่อยขายอีกรอบ ก็ปล่อยที่ 52500 ซึ่งรอบหลัง อาจเป็นเพราะจ่ายเงินสด จึงปล่อยในราคาที่ถูกกว่า อันนี้เข้าใจถูกต้องรึเปล่าก็ไม่แน่ใจนะคะ

อันนี้ไม่รู้ว่า จากกำหนดเดิมที่ผ่อน 3 เดือน แล้วลดเหลือเดือนครึ่ง เป็นความคิดของแม่ค้าหรือลูกค้า ถ้าลูกค้าเสนอเอง ถ้าลูกค้าเสนอเอง ก็แปลว่าลูกค้าผิดเต็ม ๆ ที่ รับปากแล้ว แต่ทำไม่ได้ แต่ถ้าแม่ค้ามาบีบ เพราะเห็นว่าคนมาสนใจเยอะ อันนี้ก็ไม่น่ารักนะคะ

เอ๋เองเคยปล่อยของแบบผ่อน ให้คนนึงผ่อนไปแล้ว แถมลดราคาให้ ผ่านไปไม่นาน มีคนมาขอซื้อสด แถมไม่ต่อราคา เอ๋ก็ยังต้องยืนยันว่าปล่อยไปแล้ว เอ๋ไม่สามารถดึงกลับมาเพราะเห็นแก่เงินได้ เพราะมันไม่ถูกต้องค่ะ เสียชื่อเสียง เสียความรู้สึกค่ะ ได้น้อยกว่า แต่ไม่ขาดทุน ก้อน่าจะโอเคนะคะ

กล่าวซะยาว เรื่องของคนอื่น แต่ที่กล่าวมาทั้งหมด ก็เพื่ออยากให้แม่ค้าเห็นใจลูกค้านิดนึง การยึดมัดจำบ้าง ก็น่าจะโอเค แต่การยึด 5000 บาท เอ๋ว่าก้อน่ากลัวเกินไปนะคะ เพราะ มันเป็นเงินได้เปล่านะคะ อย่าคิดว่าขายคนนึงถูกกว่าแล้ว จะมาบวกหรือว่าหักจากอีกคนนึงอ่ะค่ะ เอ๋คิดว่ามันไม่แฟร์กับเค้าอ่ะค่ะ เพราะว่า การที่เราตั้งขายในราคาต่ำลง มันเป็นความสมัครใจของคนขาย คนซื้อไม่ได้บังคับให้เราตั้งราคาที่ถูกลง

ณ ตอนนี้ เอ๋คิดว่าคุณลูกค้าคงไม่หวังจะได้เงินกลับ แต่ถ้าคุณแม่ค้าจะใจดี เห็นใจน้องเค้า โอนกลับไปให้เค้าอีกหน่อย เก็บมัดจำไว้สัก 3000 (ค่าส่วนต่างที่ขายได้น้อยลง) ก็น่าจะแฮปปี้ทั้งสองฝ่ายเนอะ

การกระทำใดที่เราได้ประโยชน์ บนความลำบากของคนอื่น ไม่ได้ทำให้เรารวยขึ้น แต่สร้างความขัดสนให้คนอื่น สงสารเค้าเถอะค่ะ

คำพระว่านะคะ ยิ่งให้ยิ่งรวยค่ะ

ปล อย่าโกรธกันนะคะ หมายถึงอย่าโกรธเอ๋ด้วยนะคะ แค่มาร่วมออกความคิดเห็นในเว็บที่ใจดี ค้าขายกันแบบพี่น้อง เว็บนี้ใจดีมากนะคะ เจ้าของเว็บน่ารัก ให้มีการปล่อยของโดยไม่ได้ค่าใช้จ่ายใด ๆ จากเรา ขอให้เรื่องจบลงด้วยดีนะคะ

ถ้ามีคุณแม่ค้าที่ไม่คิดแต่เรื่องการค้าอย่างเดียว แต่มองเรื่อง ETHICS สำคัญด้วยเช่นกัน

คงไม่มีเคสแปลกๆเกิดขึ้นบนเวปนี้อย่างแน่นอนค่ะ

ขอบคุณสำหรับทุกๆความคิดเห็นนะคะที่เข้ามาตอบกระทู้

ขอชี้แจงดังนี้ค่ะ

ตรงที่พี่บอกว่าหนูไม่รู้จักประมาณตนนั้น ถ้าเป็นภายใน 3 เดือน หนูหาได้ทันตามกำหนดแน่นอนค่ะ เราตกลงกันไว้ว่าจะจ่ายวันที่ 15 แต่หนูก็เคยพูดกันไว้ก่อนตั้งแต่ครั้งแรกแล้วว่าถ้ามีเลทบ้างพี่ก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ยังไงจ่ายครบภายใน 3 เดือนแน่นอน

แต่สถานการณ์ก็เปลี่ยนไปหลังจากที่พี่ส่ง sms มาบอกว่ามีลูกค้าอยากได้มากๆแล้วหนูยังสนใจหรือเปล่า ถ้าโอเคจะเก็บของไว้ให้ถึง 25 มิ.ย. ซึ่งตรงนี้ก็นึกแปลกใจนะคะว่าจากที่เคยตกลงเวลาไว้ 3 เดือน ทำไมมันเหลือแค่นี้คะ ในช่วง 3 เดือนแรกบอกว่าให้ผ่อนชำระภายใน 3 เดือนได้ แต่แล้วก็เปลี่ยนคำพูดบอกว่ามีลูกค้าสนใจมาก เราเองเลยตอบตกลงไปว่าจะเคลียร์ให้ภายในสิ้นเดือน มิ.ย.เพราะ
1.ด้วยความอยากได้กระเป๋า
2.เกรงใจพี่เค้ามาก

ที่พูดมาทั้งหมดไม่ได้มาแก้ตัวว่าตัวหนูเองเป็นฝ่ายถูกทุกเรื่อง ส่วนที่หนูผิดหนูก็ยอมรับ แต่คนที่ผิดสัญญาเช่นกันก็คือพี่ด้วยไม่ใช่หรอคะ ก็โอเคไม่ได้คิดหวังแล้วว่าจะได้เงินคืน แต่จะจำไว้เป็นบทเรียนราคาแพงว่าการซื้อขายทุกอย่างจะต้องทำสัญญาที่เป็นลายลักษณ์อักษรชัดเจน ไม่ใช่เพียงแค่ตกลงกันด้วยคำพูดเท่านั้น เพราะเมื่อก่อนบวกกับประสบการณ์ที่เคยมีหนูคิดว่าแค่เพียงคำพูดก็เชื่อถือได้แล้ว

ขอชี้แจงเท่านี้ค่ะและหวังว่าประสบการณ์ของหนูคงเป็นอุทธาหรณ์ที่ดีได้ให้กับใครหลายๆคน

ขอบคุณค่ะ

เห็นด้วยกับคุณ only_authentic แล้วก็คุณ oum_ja นะคะ


"แล้วก็อยากให้ทุกคนอ่าน ที่น้องเค้าโพสมา แล้วเรา underline กันซักหน่อยนึงค่ะ"


สุดท้ายก็เข้าใจดีนะคะ ว่าการค้าขายแบบธุรกิจย่อมแตกต่างจากการค้าขายแบบพี่แบบน้องอยู่แล้ว


แต่จะให้ "เลิก" เอาคำว่า "แบบพี่ แบบน้อง" มาพูด เห็นจะเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ


เพราะจุดประสงค์ของคุณเจ้าของเวปตั้งแต่แรกเริ่ม เธอก็ตั้งใจอยากให้เป็นเช่นนั้นไม่ใช่เหรอคะ


แล้วถ้าคุณลองมาเป็นหัวอกลูกค้าดูล่ะคะ ใจเค้าใจเรา หัก 3,000 เราว่าสมเหตุ สมผลที่สุดค่ะ


เพราะคุณแม่ค้าก็ออกมาบอกเองว่า เงินเย็นไม่ได้ร้อนเงิน เพียงแค่ต้องการให้บทเรียนกับน้องเค้า


สำหรับคนทำงานหาเงินเอง ในช่วงเริ่มแรกของการทำงาน 3,000 ก็ถือว่าเยอะแล้วค่ะ


ส่วนเรื่องการประมาณตน เราว่าน้องเค้าน่าจะรู้ดีที่สุดนะคะ ว่าเค้าจะไหวหรือไม่ไหว


เพียงแต่กระเป๋าใบนี้ น้องเค้าไม่อยากรบกวนทางครอบครัวมากกว่านะคะ




แล้วที่เราโพสไป ถ้าทำให้ใครหลายๆคนไม่พอใจ ก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ^_^

[ladylunar]

เห็นด้วยกับคุณ only_authentic แล้วก็คุณ oum_ja นะคะ


"แล้วก็อยากให้ทุกคนอ่าน ที่น้องเค้าโพสมา แล้วเรา underline กันซักหน่อยนึงค่ะ"


สุดท้ายก็เข้าใจดีนะคะ ว่าการค้าขายแบบธุรกิจย่อมแตกต่างจากการค้าขายแบบพี่แบบน้องอยู่แล้ว


แต่จะให้ "เลิก" เอาคำว่า "แบบพี่ แบบน้อง" มาพูด เห็นจะเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ


เพราะจุดประสงค์ของคุณเจ้าของเวปตั้งแต่แรกเริ่ม เธอก็ตั้งใจอยากให้เป็นเช่นนั้นไม่ใช่เหรอคะ


แล้วถ้าคุณลองมาเป็นหัวอกลูกค้าดูล่ะคะ ใจเค้าใจเรา หัก 3,000 เราว่าสมเหตุ สมผลที่สุดค่ะ


เพราะคุณแม่ค้าก็ออกมาบอกเองว่า เงินเย็นไม่ได้ร้อนเงิน เพียงแค่ต้องการให้บทเรียนกับน้องเค้า


สำหรับคนทำงานหาเงินเอง ในช่วงเริ่มแรกของการทำงาน 3,000 ก็ถือว่าเยอะแล้วค่ะ


ส่วนเรื่องการประมาณตน เราว่าน้องเค้าน่าจะรู้ดีที่สุดนะคะ ว่าเค้าจะไหวหรือไม่ไหว


เพียงแต่กระเป๋าใบนี้ น้องเค้าไม่อยากรบกวนทางครอบครัวมากกว่านะคะ




แล้วที่เราโพสไป ถ้าทำให้ใครหลายๆคนไม่พอใจ ก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ^_^

เป็นความคิดเห็นส่วนตัวค่ะ
เห็นด้วยกับด้านนี้มากกว่าค่า

[cocoa]

งั้นอยากให้มองมุมของ "พี่" มั่งค่ะ ว่าตกลงแล้วยกเลิกหลายครั้ง บางที "พี่" ก็เซ็ง "น้อง" ได้นะคะ
เท่าที่อ่าน "พี่" ถามน้องก่อนว่าจะเอาอย่างรัย มิได้เร่งรัดเปลี่ยนแปลงข้อตกลงแต่อย่างใด

ลองคิดว่าเป็นตัวเองดู ส่วนตัว ถ้าเป็นน้องแท้ๆ คงตบกระโหลกแล้วก็ให้ไปหาซื้อใหม่เองค่ะ
เรื่องรักษาคำพูดตัวเองยังทำไม่ได้เลย อันตรายต่ออนาคตอ่ะค่ะ

ขอเป็นคนขีดเส้นใต้ส่วนสำคัญในประเด็นเองนะคะ

แนะนำตัวเองก่อนค่ะ ดิฉันใช้LOG IN"MUHMUH" ชื่อเล่นชื่ออวบ ไม่เคยรู้จักใครที่มาcommentในกระทู้นี้เลยนอกจากน้องLITTE PRINCESS อาชีพเป็นแอร์มา12ปีค่ะ อาชีพที่สองเปิดขายกระเป๋ากับเพื่อนแอร์ชื่อcrewcloset เปิดมาสองปีค่ะ กรณีที่เกิดขึ้นขอชี้แจงดังนี้ค่ะ
12พค. ประกาศขายกระเป๋าBALEN CITY BLACK GGH 09ใน SBNราคา55000
13พค. น้องLITTE PRINCESSโทรมาบอกว่าอยากซื้อ ตกลงขอผ่อนเป็นสามงวด คุยกันดีเพราะน้องเรียนมหาลัยเดียวกัน คณะเดียวกัน ชื่นชมน้องเพราะน้องทำงานพิเศษ หาเงินมาซื้อเอง ไม่กวนพ่อแม่
15พค. น้องโอนเงินมา 10000บาท จองเป๋าไว้ หน้าWEBของอวบก็เขียนไว้ว่า"น้อง**"จองแล้วค่ะ
เป็นที่รู้กันว่า 15 มิย. น้องต้องโอนให้พี่อีก 15000 แต่
15มิย. ไม่มีการติดต่อจากน้อง
17มิย. หุ้นส่วนที่ร้านถามว่าจะเอาไง มีลูกค้าอยากได้เดี๋ยวนี้ อวบเลยต้องโทรหาน้องว่ายังจะเอามั๊ย น้องบอกว่ายังอยากได้ค่ะ แต่ยุ่งมาก เนี่ยทำงานอยู่ภูเก็ตยุ่งมาก เดี๋ยวคืนนี้จะโอนให้ พี่อวบOK
19มิย. ไม่มีเงินจำนวน15000เข้ามา เลยSMSไปถาม(ไม่เคยตามเงินใครซ้ำๆ อายค่ะ) ข้อความดังนี้ Hello,N'... Do u still like to have Balen bag?My cus really want to have it.I wil hold it untill 25 june naka.

หลังจากนี้นน้องโทรมาว่ายังรับอยู่ เพื่อให้พี่อวบสบายใจน้องขอเวลาถึงสินเดือนนี้ จะเคลียร์ทั้งหมดเลยค่ะ(อวบไม่ได้ขอให้เค้าจ่ายหมดนะคะ แค่15000ก็จบแล้ว) อวบเข้าใจว่าคนยุ่งเค้ายุ่งจริงๆ แล้วน้องก็เก็บเงินมาซื้อด้วยตัวเอง อวบให้โอกาสถึง 30 มิย.
30มิย. น้องหายไปทั้งวัน อวบเลยตั้งขายในSBNตอนสี่ทุ่ม ราคา52500 เพราะตัดสินใจแล้วว่า น้องบิดพลิ้วพี่มาหลายรอบแล้ว ภายในคืนนั้นมีPMขอซื้อกระเป๋าใบนี้มา5ราย (นอกจากในSBN คนตามหา และขอซื้อในWEBอวบหลายคน อวบต้องsay no มาตั้งแต่กลางเดือนมิย.)

ด้วยความจริงใจ ถ้าหนูโทรมาให้พี่ได้ยินเสียงตามนัด บอกพี่ว่าหนูมีเหตุต้องใช้เงินในเรื่องอื่น ขอผ่อนน้องลง หรือ ขอไม่เอากระเป๋า พี่นี้ยินดีคืนเงินน้องทั้งหมด กลายเป็นพี่ต้องรอน้องมาปลดล๊อกตรงนี้ มันไม่เกี่ยวกับเรื่องเงินแล้วค่ะ พี่อยากสอนหนูด้วยบทเรียนราคาแพงค่ะ หนูต้องรู้จักประมาณตน มีน้อยใช้น้อย ต้องมีวินัย นัดใครให้ครงนัด หนูเป็นปัญญาชนแล้วนะคะ ตรงที่พี่ทำมันเป็นธุรกิจ พี่ไม่อายที่จะบอกว่าพี่ขายของเอาเงินค่ะ พี่ยืดหยุ่นกับหนูพอแล้ว คนละ5000 เป็นlesson learnแล้วกัน

1กค. เช้าอวบเริ่มตอบPMเรื่องจิปาถะของกระเป๋า นัดดูของกัน
น้องLITTE PRINCESSโทรมาตอนบ่ายสอง บอกว่าจะให้คุณแม่โอนให้ แต่วันนี้แบงค์ปิด แม่ก็ยุ่งมากๆ ขอเป็นพรุ่งนี้แล้วกัน อวบอึ้งค่ะ งงกับน้องได้แต่ตอบอือๆ

ลองคิดว่าถ้าคุณ "พี่" เป็นคนมาตั้งกระทู้

ทำยังงัยดีคะ มีน้องมาขอผ่อนกระเป๋า น้องมัดจำไว้แล้วจำนวนนึง แต่นี่เลยนัดจ่ายชำระครั้งแรกแล้วยังไม่โอนมาเลยค่ะ
วันที่นัดโอนวันแรกก็ไม่โทรมา ถามไปก็ขอเลื่อน นี่ก็ยังไม่โอนมาอีกค่ะ เลื่อนมาสองรอบแล้ว
ร้อนใจ แล้วก็มีคนอยากได้กระเป๋าต่อ จะทำยังงัยดีคะ ไม่ชอบทวงเงินเลยค่ะ T^T


ความคิดจะเปลี่ยนไปมั้ยคะ

[nnn]

นานาจิตตังค่ะ..


จะเอาเรื่องซื้อกระเป๋าไปรวมกับทุกเรื่องมันก็ไม่ใช่อะค่ะ


ในบางเรื่องรักษาคำพูดและตรงต่อเวลา มันสำคัญมาก ไม่เถียงค่ะ


แต่บางเรื่องอะไรที่พอจะอะลุ่มอล่วยกันได้ ก็คุยกันดีๆได้ค่ะ


ไม่ต้องลงไม้ ลงมือกันก็ได้มั้งคะ ไม่ต้องมองมุมของใครหรอกค่ะ


ดูจากมุมสัญญาปากเปล่าที่เค้าคุยกัน ก็น่าจะพอแล้ว..


แล้วน้องเค้าก็ไม่ได้หายไปไหน ก็ยังติดต่อคุณแม่ค้าอยู่ตลอด


ไม่ได้ปิดเครื่อง หนีหายไปไหน แล้วสินค้า ก็ไม่ใช่สินค้า Pre order ด้วย


ไม่อย่างนั้นลูกค้าที่เค้าผ่อนซื้อกระเป๋า แล้วผิดนัดการโอนเงินเพราะติดปัญหาจริงๆ


ไม่ต้องโดนพี่ตบกระโหลกไปซะทุกคนเลยเหรอคะ


อันนี้ความคิดเหนส่วนตัวนะคะ ก็ไม่ได้บอกว่าความคิดของใครถูกหรือผิด


ก็แค่คิดคนล่ะอย่างกัน ก็แค่นั้นเองค่ะ

[dairyplus]

เลิกเอาคำว่าพี่น้องมาใช้กับเรื่องนี้ดีกว่ามั้ยคะ

แทนที่จะมองเป็นบทเรียนให้กับน้อง หรือ คนอื่นที่คิดจะทำแบบนี้

กลับมาพูดต่อว่าแม่ค้าว่าเอาเปรียบน้อง

ก็เหมือนเลี้ยงลูกล่ะค่ะ ผิดก็ต้องว่าไปตามผิด ไม่ใช่ทุกอย่างจะใช้วิธีอะลุ้มอะหล่วยไปซะหมด

อย่างนั้นเวลาพ่อแม่ทำโทษลูก ไม่บอกพ่อแม่ไปล่ะคะว่าให้คิดแบบพ่อแม่ลูก

คนเราเวลาทำผิด ไม่มีใครบอกว่า ตั้งใจทำหรอกค่ะ ทุกคนไม่ตั้งใจทั้งนั้น

แต่กรรมคือเครื่องแสดงเจตนา ของแบบนี้น้องเค้าหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดขึ้นได้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

และพี่คนขายก็ให้โอกาสนั้นหลายหนด้วย แต่น้องไม่สนใจเอง มันก็ช่วยไม่ได้

เพราะคนเราก็ต้องช่วยตัวเราเองก่อนค่ะ คือต้องทำตามสัญญา

ถ้าน้องทำตามสัญญา เรื่องนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นหรอกค่ะ

เห็นด้วยค่ะ เพรามันต้องมีกฎเกณฑ์ทางสังคม
ตั้งแต่ซื้อของทางเนตมาเวบนี้ก็ดูใจดีที่สุดแล้วมั๊งคะ ถ้าเป็นเวบอื่นคงยึดมัดจำไปทั้ง 10000 บาทแล้วค่ะ

ขอเข้ามาตอบเรื่องที่ว่า แม่ค้าไม่เสียอะไร ได้เงินมาฟรีๆ นะคะ ไม่จริงค่ะ

เสียค่ะ ลองคิดดูว่า ถ้าคุณแม่ค้าขายท่านอื่น แล้วได้เงินมาเลย เอาเงินไปลงทุนทำอย่างอื่นได้เงินคืนมา หรือซื้อกระเป๋าใบอื่นเลย แต่นี่ไม่ได้เงินตามกำหนด อาจทำให้พลาดซื้อกระเป๋าใบใหม่ใช่มั้ยคะ

หรือ ถ้าคุณแม่ค้าร้อนเงินจริงๆ จำเป็นต้องใช้เงิน แต่เห็นว่าคุณลูกค้าอยากได้ของมากจริงๆ เลยเก็บไว้ให้
คุณแม่ค้าต้องเดือดร้อนไปหาเงินตรงอื่นก่อน แถมเงินที่น่าจะได้ก็ไม่ได้ตามเวลา เดือนร้อนใช่มั้ยคะ

หรือถ้าคุณแม่ค้ายังไม่มีแผนจะใช้เงิน แทนทีจะขายได้เงิน เอาเงินไปฝากบัญชี ได้ดอกเบี้ยเล็กน้อย (แม้จะเล็กน้อย) ก็ถือว่าเสียประโยชน์ใช่มั้ยคะ

แล้วถ้าจริงๆ แล้วคุณแม่ค้าจะขายเพื่อเอาเงินไปจ่ายค่าบัตรเครดิต(สมมติ) โดยต้องได้เงินตามกำหนดเพื่อไปจ่าย แล้วคุณลูกค้าไม่โอนมา คุณแม่ค้าจ่ายไม่ทัน ต้องเสียดอกเบี้ย ควรมั้ยคะ


เราไม่ได้พูดกันเรื่องความสามารถในการหมุนเงิน หรือความมีวินัยในการใช้จ่ายของแม่ค้า

แต่ความมีวินัย และความซื่อสัตย์ต่อคำพูดตัวเอง และสัจจะของคำสัญญา น่าจะสำคัญกว่า
เพราะถ้าผู้ที่พูด ไม่สามารถปฎิบัติได้ตามที่พูด ความน่าเชื่อถือ และน้ำหนักของคำพูดก็จะไม่มี

ก่อนพูดเราเป็นนายของคำ พูดไปแล้วคำเป็นนายของเราค่ะ


เพราะฉะนั้น ยังคิดว่า การที่คุณลูกค้าผิดสัญญาก่อน ก็เป็นเรื่องที่ผิดก่อนอยู่ดีค่ะ ก่อนคุณแม่ค้าจะขอเปลี่ยนแปลงสัญญา
อีกอย่างการที่คุณลูกค้าผิดสัญญามิได้แจ้งคู่กรณีเพื่อตกลง แต่คุณแม่ค้าแจ้งให้ทราบก่อนจะเปลี่ยนแปลง ตรงนี้ เป็นมารยาทนะคะ
และยังเห็นด้วยกับการที่ใช้กรณีเป็นบทเรียน เพื่อต่อไปในภายภาคหน้าคุณลูกค้าจะได้ระมัดระวังมากขึ้น เพื่อจะเป็นผู้ที่รักษาสัจจะได้ดีกว่านี้ค่ะ

เห็นด้วยกับคุณโก้ด้วยค่ะ แม่ค้าเสียโอกาสแน่นอน
ยิ่งกระเป๋าอยู่กับแม่ค้านานก็ยิ่งเสื่อมสภาพ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เอาออกมาใช้
ยิ่งเวลาผ่านไปนาน ราคาก็ยิ่งลดลง

อีกอย่างหักมัดจำแบบนี้ก็ดูว่าเป็นพี่น้องแล้วนะคะ
ถ้าเป็นเราผิดนัดเอง แม่ค้าทำแบบนี้เราก็ไม่กล้ามาโทษแม่ค้าหรอกค่ะ
นอกจากยอมรับผิด แล้วคุยกับแม่ค้าขอถูกหักซัก 3000 ได้มั๊ย ถ้าไม่ได้เราก็จะยอมรับค่ะ
ลองอ่านกระทู้อื่นๆในห้อง justice สิคะ
เรื่องที่น่าจะคุยกันแบบพี่แบบน้องได้ ยังไม่มีกรณีพี่น้องเลยอ่ะ

(เค้ามาออกความคิดเห็นเฉยๆ ไม่ได้พาดพิงใครน้าาาาา... อย่าโกรธเค้าน้า)

[FH666]

อ่านๆ ต่อมาแล้ว คิดว่าประเด็นเรื่องที่คุณแม่ค้าบีบให้จ่ายหมด เป็นเรื่องเข้าใจผิด

คุณแม่ค้าต้องการแค่ให้ชำระงวด 15000 หากยังต้องการกระเป๋าอยู่ โดยวันผิดนัดคือ 15 คุณแม่ค้ายืดให้ว่า ให้โอกาสถึงวันที่ 25 ไม่เช่นนั้นจะปล่อยขายให้กับคนอื่น ถูกไหมคะ

แต่คุณลูกค้าเข้าใจผิดว่าคุณแม่ค้าพูดอ้อมๆ ว่าให้รีบซื้อขาด มีคนอยากได้แล้วตอนนี้ จึงได้รับปากไปว่าจะโอนทั้งหมดให้เลยภายในสิ้นเดือน ซึ่งจริงๆ อาจจะไม่พร้อม แต่สัญญาไปด้วยความอยากได้กระเป๋า

เพราะอย่างนั้น คุณแม่ค้าจึงไม่ได้ผิดคำพูด เรื่องที่ว่าตกลงให้ผ่อน 3 เดือนแต่มาบีบบังคับทางอ้อมในภายหลัง สัญญาครั้งที่สองคุณลูกค้าเสนอเองด้วยความเข้าใจผิด และไม่สามารถรักษาสัญญาได้ จึงเป็นเรื่องตามมาดังกล่าว

อ่านแล้วสรุปข้อเท็จจริงได้ตามนี้ หากไม่ถูกต้องก็แย้งได้นะคะ

[due]

เห็นด้วยค่ะ

ขออนุญาตออกความเห็นแบบเป็นกลางนะคะ (อีกคนแล้ว)

คุณลูกค้า ผิด ตรงที่ผิดนัดนะคะ การที่แม่ค้าให้ผ่อน ก็ถือว่าเค้าใจดีส่วนนึงแล้ว ดังนั้น เราจึงต้องมีความรับผิดชอบในตรงนี้

ในฐานะ เอ๋ก็เป็นคนขายของคนนึงในพื้นที่ดี ๆ แห่งนี้ ไม่อยากใช้คำว่าแม่ค้า เพราะไม่มีธุรกิจหน้าร้าน แค่ค้าขายเพื่อการโอนเงินมาเมืองไทย

เอ๋ขายระบบผ่อนมาเยอะมาก มากหลายสิบครั้ง ติดต่อกับลูกค้าด้วยใจที่เปิดกว้าง เข้าใจและให้โอกาส เอ๋โชคดีที่เจอแต่ลูกค้าน่ารัก ๆ มีบ้างที่จ่ายช้ากว่ากำหนด แต่ก็ไม่ว่ากัน เพราะเค้าไม่ได้หายหน้าหนีไป ถ้าเค้าช้า เอ๋เห็นเกินกำหนดอาทิตย์นึง (เค้าอาจติดธุระ) เอ๋จะพีเอ็มไป ว่ามีอะไรมั้ย เอ๋จะให้โอกาส เพราะยังงัย ของก็ยังอยู่กับเอ๋ ลูกค้าเสียอีกที่จ่ายเงินให้ใครก็ไม่รู้ โดยที่ยังไม่เห็นสินค้าตัวจริงด้วยซ้ำ อันนี้เอ๋ก็เกรงใจและเข้าใจลูกค้าส่วนนึง

สำหรับเอ๋ไม่ว่าผ่อนหรือซื้อสด เอ๋ให้ราคาเท่ากัน ไม่ได้บวกถ้าขอผ่อน อาจเป็นเพราะเอ๋ไม่ได้ร้อนเงิน (ไม่ใช่ร่ำรวยนะคะ ) แต่อย่างที่บอกว่าเอ๋ต้องการโอนเงินเท่านั้น ไม่ได้รีบใช้เงิน เอ๋จึงให้ผ่อนจนถึงกำหนดที่เอ๋จำเป็นต้องใช้เงิน ลูกค้าต้องเคลียร์ก่อนกำหนดที่เอ๋ต้องใช้เงิน เท่านั้นพอ

แต่ในกรณีนี้ เอ๋ไม่แน่ใจว่าคุณแม่ค้า ให้ผ่อนในราคา 55000 แต่บังเอิญลูกค้าผิดสัญญา (ปากเปล่า) แต่พอมาปล่อยขายอีกรอบ ก็ปล่อยที่ 52500 ซึ่งรอบหลัง อาจเป็นเพราะจ่ายเงินสด จึงปล่อยในราคาที่ถูกกว่า อันนี้เข้าใจถูกต้องรึเปล่าก็ไม่แน่ใจนะคะ

อันนี้ไม่รู้ว่า จากกำหนดเดิมที่ผ่อน 3 เดือน แล้วลดเหลือเดือนครึ่ง เป็นความคิดของแม่ค้าหรือลูกค้า ถ้าลูกค้าเสนอเอง ถ้าลูกค้าเสนอเอง ก็แปลว่าลูกค้าผิดเต็ม ๆ ที่ รับปากแล้ว แต่ทำไม่ได้ แต่ถ้าแม่ค้ามาบีบ เพราะเห็นว่าคนมาสนใจเยอะ อันนี้ก็ไม่น่ารักนะคะ

เอ๋เองเคยปล่อยของแบบผ่อน ให้คนนึงผ่อนไปแล้ว แถมลดราคาให้ ผ่านไปไม่นาน มีคนมาขอซื้อสด แถมไม่ต่อราคา เอ๋ก็ยังต้องยืนยันว่าปล่อยไปแล้ว เอ๋ไม่สามารถดึงกลับมาเพราะเห็นแก่เงินได้ เพราะมันไม่ถูกต้องค่ะ เสียชื่อเสียง เสียความรู้สึกค่ะ ได้น้อยกว่า แต่ไม่ขาดทุน ก้อน่าจะโอเคนะคะ

กล่าวซะยาว เรื่องของคนอื่น แต่ที่กล่าวมาทั้งหมด ก็เพื่ออยากให้แม่ค้าเห็นใจลูกค้านิดนึง การยึดมัดจำบ้าง ก็น่าจะโอเค แต่การยึด 5000 บาท เอ๋ว่าก้อน่ากลัวเกินไปนะคะ เพราะ มันเป็นเงินได้เปล่านะคะ อย่าคิดว่าขายคนนึงถูกกว่าแล้ว จะมาบวกหรือว่าหักจากอีกคนนึงอ่ะค่ะ เอ๋คิดว่ามันไม่แฟร์กับเค้าอ่ะค่ะ เพราะว่า การที่เราตั้งขายในราคาต่ำลง มันเป็นความสมัครใจของคนขาย คนซื้อไม่ได้บังคับให้เราตั้งราคาที่ถูกลง

ณ ตอนนี้ เอ๋คิดว่าคุณลูกค้าคงไม่หวังจะได้เงินกลับ แต่ถ้าคุณแม่ค้าจะใจดี เห็นใจน้องเค้า โอนกลับไปให้เค้าอีกหน่อย เก็บมัดจำไว้สัก 3000 (ค่าส่วนต่างที่ขายได้น้อยลง) ก็น่าจะแฮปปี้ทั้งสองฝ่ายเนอะ

การกระทำใดที่เราได้ประโยชน์ บนความลำบากของคนอื่น ไม่ได้ทำให้เรารวยขึ้น แต่สร้างความขัดสนให้คนอื่น สงสารเค้าเถอะค่ะ

คำพระว่านะคะ ยิ่งให้ยิ่งรวยค่ะ

ปล อย่าโกรธกันนะคะ หมายถึงอย่าโกรธเอ๋ด้วยนะคะ แค่มาร่วมออกความคิดเห็นในเว็บที่ใจดี ค้าขายกันแบบพี่น้อง เว็บนี้ใจดีมากนะคะ เจ้าของเว็บน่ารัก ให้มีการปล่อยของโดยไม่ได้ค่าใช้จ่ายใด ๆ จากเรา ขอให้เรื่องจบลงด้วยดีนะคะ

สาธุค่ะ ดีใจที่เห็นข้อความแบบนี้จัง

[oum_ja]

อ่านๆ ต่อมาแล้ว คิดว่าประเด็นเรื่องที่คุณแม่ค้าบีบให้จ่ายหมด เป็นเรื่องเข้าใจผิด

คุณแม่ค้าต้องการแค่ให้ชำระงวด 15000 หากยังต้องการกระเป๋าอยู่ โดยวันผิดนัดคือ 15 คุณแม่ค้ายืดให้ว่า ให้โอกาสถึงวันที่ 25 ไม่เช่นนั้นจะปล่อยขายให้กับคนอื่น ถูกไหมคะ

แต่คุณลูกค้าเข้าใจผิดว่าคุณแม่ค้าพูดอ้อมๆ ว่าให้รีบซื้อขาด มีคนอยากได้แล้วตอนนี้ จึงได้รับปากไปว่าจะโอนทั้งหมดให้เลยภายในสิ้นเดือน ซึ่งจริงๆ อาจจะไม่พร้อม แต่สัญญาไปด้วยความอยากได้กระเป๋า

เพราะอย่างนั้น คุณแม่ค้าจึงไม่ได้ผิดคำพูด เรื่องที่ว่าตกลงให้ผ่อน 3 เดือนแต่มาบีบบังคับทางอ้อมในภายหลัง สัญญาครั้งที่สองคุณลูกค้าเสนอเองด้วยความเข้าใจผิด และไม่สามารถรักษาสัญญาได้ จึงเป็นเรื่องตามมาดังกล่าว

อ่านแล้วสรุปข้อเท็จจริงได้ตามนี้ หากไม่ถูกต้องก็แย้งได้นะคะ

ไม่มีข้อโต้แย้งประเด็นที่น้องเตยตั้งขึ้นหรอกนะค่ะ เพราะถึงอย่างไรเรื่องนี้คนที่รู้ดีที่สุดคือทั้งสองฝ่าย อีกอย่างเรื่องนี้ถือว่าเป็นบทเรียนที่ดี สำหรับผู้ที่จะทำการซื้อขายกับคนในเวป(ไม่เคยเห็นหน้าตากันมาก่อน) ขนาดรู้หน้ายังไม่รู้ใจ นับประสาอะไรกับคนไม่เคยเห็นหน้า

ไม่เถียงค่ะ LAWS เป็นสิ่งที่ถูกต้องและสำคัญในการจัดระเบียบสังคม แต่ ETHICS ก็สำคัญไม่แพ้กัน ดังนั้นสังคมมีระเบียบที่ดีได้เพราะ LAWS แต่จะน่าอยู่ขึ้นเพราะมี ETHICS ในจิตใจค่ะ

[Oldie_Pang]

ถ้าคิดว่าคนขาย เสียโอกาสในการเอาเงินที่จะได้จากการขายกระเป๋าไปทำประโยชน์อย่างอื่นให้งอกเงยขึ้นได้

ท่านว่า หากไม่มีข้อสัญญาเรื่องดอกเบี้ยกันไว้ ให้คิดได้ไม่เกินอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี

งั้น...คนขาย ควรคิดค่าเสียโอกาสที่ 55,000 x 7.5/จำนวนวันที่ต้องรอ = เงินที่ควรจะหักไว้


ตามความเห็นแป้ง ริบได้ทั้งหมดค่ะ เพราะคู่สัญญาเห็นตรงกันว่า เป็นเงินมัดจำ ถ้าคนซื้อผิดสัญญาก่อน คนขายก้อสามารถริบเงินมัดจำไว้ทั้งจำนวน




หากคิดว่า เราเป็นพี่เป็นน้องกัน ถ้าอยากจะคิดค่าเสียโอกาส แป้งว่าคิดที่อัตราดอกเบี้ยตามที่กม. กำหนดไว้ก้อพอแล้วค่ะ


แต่.....ถ้าเกิดแป้งเป็นลูกโทน ไม่มีพี่ไม่มีน้อง ทำไงดีอ่า

[takky_and_kong]

เห็นด้วยค่ะ

ขออนุญาตออกความเห็นแบบเป็นกลางนะคะ (อีกคนแล้ว)

คุณลูกค้า ผิด ตรงที่ผิดนัดนะคะ การที่แม่ค้าให้ผ่อน ก็ถือว่าเค้าใจดีส่วนนึงแล้ว ดังนั้น เราจึงต้องมีความรับผิดชอบในตรงนี้

ในฐานะ เอ๋ก็เป็นคนขายของคนนึงในพื้นที่ดี ๆ แห่งนี้ ไม่อยากใช้คำว่าแม่ค้า เพราะไม่มีธุรกิจหน้าร้าน แค่ค้าขายเพื่อการโอนเงินมาเมืองไทย

เอ๋ขายระบบผ่อนมาเยอะมาก มากหลายสิบครั้ง ติดต่อกับลูกค้าด้วยใจที่เปิดกว้าง เข้าใจและให้โอกาส เอ๋โชคดีที่เจอแต่ลูกค้าน่ารัก ๆ มีบ้างที่จ่ายช้ากว่ากำหนด แต่ก็ไม่ว่ากัน เพราะเค้าไม่ได้หายหน้าหนีไป ถ้าเค้าช้า เอ๋เห็นเกินกำหนดอาทิตย์นึง (เค้าอาจติดธุระ) เอ๋จะพีเอ็มไป ว่ามีอะไรมั้ย เอ๋จะให้โอกาส เพราะยังงัย ของก็ยังอยู่กับเอ๋ ลูกค้าเสียอีกที่จ่ายเงินให้ใครก็ไม่รู้ โดยที่ยังไม่เห็นสินค้าตัวจริงด้วยซ้ำ อันนี้เอ๋ก็เกรงใจและเข้าใจลูกค้าส่วนนึง

สำหรับเอ๋ไม่ว่าผ่อนหรือซื้อสด เอ๋ให้ราคาเท่ากัน ไม่ได้บวกถ้าขอผ่อน อาจเป็นเพราะเอ๋ไม่ได้ร้อนเงิน (ไม่ใช่ร่ำรวยนะคะ ) แต่อย่างที่บอกว่าเอ๋ต้องการโอนเงินเท่านั้น ไม่ได้รีบใช้เงิน เอ๋จึงให้ผ่อนจนถึงกำหนดที่เอ๋จำเป็นต้องใช้เงิน ลูกค้าต้องเคลียร์ก่อนกำหนดที่เอ๋ต้องใช้เงิน เท่านั้นพอ

แต่ในกรณีนี้ เอ๋ไม่แน่ใจว่าคุณแม่ค้า ให้ผ่อนในราคา 55000 แต่บังเอิญลูกค้าผิดสัญญา (ปากเปล่า) แต่พอมาปล่อยขายอีกรอบ ก็ปล่อยที่ 52500 ซึ่งรอบหลัง อาจเป็นเพราะจ่ายเงินสด จึงปล่อยในราคาที่ถูกกว่า อันนี้เข้าใจถูกต้องรึเปล่าก็ไม่แน่ใจนะคะ

อันนี้ไม่รู้ว่า จากกำหนดเดิมที่ผ่อน 3 เดือน แล้วลดเหลือเดือนครึ่ง เป็นความคิดของแม่ค้าหรือลูกค้า ถ้าลูกค้าเสนอเอง ถ้าลูกค้าเสนอเอง ก็แปลว่าลูกค้าผิดเต็ม ๆ ที่ รับปากแล้ว แต่ทำไม่ได้ แต่ถ้าแม่ค้ามาบีบ เพราะเห็นว่าคนมาสนใจเยอะ อันนี้ก็ไม่น่ารักนะคะ

เอ๋เองเคยปล่อยของแบบผ่อน ให้คนนึงผ่อนไปแล้ว แถมลดราคาให้ ผ่านไปไม่นาน มีคนมาขอซื้อสด แถมไม่ต่อราคา เอ๋ก็ยังต้องยืนยันว่าปล่อยไปแล้ว เอ๋ไม่สามารถดึงกลับมาเพราะเห็นแก่เงินได้ เพราะมันไม่ถูกต้องค่ะ เสียชื่อเสียง เสียความรู้สึกค่ะ ได้น้อยกว่า แต่ไม่ขาดทุน ก้อน่าจะโอเคนะคะ

กล่าวซะยาว เรื่องของคนอื่น แต่ที่กล่าวมาทั้งหมด ก็เพื่ออยากให้แม่ค้าเห็นใจลูกค้านิดนึง การยึดมัดจำบ้าง ก็น่าจะโอเค แต่การยึด 5000 บาท เอ๋ว่าก้อน่ากลัวเกินไปนะคะ เพราะ มันเป็นเงินได้เปล่านะคะ อย่าคิดว่าขายคนนึงถูกกว่าแล้ว จะมาบวกหรือว่าหักจากอีกคนนึงอ่ะค่ะ เอ๋คิดว่ามันไม่แฟร์กับเค้าอ่ะค่ะ เพราะว่า การที่เราตั้งขายในราคาต่ำลง มันเป็นความสมัครใจของคนขาย คนซื้อไม่ได้บังคับให้เราตั้งราคาที่ถูกลง

ณ ตอนนี้ เอ๋คิดว่าคุณลูกค้าคงไม่หวังจะได้เงินกลับ แต่ถ้าคุณแม่ค้าจะใจดี เห็นใจน้องเค้า โอนกลับไปให้เค้าอีกหน่อย เก็บมัดจำไว้สัก 3000 (ค่าส่วนต่างที่ขายได้น้อยลง) ก็น่าจะแฮปปี้ทั้งสองฝ่ายเนอะ

การกระทำใดที่เราได้ประโยชน์ บนความลำบากของคนอื่น ไม่ได้ทำให้เรารวยขึ้น แต่สร้างความขัดสนให้คนอื่น สงสารเค้าเถอะค่ะ

คำพระว่านะคะ ยิ่งให้ยิ่งรวยค่ะ

ปล อย่าโกรธกันนะคะ หมายถึงอย่าโกรธเอ๋ด้วยนะคะ แค่มาร่วมออกความคิดเห็นในเว็บที่ใจดี ค้าขายกันแบบพี่น้อง เว็บนี้ใจดีมากนะคะ เจ้าของเว็บน่ารัก ให้มีการปล่อยของโดยไม่ได้ค่าใช้จ่ายใด ๆ จากเรา ขอให้เรื่องจบลงด้วยดีนะคะ

เห็นด้วยกับความคิดเห็นนี้ค่ะ